Προβλεψιμότητα

Μιας και οι υπόλοιποι δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει τη συνεισφορά, όλη τη δουλειά την κάνω εγώ. Λοιπόν, εσείς οι αναγνώστες, πηγαίνετε να πάρετε κανένα μπλουζάκι. Άντε, θα περιμένω.

ΟΚ, τα είδατε; Παραγγείλατε; Χαίρομαι.

Αν περάσετε λίγη ώρα με τις εναλλακτικές, λοιπόν, θα δείτε την τυπική πορεία ενός party Ελλήνων στο Εδιμβούργο, μέσα από τις οπτικές γωνίες και των δύο φύλων.

Υπόθεση εργασίας: Σάββατο βράδυ, καλεσμένοι γύρω στα πενήντα άτομα (γιατί οι Έλληνες όταν λένε party εννοούν «στέλνω μήνυμα σε όποιον έχω στο κινητό ανεξάρτητα από το αν είναι στο Εδιμβούργο ή χωράει στο σπίτι»), μοιρασμένοι ανάμεσα στα δύο φύλα. Κάθε φορά, ή τους ξέρεις όλους, ή ξέρεις δύο: τον οικοδεσπότη ή την οικοδέσποινα και αυτόν ή αυτήν που σε πήρε τηλέφωνο το απόγευμα για να σου θυμήσει για το party το βράδυ. Πάμε λοιπόν!

Κοριτσάκι θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Το παλικάρι της ιστορίας μας είναι κάτι μεταξύ αγχωμένου για εκείνη την εργασία που πρέπει να παραδώσει την Τετάρτη για εκείνον τον κερατά καθηγητή που του τη σπάει (το οποίο είναι όρος-ομπρέλλα για όλους τους καθηγητές οποιουδήποτε μεταπτυχιακού), και τσαντισμένου γιατί είχε παίξει στοίχημα το απόγευμα κι η καριόλα η Kilmarnock κέρδισε τη Falkirk μέσα στο Fife και μάλιστα over. Κάνει λίγο το δύσκολο, αλλά κατά τις 8:00 ο κολλητός τον έχει πείσει γιατί το party θα έχει και μωρά. Νέα μωρά. Αυτή η προσμονή της εύρεσης της μελλοντικής νύφης είναι συνήθως η αρχή του δρόμου για την απογοήτευση.

Ίσως να είναι στο party κι εκείνη η κοπελιά από το Heriot Watt που είχαν δει κατά το Σεπτέμβρη όταν όλοι ήθελαν να γνωρίσουν όλους τους άλλους όσο πιο γρήγορα γίνεται. Τι άγχος κι αυτό… Ο ήρωάς μας θα περάσει ίσα με μία ώρα μπροστά στον καθρέφτη, αλλά φεύγοντας θα την πει στο συγκάτοικο που αργεί. Αν το jean δεν είναι Diesel δε θα το φορέσει, κι αν το κασκώλ δεν είναι πολύχρωμο δε θα το δέσει με μαεστρία γύρω από το απαραίτητα μαύρο παλτό. Αφού γεμίσει τη μπανιέρα Davidoff Cool Water και μουλιάσει για ένα τέταρτο, κι αφού αδειάσει το ζελέ που πήρε το απόγευμα (στο ημίχρονο) από το Tesco στη Nicholson γιατί βαριόταν να τρέχει στο Boots, είναι έτοιμος για τα ωραία. «Tonight there’ll be some love!» σκέφτεται. Αλλά που πας σε party Ελλήνων αγόρι μου;

Φτάνοντας εκεί δεν ξέρει από που ήρθαν όλοι, αλλά ξέρει ότι του αρέσει αυτό που βλέπει. Οι Ελληνίδες μετράνε και το ξέρουν. Το ποτό είναι αραδιασμένο πάνω σε ένα τραπέζι και όπως κάθε Ελληνάρας βάζει μία absolut με πορτοκάλι, ή ένα bacardi με coca-cola. Κάθεται παρέα με τον κολλητό, κι όπως λένε και τα Ημίζ, το κεφάλι συμφωνεί με το ρυθμό της beat-ιάς που παίζει από το laptop του χαλβά που το παίζει DJ αλλά βασικά θέλει μόνο να πουλήσει μούρη με το νέο laptop στα αρσενικά, ενώ για τα θηλυκά θέλει να ρίξει καμιά νέα μεταπτυχιακιά ως παλιός διδακτορικός.

Ο ήρωάς μας είναι σε βάθος περισκοπίου και φερμάρει πιθανούς στόχους. Μέχρι που η κοπελιά από το Heriot Watt κάνει την εμφάνιση μαζί με την κολλητή της (γιατί πάντα οι Ελληνίδες είναι Χιώτισσες – ειδικά στο Εδιμβούργο). Ο στόχος αναγνωρίστηκε και πρέπει να πάμε σε βάθος βολής. Αλλά πρώτα μια επίσκεψη τουαλέττα, ραντεβού με τον καθρέφτη, και το παλικάρι γίνεται αστέρι της μεγάλης οθόνης που προβάρει τις ατάκες του.

This is not the Oscars, όμως, και οι ήττες θα έρθουν απανωτές. Το παιδί θα κολλήσει και το μόνο που θα καταφέρει είναι να σουρώσει μέχρι να πάρει μία απάντηση από την κοπελιά, η οποία τον έχει συνέχεια δίπλα της αλλά μιλάει με όλους τους άλλους. Ο κολλητός θα προσπαθήσει να βοηθήσει, αλλά η κολλητή της κοπελιάς από το Heriot Watt του φαίνεται καλύτερη με κάθε ποτήρι αλκοόλ που κατεβαίνει. Ο ήρωάς μας όμως δεν είναι έτοιμος για αυτό που θα ακολουθήσει.

Στις 3:00 το party διαλύει κι όλοι κατεβαίνουν. Ο κολλητός έχει φύγει με την κολλητή της κοπελιάς και ο φίλος μας έχει μείνει στη γωνία της Marchmont, έτοιμος να διασχίσει τα Meadows για να πάει προς τη Nicholson και να διαολοστείλει τον καθηγητή του οποίου την εργασία έχει να παραδώσει την Τετάρτη (περίεργο δεν είναι ότι μετά τα parties νιώθεις τύψεις για τα μαθήματα;). Η φωνή από πίσω του είναι αυτή που περίμενε να ακούσει για πάνω από 8» όλο το βράδυ: «Έϊ, που πας, μόνη θα με αφήσεις; Κρυώνω.» Αχ βρε παλιομισοφόρια…

Κι ο ήρωάς μας θα περάσει τα επόμενα 26′ μιλώντας μέσα στο #$%κρυο, για όλα όσα ήθελε να μιλήσει όλο το βράδυ, αλλά τώρα, μιας και είναι μια ώρα δύσκολη, δε μπορεί να αρθρώσει. Στο ενδιάμεσο, θα εμφανιστεί από το πουθενά η κολλητή της και θα τη φωνάξει να φύγουν γιατί ο κολλητός του ήρωά μας είχε άλλες διαθέσεις, κι αυτή είναι παλαιών αρχών. Το παλικάρι θα φιλήσει σταυρωτά το νέο του έρωτα και με το χαμόγελο της ευτυχίας θα της πει να πάνε για κανά καφέ μέσα στην εβδομάδα. «Ναι μωρέ, βρισκόμαστε στο Human Be-in, εγώ εκεί πάω για κανά καφεδάκι,» θα πει, «Μιλάμε…» θα έρθει η απάντηση πίσω από χαμόγελο όλο υπόσχεση με την κολλητή να φωνάζει ότι τον έχει δαγκώσει και θέλει να φύγει ΤΩΡΑ.

Τσιγάρο στα Meadows, αναμονή μέχρι την Τετάρτη να μην καρφωθούμε (είναι κι η εργασία), τηλεφώνημα, άρνηση, δεύτερη προσπάθεια την Παρασκευή, αποδοχή, σκάμε μύτη στο Human Be-in, και όλο το party του προηγούμενου Σαββάτου έχει απλά μεταφερθεί εκεί. Και πάμε πάλι από την αρχή.

Πότε είναι το επόμενο party; Λες να είναι και καμιά κοπελιά από το Heriot Watt;

Αγοράκι σε κοιτάζω

Το τηλέφωνο χτυπάει κάθε πέντε λεπτά και κάθε κλήση ή μήνυμα πρέπει να απαντηθούν. Η κολλητή είναι στο σταθερό, και οι φίλοι στο messenger έχουν γεμίσει ίσα με 8 οθόνες. Κάνει chat ταυτόχρονα με όλα τα «κορίτσια» (δηλαδή τη μισή λίστα) όπως και μ’εκείνον το διδακτορικό που τη φτύνει. Οι συζητήσεις αναλώνονται στο πόση δουλειά έχει για το project, στο τι κάθαρμα ήταν αυτός που γνώρισε προχτές και πόσο πολύ της λείπει ο πρώην από Ελλάδα (που ακόμα δεν του έχει πει ότι είναι πρώην – αν κι αυτός το’χει πάρει πρέφα ότι αυτή δεν είναι πια νυν και κάποια άλλη σιγά-σιγά παίρνει τη θέση της), στο τι θα φορέσει απόψε το βράδυ και το τι γίνεται πίσω στην Ελλάδα στα πανεπιστήμια, αλλά και το καινούργιο άρωμα του Ralph Lauren το οποίο δοκίμασε σήμερα στο Jenners και είναι απλά τ-έ-λ-ε-ι-ο!

Ναι, η συνοχή είναι μια έννοια δύσκολη. Το ίδιο δύσκολο όμως είναι να παρακολουθείς τόσες συζητήσεις ταυτόχρονα, οπότε μην τη θεωρείτε χαζή τη φίλη μας. Ξέρει τι της γίνεται.

Οι ετοιμασίες είναι πυρετώδεις, όπως πυρετώδης είναι κι η θερμοκρασία μέσα στο σπίτι. Τα καλοριφέρ είναι στο τέρμα κι ο καυστήρας είναι έτοιμος να εκραγεί. Το τιραντέ μπλουζάκι έτοιμο στο κρεβάτι και η ερώτηση είναι αν θα πάμε για το μίνι μέχρι τον ώμο ή το χαμηλοκάβαλο. Η σωστή απάντηση είναι η κρυμμένη επιλογή νούμερο τρία: σορτσάκι με καλσόν γιατί είναι η νέα μόδα κι όποιον πάρει ο Χάρος. Η κοπελιά μας ανεβάζει κι άλλο τη θερμοκρασία στο σπίτι, κι ατάραχη βάφεται στον καθρέφτη του μπάνιου, παρέα με την κολλητή της από το κινητό, η οποία κάνει το ίδιο σε έναν άλλον καθρέφτη τρία τετράγωνα πιο μακρυά. «Θα είναι κι εκείνη η ξινή; Πώ-πω, χαλάστηκα τώρα…»

Η κολλητή περνάει με το ταξί και ξεκινάνε την ανηφόρα για τη Marchmont, τσεκάροντας τον εαυτό τους στα τζάμια ή σε ό,τι ανακλαστικό υπάρχει μέσα στο αμάξι. Η διαδρομή για το party είναι μικρή και η πόρτα του 3F2 θα ανοίξει μαζί με το χαμόγελο της φίλης μας όταν δει τόσο πολύ κόσμο. Θα αγκαλιάσει και θα φιλήσει όποιον κι όποια βρει μπροστά της, ακόμα και την ξινή, «που χάθηκες μωράκι μου;», θα ξανατσεκάρει τον εαυτό της στον καθρέφτη όπως βγάζει το παλτό και το μάτι της θα παίξει στιγμιαία για να φύγει λίγο από την αντανάκλασή της και να δει ποιοι κοίταζαν για να δουν τι φοράει.

Ο διδακτορικός είναι εδώ και παίζει μουσική με το laptop. Θα του μιλήσει αλλά θα την διακόψει ένας τύπος που είχε πρωτογνωρίσει το Σεπτέμβρη και κάνει λες και είχαν να βρεθούν από προχτές. Ούτε που θυμάται πώς τον λένε, αλλά θα του δώσει κι αυτού ένα φιλάκι «να τα πούμε βρε χαζό, πολύ χάρηκα που σε ξαναείδα… σε λίγο, ναι;» H κολλητή χαριεντίζεται με έναν άλλον και η κοπελιά προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του DJ, αλλά μάταια. Ως σωστή Ελληνίδα πεταλούδα πετάει από παρέα σε παρέα κι από συζήτηση σε συζήτηση μη χάνοντας στιγμή, ρίχνοντας όμως κλεφτές ματιές προς τη γωνία με το laptop και το διδακτορικό που αγνοεί την ύπαρξή της. «Το βλάκα.» Ο κατάλογος του κινητού της θα διπλασιαστεί, αλλά o DJ ακόμα θα φτιάχνει την playlist. «Που χάθηκε κι η άλλη; Και τι θέλει πάλι αυτός δίπλα μου;»

Η ώρα θα περάσει και θα αποφασίσει ότι ο διδακτορικός δεν ενδιαφέρεται. Αρχίζει να κατεβαίνει τις σκάλες από το 3F2 βάζοντας το παλτό της. Ένα μήνυμα θα έρθει κατά τις 3:00. Η νυν του πρώην έγινε πρώην και η κοπελιά από το Heriot Watt, που δεν ήξερε για τη νυν (αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα γιατί ούτε ο πρώην ήξερε ότι ο ίδιος είναι πρώην) έγινε πρώην-πρώην. Στην ελλιπή πληροφορία και των δύο όμως είναι ακόμα η μία η νυν του άλλου και τούμπαλιν. Οπότε ένα τρελλαμένο μήνυμα για τη ζουζουνίτσα του που μπορεί και να κατέβει Ελλάδα εδώ κοντά είναι πρέπον. Unlock, αστέρι, διάβασμα, delete, yes. «Αυτός ο πρώην πολύ με χαλάει. Που πήγε κι η άλλη η ηλίθια με το γκόμενο; Αφού βλάκες είναι όλοι…» σκέφτεται και πριν τελειώσει τη σκέψη βλέπει τον τύπο που την περιτριγύριζε όλο το βράδυ να είναι στην γωνία της Marchmont και να προσπαθεί να ανάψει τσιγάρο μέσα στον αέρα.

Τώρα θα του μιλήσει και θα το παίξει λίγο γατούλα. Φλερτάκι στο κρύο και επειδή την έχει ακούσει και λίγο από το ποτό και την τσαντίλα με το χαλβά DJ που την έφτυνε όλο το βράδυ θα αφήσει υποσχέσεις και για κάτι περισσότερο. Οι καβάντζες είναι πάντα καλές, κι ένα καφεδάκι μέσα στην εβδομάδα ακούγεται καλή ιδέα, ενώ πολλά άλλα θα ακουγόντουσαν ακόμα καλύτερα αν δεν είχε εμφανιστεί η κολλητή που της σπάει τα νεύρα θέλοντας να φύγει. «Μιλάμε για το καφεδάκι, ναι;»

Η ιδέα όμως θα αναλυθεί ξανά μέσα στην εβδομάδα μέσα από τα 42 ανοιχτά παράθυρα του messenger. Κι εκείνα τα μηνύματα του πρώην από την Ελλάδα που ίσως να ξαναγίνει νυν μιας και εδώ κοντά θα κάνει ένα ταξιδάκι προς τα πίσω γιατί της έλειψε η μαμά της και (όσο κι αν δε θέλει να το παραδεχτεί) ο αρκουδάκος της θα την κάνουν να κάνει πίσω και να κανονίσει για καφέ στο Human Be-in με όλα τα παιδιά από το party. Ακόμα και με την ξινή.

Λες να μπορέσει να περάσει κι εκείνος ο διδακτορικός;

Υ.Γ.1: Όχι, δεν είμαι τόσο κυνικός. Μιλάω μόνο για την υποκειμενικά τυπική (και ελαφρώς τραβηγμένη, το παραδέχομαι – αλλά πώς αλλιώς να κάνεις πλάκα;) πορεία των γεγονότων που καλό είναι να ακούν και οι νέοι για να μαθαίνουν. Γιατί όποιος πει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, ας πάει να πέσει από το Arthur’s Seat. Ευτυχώς οι καλοί και οι παλιοί δεν πάμε σε parties, αλλά πάμε απλά για ποτάκι. Όχι ότι δεν τα έχουμε πάθει κι εμείς αυτά βέβαια.

Υ.Γ.2: Τσου, δεν παίρνω κανένα ποσοστό από το tshirthell.com.

Advertisements

One Response to Προβλεψιμότητα

  1. Ο/Η snk λέει:

    den eisai kinikos, isa isa, tonizeis tis leptomereies pou tis exoume dei toses ma toses fores pou pleon exoun ginei sinitheia kai tis prospername os fisiki ekseliksi ton gegonoton.

    Oso gia tin despoinis pou anafereis… tin ksero kala… tin exo gnorisei pano apo 10 fores, apla kathe fora foraei maska kai nomizo pos einai alli :p kai meta anarotiese… einai i den einai oles idies? i einai mia kai exei ginei cLopy paste?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: