Χορευταρά μου το μαντήλι σου

Πριν από λίγες ημέρες (στις 30/1) ήταν η παράσταση του Ελληνικού συγκροτήματος χορών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου (και όχι μόνον). Μιας και το κοινό ήταν μεγάλο πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ήταν και κάποιοι από εσάς εκεί. Κάποιοι από εμάς ήμασταν διάσπαρτοι στο κοινό για να καταγράφουμε τις καταστάσεις, σημειώνοντας στα μπλοκάκια μας και ανταλάσσοντας χαμόγελα με νόημα τους είδους ¨ε ρε τι έχει να γραφτεί…».

Είδαμε λοιπόν το Ελληνικό συγκρότημα χορών σε όλο του το μεγαλείο. Τις κοπελιές με τις αέρινες τις φούστες (αααχ…) και τους τσολιάδες (όχι, ο δικός μας δεν ήταν εκεί) με τις φαρδιές τις βράκες για να αερίζονται καλύτερα. Η βραδιά πήγε αρκετά καλά, με τέσσερις χορούς, αρκετό κέφι, λίγα λάθη (αλλά ποιος κράταγε λογαριασμό;) και αρκετή συμμετοχή από το κοινό. Όπως καλά πήγε και το interactive session στο τέλος που οι χορευτές παρέδιδαν μαθήματα.

Τα ωραία βέβαια είναι τα παραλειπόμενα: ο Ελληνάρας με το ριγέ πουκάμισο που έψαχνε να βρει Ελληνίδες στο κοινό.  Οι Ελληνίδες στο κοινό που ενώ πήγαιναν για μία απλή παράσταση στο Teviot είχαν ντυθεί λες και πήγαιναν για clubbing.  Η παρέα που είχε αράξει πίσω κάνοντας τρελό χαβαλέ και φασαρία και το μόνο που δεν κοίταζε ήταν οι δύσμοιροι οι χορευτές. Οι χορευτές που μερικές φορές κοίταζαν όχι να κάνουν καλά τη δουλειά τους, αλλά να δουν ποιος τους κοιτάζει. Και φυσικά κάποιες κοπελιές που συμμετείχαν μόνο στο interactive session, έκαψαν πολλές καρδιές κι έκαναν πολλούς (και ίσως και πολλές – δεν είναι ντροπή, έτσι δεν είναι Ρούλα;) να έχουν όμορφα όνειρα εκείνο το βράδυ.

Πέρυσι βέβαια ήταν άλλη ιστορία, μιας και το συγκρότημα αποτελείτο από δύο άντρες και μια στρατιά από γυναίκες. Άσε που το interactive session στο τέλος ήταν αρκετά λιγότερο interactive. Δηλαδή, τι interactive, αφού ο καθένας/καθεμία από το συγκρότημα χόρευε ή με τη γκόμενα/γκόμενο ή με αυτή/αυτόν που έψηνε. Τι να λέμε τώρα. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι πέρυσι είχε και παράσταση τόσο από αρχάριους όσο και από προχωρημένους. Ήταν για να παραδοθεί η σκυτάλη. Αλλά, κρίνοντας από το πόσα ζευγάρια έφυγαν μαζί εκείνο το βράδυ, ακόμα κι οι αρχάριοι προχώρησαν πολύ – απόδειξη ότι κανένας από τους περσινούς δεν ήταν φέτος στο συγκρότημα. Αποφοίτησαν.

Το interaction τελικά είναι μεγάλη ιστορία. Διαφορετικά θα ίσχυε αυτό που λέει ο σοφός Έλλην περί αυτού που άμα πιάσει τύφλα νά’χει το άλλο που αντικαθίσταται. Αλλά δεν είναι έτσι.

Και του χρόνου. Την επόμενη φορά θα μιλήσουμε για σκωτσέζικους χορούς και σκωτσέζικα ντουζ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: