Ο καλλιτέχνης

The Forest cafe. Μία κοπέλλα πίνει τον καφέ της ανάμεσα σε δύο ανοιχτά βιβλία. Όταν θέλει να ξεκουράσει το βλέμμα της κοιτάζει από το παράθυρο προς τη Bristo Place. Το προφίλ της είναι ονειρικό και το μακρύ της μαλλί χαϊδεύει τους ώμους της. Ο ήλιος δύοντας βάφει ένα περιέργο πορτοκαλί τα τζάμια του Napier’s απέναντι και η αντανάκλαση φωτίζει πανέμορφα το λευκό της δέρμα δίνοντάς του την ένταση που του λείπει και κάνοντας συνάμμα τα σμαραγδένια πράσινα μάτια της να λάμπουν.

Το αντικείμενο αυτού του post όμως επικεντρώνει στη μέση της και το μπλουζάκι που έχει ανέβει τόσο όσο να φαίνεται το tattoo στη βάση, εκεί κοντά που η πλάτη αλλάζει όνομα. Οι καμπύλες (του tattoo, αλλά και της τοποθεσίας του) είναι θεσπέσιες και μαεστρικές. Ο ήρωάς μας σηκώνεται από τη θέση του, μέσα στο σχετικό σκοτάδι του μαγαζιού, και με τον αέρα ανωτερότητας που του προσφέρει η φοίτηση στα εκπαιδευτήρια Κωστέα-Γείτονα, το πιάνο, τα γαλλικά και οι σπουδές πρώτα στο Λονδίνο, ακολοθούμενες από το αγροτικό διαρκείας στο δραματικό τοπίο του Εδιμβούργου πετάει την ατάκα: «Θέλω να σε ζωγραφίσω.»

Γνωρίστε ένα από τα συμπαθή είδη Ελλήνων στην όμορφή μας πόλη: τον καλλιτέχνη. Εναλλακτικός κι ανεξάρτητος μέχρι εκεί που δεν παίρνει: το Mini (όχι σαν αυτό του Mr Bean, αλλά από τα άλλα, τα καινούργια) δεν είναι καν cabrio. Κοινωνικά αντικοινωνικός, πάει σε party μόνο αν πρώτα αρνηθεί δώδεκα φορές σε δώδεκα διαφορετικά άτομα, και εμφανίζεται μόνο κατά τις αργά-μισι, όταν έχουν όλοι μαζευτεί γιατί πρέπει, εξ ορισμού, όλα τα βλέμματα να πέσουν πάνω του. Το αξίζει. Έχει πολλά να πει και πολλά να δώσει, ανεξάρτητα αν δεν είναι τώρα η ώρα του. Δεν πειράζει – πολλοί χρειάστηκαν χρόνο να αναγνωριστούν.

Το να σου μιλήσει θα είναι ο προσωπικός σου άθλος, αν είσαι άντρας και δεν είσαι ο κολλητός του από τα πραναφερθέντα εκπαιδευτήρια, ή δεν ανήκεις κι εσύ στη μεγάλη της τέχνης σχολή. Αν είσαι γυναίκα όμως είσαι σε πολύ καλύτερη μοίρα. Όπου κι αν σε βρει, θα σε κάνει να νιώσεις αξεπέραστη. Μοναδική. Θα κάτσει δίπλα σου και με χέρια σίγουρα θα σε βάλει στη θέση που θέλει να χρησιμοποιήσει για να φτιάξει το γλυπτό σου και να αποθανατίσει τέλεια την κάθε ξεχωριστή ατέλειά σου. Θα σε κοιτάξει στα μάτια και θα σου μιλήσει για την τραγικότητα του van Gogh και την εσωτερική πάλη του κάθε καλλιτέχνη. Κι όλα αυτά θα στα πει ενόσω ισιώνει στραβώνοντας το μπερέ του και τρίβει το καλοσχηματισμένο μούσι του. Θα τον ακούσεις. Θα τον ακολουθήσεις, και από τη θέση του συνοδηγού στο Mini θα ταξιδέψεις στο τεράστιο ατελιέ του στο Morningside για να ποζάρεις.

Έντονος, διαπεραστικός, ταξιδευτής. Αν δεν είναι στο Εδιμβούργο, είναι κάπου μακρυά να μελετά την αρχιτεκτονική μιας μικρής πόλης ή να ζωγραφίζει το κύμα που σκάει στην παραλία. Έχει ανάγκη από εικόνες, από εμπειρίες. Με οποιοδήποτε κόστος για το χρόνο του. Κι αν εσύ είσαι γυφταρμάς και δε μπορείς να καταλάβεις τον πόνο του όταν συμπάσχει με το μετέωρο σταλακτίτη στο chalet των Άλπεων, δε μπορεί να στον εξηγήσει. Η ψυχή του ξέρει πώς δεν ξεσπάει από την ένταση της στιγμής. Αιθέριος, αιώνιος αναλυτής των απείρων πιθανοτήτων του πεπερασμένου σύμπαντός μας.

Είναι αυτός, ο βασανισμένος, πεινασμένος ακόλουθος της τέχνης χωρίς τόσα πολλά βάσανα, με ανύπαρκτη πείνα αλλά με πολλή, στιβαρή, τέχνη. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές ένα από τα πρώτα υλικά της τέχνης του, το μάρμαρο, το πληρώνει η οικογένεια από πατρίδα. Και γιατί όχι; Το παιδί ακολουθεί το όνειρό του. Μικρό είναι ακόμα και λέει πως έχει και ταλέντο.

Που μπορείτε να τον βρείτε: στο προαναφερθέν cafe ή στο Elephant House για έμπνευση (η θέα του κάστρου από την πίσω αίθουσα… c’est magnifique!), στο Opal μετά τη 1:00 να ψάχνει την τεκίλλα του βρίσκοντας το επόμενό του θέμα, κι έξω από το Boots στην Princes να ζωγραφίζει άπορες κορασίδες δωρεάν.

Α, και αν ήμουν κι εγώ σοβαρός καλλιτέχνης θα έλεγα ότι μερικές φορές ο εν λόγω εμφανίζεται σ’αυτό το blog και υπογράφει ως Δάσκαλος. Αλλά δεν είμαι. Ξέρω τα όριά μου…

Advertisements

2 Responses to Ο καλλιτέχνης

  1. Ο/Η gooznak λέει:

    the forest cafe.Ο τυπος με το μπερέ χαζεύει μια κοπελλα που πινει τον καφε της αναμεσα σε δυο βιβλια.Το προφιλ της ειναι ονειρικο και το μακρυ της μαλλι μπλα μπλα μπλα….οκ,ειναι πανεμορφη.Φτανει τωρα,μη καρφωνεσαι,θα σε παρεξηγήσουν κιόλας…πισω στα δικα σου βιβλια. Βαριεμαι…κρύωσε κ ο καφές…ωπ!ρε,τι κανει ο τύπος;την πλησιαζει…μπραβο αερας και τουπε…θα χει γουστο να της πει καμια αγγλικη βερσιόν του «ζαχαροπλαστης ηταν ο μπαμπας σου;»….ρε,τι κρατάει,καρβουνάκι σχεδίου;;ααα,μαλιστα,τωρα μπηκα…

    τελικα υπάρχει παντου…ενας καλιτεχνης με επιμελως ατημελητη εμφανιση και υφος μονο-εσυ-μπορεις-να-ανακουφισεις-την-εσωτερικη-μου-παλη, αν του τραβηξες την προσοχη, σε-περιφρονω-αλλα-εσυ-κοιτα-με αν οχι. τις περισσοτερες φορες θα πιασει,και το ξερει!

    και το προβλημα σου εσενα ποιο ειναι ρε; οτι δεν την πεφτει σε σενα αλλα στη θεά απέναντι;χμμμμ…ξερω γω,ισως κ αυτο,ασε με τωρα,δεν εχω ορεξη για ψυχοκοινωνιοασυναρτητες αναλυσεις. Υποτιθεται θα διαβαζα κ εχω πιασει ψιλοκουβεντα με τον εαυτο μου…ξεφτιλα…

    Οχι τιποτα αλλο,οταν σηκωθηκε να μιλησει στη προαναφερθεισα θεά σχεδον τελειωνα το σκιτσακι του!παει η ποζα,χαλασε…καλα,ετσι κ αλλιως μαλακια ητανε,μηπως να γινω κομμωτρια;

    δε περναω ιστορια αρχιτεκτ/τεχνης με τιποτα…γαμωτο….

  2. Ο/Η daskalos λέει:

    Μην αγχώνεσαι gooznak, κι οι κομμώτριες έχουν τα τυχερά τους και με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια από μία πόζα :-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: