Ίσως φταίνε τα φεγγάρια…

Το Σάββατο που πέρασε ήταν μια περίεργη μέρα… Πολύ περίεργη. Προς μεγάλη σου έκπληξη, διαβάζεις το μελαγχολικό πόστ του δάσκαλου, με τον οποίο φαίνεται πως μοιράζεσαι τις ίδιες σκέψεις. Πραγματικά, νιώθεις ότι όλα συνωμοτούν εναντίον σου. Πως να μη μελαγχολήσεις; Πως να μη σε πάρει από κάτω;

Έχεις ήδη αποφασίσει να περάσεις ένα μεγάλο μέρος της ημέρας στο εργαστήριο, μιας και αυτή την περίοδο έχει πλακώσει πολύ δουλειά. Αυτό από μόνο του σε προδιαθέτει κάπως… Τουλάχιστον όμως, έχεις και κάτι να περιμένεις: το βράδυ, που μπορείς να το περάσεις είτε με τους φίλους σου τα ρεμάλια (π.χ. οι λοιποί παπάρο-πέντε), είτε συντροφιά με κάποια άλλη ευχάριστη παρουσία…

Που να’ ξερες δύσμοιρε…

Βρίσκεσαι λοιπόν στο εργαστήριο και ξεκινάς το σχεδιασμό των πειραμάτων σου πάνω σε κάτι καινούργιες, περίφημες ιδέες που σου έχουν έρθει (στον ύπνο σου πάντα!). Πιστεύεις πως θα σου πάρει 2-3 ώρες για να στήσεις τη σειρά των πειραμάτων και άλλες τόσες (και λίγο παραπάνω) για να τα τρέξεις και να τα μελετήσεις. «Ωραία», σκέφτεσαι. «Μια χαρά θα το προλάβω το/α βραδυνόποτάκι/α».

Αμ δε! Είναι από εκείνες τις μέρες που οι υπολογισμοί αποκλίνουν πάρα πολύ από την πραγματικότητα: Λάθος ο σχεδιασμός των πειραμάτων, λάθος το στήσιμο και φυσικά, λάθος και τα αποτελέσματα. «Κάτι μου ξέφυγε», σκέφτεσαι, και προσπαθείς να καταλάβεις ποιος είναι ο πιο αδύναμος κρίκος.

Έχουν περάσει πολλές ώρες που προσπαθείς να καταλάβεις τι στον κόρακα πάει στραβά. Έχεις επίσης εξαντλήσει το, κατα-γενική ομολογία, πλούσιο ρεπερτόριο στα μπινελίκια, έχεις αναθεματίσει πολλάκις την ώρα και τη στιγμή που επέλεξες να είσαι εδώ αντί να πίνεις τα τσιπουράκια σου δίπλα στο κύμα με το απαλό αεράκι να σου δροσίζει το πρόσωπο. Κοινώς, τα έχεις παίξει. Εκείνη τη στιγμή πέφτει το μάτι σου στο ρολόι: 2:00 πμ. «Και όμως είμαι ακόμα εδώ», σκέφτεσαι. «The joys of a PhD!», συνεχίζεις το συλογισμό σου… «Καταταγείτε μας έλεγαν«… Και άλλα τέτοια πεσιμιστικά που λες κάτι τέτοιες ώρες. «Ούτε με τα ρεμάλια πρόλαβα να βγω (να πιώ και τίποτα να ξεχαστώ), ούτε με την ευχάριστη παρουσία». Το δεύτερο το απέφυγες διακριτικά, μιας και η δικιά σου παρουσία, μόνο ευχάριστη δε θα ήταν με τα νεύρα που είχες σήμερα.

Αποδέχεσαι την ταπεινωτική ήττα και αποφασίζεις να επιστρέψεις σπίτι, έχοντας επιτύχει το απόλυτο τίποτα. Μηδέν, zero, nada, zip! Φτάνεις σπίτι και το μόνο που μπορείς να φανταστείς είναι τον εαυτό σου κάτω από το ζεστό πάπλωμα. Προσπαθείς να μη σκέφτεσαι τίποτα, αν και το μυαλό σου είναι ακόμα κολλημένο στα πειράματα. Με τα πολλά, καταφέρνεις και κοιμάσαι…

ΖΖΖ…
ΖΖΖ…
ΖΖΖ…

ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ! ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!

Ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι της εξώπορτας. Όχι μια, μήτε δύο φορές. Πολλαπλά και παρατεταμένα χτυπήματα. Πετάγεσαι από το γλυκό σου ύπνο και κοιτάς το ρολόι`: 4:00 πμ. «Κάποιος βλάκας, μεθυσμένος Σκωτσέζαρος έχει μπερδέψει τα κουδούνια», σκέφτεσαι, και προσπαθείς να ηρεμήσεις και να ξανακοιμηθείς. Όμως όχι, ο βλάκας, μεθυσμένος Σκωτσέζαρος είναι αποφασισμένος να περάσει το κατώφλι της πόρτας. Βρε επιμονή βραδυάτικα..

Εννοείται βέβαια, πως το θυροτηλέφωνο είναι χαλασμένο και πως η μοναδική σου ελπίδα για να συνεχίσεις τον ύπνο σου είναι να κατέβεις, ξημερώματα Κυριακής, 4 ορόφους και να εξηγήσεις στο βλάκα, μεθυσμένο Σκωτσέζαρο, ότι χτυπάει λάθος κουδούνι. Το κάνεις. Ανοίγεις με μανία την πόρτα και η δολοφονική σου ματιά καρφώνεται πάνω του. Και πριν προλάβεις να αρθρώσεις λέξη, σου κάνει την άκρως αφοπλιστική ερώτηση:
Ρούλα;
Απάντηση:
-Σου φαίνομαι για τη Ρούλα, άνθρωπέ μου; Όχι πες! Έχεις δει πολλές Ρούλες, έτσι; Ήμαρτον πια, τι έχεις κατεβάσει; Και εγώ τι σου φταίω στην τελική;

Αφού του εξηγείς με όση ψυχραιμία διαθέτει κανείς σε αυτές τις καταστάσεις ότι (α) δεν είσαι η Ρούλα (μη χέσω) και (β) χτυπάει το λάθος κουδούνι, ο ήρωάς μας δείχνει να έχει καταλάβει το λάθος του (για να μη πω τη μ@λ@κία που τον δέρνει), σου ζητάει συγνώμη και πάνω που λές πως θα σε καληνυχτίσει, περνάει στην επόμενη αφοπλιστική ερώτηση:
-Μήπως ξέρεις πού είναι η Ρούλα;
Είσαι στο τσακ να του απαντήσεις, πάνω στα νεύρα σου, ότι «είναι πάνω στο κρεββάτι μου και κοιμάται» αλλά καταφέρνεις να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Η αλήθεια είναι ότι τον λυπάσαι τον καψερό! Έχει το βλέμμα «θέλω τη Ρούλα μου, θέλω να τη δω». Άλλωστε, τι σου φταίει αυτός για τη χάλια μέρα που πέρασες; Του εξηγείς ότι δε γνωρίζεις ούτε που είναι ούτε σε ποιο διαμέρισμα μένει και τον χαιρετάς (Α, ρε Ρούλα!).

Ξημερώνει η Κυριακή και έχεις την αίσθηση ότι όλα είναι διαφορετικά. Πηγαίνεις στο εργαστήριο και μέσα σε λίγες ώρες έχεις τελειώσει. Αυτό που χθες δεν μπορούσες να εξηγήσεις, σήμερα ήταν προφανές. Όλα πλέον δουλεύουν ρολόι και αναρωτιέσαι τι στο καλό συνέβη χθες. Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία. Σήμερα όλα είναι μια χαρά και είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις την καινούργια εβδομάδα με αισιοδοξία.

Τι να πει κανείς; Τελικά ίσως η έκλειψη της σελήνης μας επηρέασε όλους. Άλλους λιγότερο, άλλους περισσότερο…

Advertisements

4 απαντήσεις στο Ίσως φταίνε τα φεγγάρια…

  1. Ο/Η daskalos λέει:

    Ο διάολος αερίζεται στα μούτρα μας… Oook.

    Call for Drinks:

    You are cordially invited to the infinity-th drinking conference. Topics of intrest include (but are not limited to):

    Stella
    Brooklyn Lager
    Havana
    Laphroaig
    Ardbeg
    Glenfarclass

    Deadline: σήμερις
    Location: Bo’s ή Outhouse; Ή και κάπου αλλού;
    Sponsor: Δάσκαλος

  2. Ο/Η tsolias λέει:

    Εγώ ειδικά για ένα (-δυο διπλά) Glenfarclass είμαι μέσα, το ξέρεις… Όχι βέβαια οτι με χαλάνε τα άλλα δύο ουίσκια. Χμμ… Μήπως να κάναμε ένα αφιέρωμα στα malts;

    Για σήμερα, λίγο δύσκολο πάντος. Ας όψεται ο π@π@ρας ο σούπερβάιζορ…
    Θα γυρίσει όμως ο τροχός…

  3. Ο/Η daskalos λέει:

    Ποιος Πάντος ρε, ο Τάσος; Χα χα, έχει και Wikipedia entry!!

  4. Ο/Η tsolias λέει:

    Τρομάρα του… ο Πάντως δεν έχει όμως, έχει;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: