Είμαστε επιστήμονες

Υπάρχει ένα Αμερικάνικο συγκροτηματάκι που λέγεται We Are Scientists (Δάσκαλος approved). Σκέφτηκα, λοιπόν, πώς θα ήταν αν εμείς οι έξι αντί για blog φτιάξουμε συγκρότημα.

Η μουσική μας δεν είναι εύκολο να μπει σε φόρμες. Παίζουμε ένα μίγμα punk λαϊκού τραγουδιού, με νότες νέου κύματος και βαριούς φιλοσσοφημένους στίχους. Οι ροκιές μας κάνουν τον κόσμο να ανεβαίνει στα τραπέζια χορεύοντας τσιφτετέλι και οι μπαλάντες μας κάνουν στάδια να δακρύζουν όσο το κοινό ανάβει και τους 40,042 αναπτήρες προσπαθώντας να δει τον εαυτό του στη γιγαντο-οθόνη. Τα βαριά ska ζεϊμπέκικά μας μπορούν να συγκριθούν μόνο με τα καλύτερα των Clash, ενώ τα αρχοντορεμπέτικά μας έχουν την techno αισθητική παραλιακού club και τις trip-hop επιρροές των Massive.

Ο Τσολιάς είναι ο τραγουδιστής/πρόσωπο του συγκροτήματος, μιας και οι φήμες λένε ότι τον θέλουν τα κορίτσια – πάντα καλό για ένα συγκρότημα του διαμετρήματός μας. Τα θηλυκά στο κοινό λιώνουν σε κάθε κλείσιμο του ματιού του, και τα αγόρια σε κάθε σήκωμα της φουστανέλλας.

Ο Μαρανέλλο παίζει ηλεκτρονικό μπουζούκι με slider στο μικρό δάχτυλο. Οι σολιές του κάνουν ακόμα και τους πιο χαλαρούς στο κοινό να θέλουν να ξεκινήσουν ένα mosh pit, ενώ η όλο συναίσθημα ερμηνεία του κάθε φορά που η νότα τραβιέται μέχρι εκεί που νομίζεις ότι η χορδή δεν έχει άλλα να δώσει, κάνει και τον πιο σκληρό να γυρνάει από την άλλη για να κρύψει το δάκρυ που κυλάει στο μάγουλό του.

Ο Δρ. Αφάνας είναι ο στιβαρός ντράμερ, μικρός τυμπανιστής και γενικώς επί των κρουστών και βαρούμενων οργάνων. Όταν το τραγούδι είναι γρήγορο, με τις διπλομποτιές του ξυπνάει τον κόσμο, ενώ σε κάθε ατμοσφαιρικό αργό, slow poke, τραγούδι μας, βαράει ρυθμικά το πρώτο αμαρτωλό, πάντα έτοιμο από καιρό και θαραλλέο, τρίγωνο που βρίσκει μπροστά του.

Ο υπογράφων κάθεται κάπου στο ημίφως με το μπάσσο του παίζοντας στρατιωτάκια ακούνητα κι αμίλητα. Γράφει τους ψαγμένους στίχους που σου δίνουν το γλυκά μελαγχολικό ύφος που θα σε κάνει να έχεις ελπίδα με την κοπέλλα που κυαλάρεις εδώ και μία ώρα, αν είσαι άντρας, ή θα σε κάνει να καταλάβεις ότι όλοι οι άντρες δεν είμαστε γουρούνια και θα του δώσεις μία ευκαιρία αν είσαι γυναίκα.

Ο Χουζούρης παίζει ρυθμικό πιατοσπάστη. Με περισσή τέχνη φέρνει τις στοίβες όσο οι υπόλοιποι τζαμάρουμε νέα ρεμπετο-jazz τραγούδια και κρατάει τα μπόσικα στο ρυθμό. Με τις απολύτως απαραίτητες κινήσεις και χωρίς να χάνει μπιτιά από τα πιατίνια του Αφάνα μας επαναφέρει στην τάξη όταν ξεφεύγουμε και μας απογειώνει με την επόμενη στοίβα όταν μείνουμε πίσω.

Το Λαμόγιο είναι ο μάνατζέρ μας. Μας κλείνει τις καλύτερες συναυλίες με ποσοστά που μόνο οι Rolling Stones έχουν χτυπήσει. Πάντα το 100% παίρνουμε. Μόνο που το λαμόγιο επίσης φροντίζει να τσεπώνει το ρευστό πρώτα και να μένουμε με το 100% του μηδέν. Δεν πειράζει όμως, κανονίζει και βραδιές αμφιβόλου ηθικής με την πιστή μας groupie Ρούλα και τις φίλες της.

Ο πρώτος μας δίσκος έχει ήδη κυκλοφορήσει με τον τίτλο «Μπουκάλι μου άδειο». Είμαστε τόσο υπεράνω κι εναλλακτικοί (τόσο που η πιο indie Ισπανίδα της πόλης μας με την τσάντα από χόρτο και τη μασχάλη-φετίχ του αγαπητού μας Δόκτωρ δε μπορεί καν να μας κοιτάξει) που τον έχουμε όλοκληρο διαθέσιμο σε mp3. Η πειρατία κάνει καλό στη μουσική. Τα τραγούδια είναι:

  1. Έχω διδακτορικό μεγάλο
  2. Ζημιά με τα ζουμιά
  3. What are you bitches bitchin’ about?
  4. Λιπ-γκλος
  5. Chuck Norris sucks dead ducks
  6. Ο Θεός με μισεί (γιατί είναι ζηλιάρης που είμαι πιο ζημιάρης)
  7. Ζημιά με τα ζουμιά (reprise)
  8. Climbing up The Mound (God damn it)
  9. Wild thing (διασκευή)
  10. Γωνία Lothian και Princes
  11. Κάτω από το ραδίκι βλέπω ένα μικρό ουίσκι. (Χίντεν τρακ).

Μέσα στους επόμενους μήνες κανονίζουμε μία συναυλία από την ταράτσα του Appleton Tower, ωσάν άλλοι Beatles στη Saville Row ή U2 παίζοντας το Where the Streets Have no Name (μόνο εγώ είμαι που πιστεύω ότι το «Bono» στα Ελληνικά μεταφράζεται ως «Νταλάρας»;). Δε θα σας πούμε πότε είναι. Όταν κλείσει η Potterow και δε μπορείτε να πάτε στα KB για να γράψετε το μάθημά σας θα το καταλάβετε.

Την Παρασκευή σκεφτόμαστε να πάμε απρόσκλητοι να παίξουμε στο Whistle Binkies. Αν τα καταφέρουμε ελάτε να μας ακούσετε.

Advertisements

5 Responses to Είμαστε επιστήμονες

  1. Ο/Η aerosol λέει:

    Δυνατό σχήμα!
    Πάντα ήθελα να ακούσω σε λαϊκοπάνκ διασκευή «θα σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε, για να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε» του Guns’n’Τζίδης.

  2. Ο/Η Γκρινιάρα λέει:

    Μήπως ήρθε η ώρα να ποστάρετε και κανένα από τα στοιχάκια των τραγουσιών σας; Να έχουμε και μεις οι αναγνώστες μια ιδέα της δουλειάς σας… Αν φυσικά το επιτρέπει ο δημιουργός τους (βλέπε Δάσκαλος)

  3. Ο/Η paperflowers λέει:

    Χμμ.. σας ανακάλυψα..

  4. Ο/Η daskalos λέει:

    Αχμ, Γκρινιάρα, κανένα πρόβλημα. Ένα στιχάκι από το «Έχω διδακτορικό μεγάλο»:

    Τη Nicolson ανέβαινα, στις έξι το πρωΐ
    Πού’ναι μια ώρα δύσκολη, μέσα στην παρακμή
    Τ’αγγούρι με κυνήγαγε, κάπου ήθελε να μπεί
    Το paper είναι άκυρο και πάλι απ’την αρχή…

    paperflowers, καλώς ήρθες.

  5. Ο/Η Ποπίτα λέει:

    Εδώ όλοι οι άλλοι επιστήμονες σηκώνουν ψηλά τα χέρια!Το 11 θα γίνει μεγάλο σουξέ!Το διαισθάνομαι εγώ…
    Μάκια σας,κι ας μην μου δώσατε ρόλο στο συγκρότημα εμένα:-(
    Αχμ,παίζω κρητική λύρα ,είστε;
    :-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: