Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα’ρθεις

Το παρόν το έγραψα για τους άλλους πέντε κυρίως, αλλά σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι που τραβούν τα ζόρια που τραβάμε κι εμείς, οπότε αν θέλετε κοπιάστε. Όλοι μπορεί να δείτε τον εαυτό σας κάπου παρακάτω. Ακούστε λοιπόν κάτι από τον παλιό.

Αυτό που κάνετε όλοι εδώ είναι ένα από τα λίγα στη ζωή που θα έχει μόνο το όνομα σας. Μόνο. Κανενός άλλου κερατά. Ακούγεται εγωϊστικό αλλά είναι αλήθεια. Και μπορεί να είναι τώρα ο βιασμός του αιώνα αυτό που νομίζετε ότι τραβάτε, αλλά, πιστέψτε με, δεν είναι τίποτα μπροστά στον επόμενο. Και είναι όλοι από αυτούς που δε μπορείτε να αποφύγετε οπότε χαλαρώστε κι απολαύστε τους. Γιατί όλοι δεν είναι τίποτα μπροστά στον οργασμό του τέλους. Η μόνη βλακεία είναι ότι δε θα τον καταλάβετε τότε, αλλά όταν περάσει λίγο ο καιρός και αποστασιοποιηθείτε. Είναι όμως πολλαπλός και διαρκείας.

Τσολιά, στα τελειώματα είσαι, πίστεψέ το ρε. Σαν τις σχέσεις είναι, αν τη δικαιολογείς συνέχεια την άλλη πώς περιμένεις να σε σεβαστεί; Καθάρισε το κεφάλι, πες αυτό που θες και μη σε νοιάζει. Πες το μόνο καθαρά και ξάστερα γιατί είναι δικό σου. Αν δε γουστάρει πρόβλημα της, δε σ’αντέχει έτσι κι αλλιώς. Εσύ όμως θα είσαι εντάξει.

Κι εσύ Αφάνα, είσαι νέος αλλά αν δεν ήσουν έτοιμος δε θα’σουν εδώ. Άκου τον το γέρο, κάτι ξέρει κι αυτός. Έχεις συναίσθηση ότι κάνεις δέκα πράγματα ταυτόχρονα; Μην ξανάχεις αμφιβολία γιατί θα γίνουμε μπίλιες. Βάλε ακουστικά, στρώσου και μη σε νοιάζει τίποτα.

Εσύ Χουζούρη μην κόβεις βόλτες όταν έχουμε βγει για τσιγάρο γιατί ζαλίζομαι. Μας χαλάει το κέρατο, το ξέρω, αλλά αφού μας αρέσει, τι να κάνουμε; Τσιγάρο είναι και το πε-χα-ντέ ρε συ και μάλιστα βαρύ. Μας χαλάει, μας κάνει να νιώθουμε ηλίθιοι, αλλά στο τέλος θα μας μείνει μόνο το φίλτρο γιατί την ακούσαμε και μας αρέσει.

Κι εσύ Μαρανέλλο μην κουνάς την οθόνη από τη νευρικότητα όταν γράφω και μετά όταν λήξει η σεμνή τελετή να μου λες με ύφος πριμαντόνας ότι είσαι χαλαρός και δεν έχεις άγχος γιατί θα σε στείλω πουθενά που όντως δε θα θες να πας χωρίς φούμα και το δίκανο. Δες τι έχεις κάνει ρε. Με βοήθεια το’κανες; Άϊντε μην αρχίσω.

Εσύ ρε Λαμόγιο, τι κόβεις βόλτες στα γραφεία; Στρώσ’τον κάτω και κόψε τις καθυστερήσεις. Αυτά είναι για τις μικρές ομάδες κι εδώ είμαστε πρωταθλητές. Γίνε Αλέφαντος, κάνε αλλαγή την αλλαγή και μάθε τους μπαλλίτσα από τον άρχοντα.

Λοιπόν, ξεχάστε την κούραση για την ώρα. Περνάει. Αν δε σας δω όλους τσαντισμένους από δω και πέρα και με άγριες διαθέσεις θα τσαντιστώ εγώ. Κι αυτό δεν το θέλετε.

Άντε τώρα, πάμε. Λίγες μέρες είναι. Το έχετε.

Advertisements

Μία απάντηση στο Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα’ρθεις

  1. Ο/Η kfoynt λέει:

    Είναι δύσκολα τα πράγματα στο Εδιμβούργο ειναι η αλήθεια…
    Άλλη μία παρασκευή που ξημερώνομαι διαβάζοντας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: