Τραγούδια κωλομεργλυφάτα

Η αλήθεια είναι ότι το είδα το αποκατιανό post χτες το βράδυ, αλλά έδωσα μία ευκαιρία για μετάνοια. Δεν ήρθε. Όταν κάποιος σε «απειλήσει» με πιστόλι, πρέπει να απαντήσεις με ατομική βόμβα (και τα εισαγωγικά που τόσο στοργικά αγκαλιάζουν τη λέξη «απειλήσει» δίνουν τον τόνο στο πόσο σοβαρά παίρνω τα λόγια και τις απειλές μερικών-μερικών). Οπότε ήρθε η ώρα της απάντησης.

Θέλεις, μικρέ Αφάνα, να μας την πεις; Κάντο σωστά, αρχοντικά. Βγάλε ξανά το μπλοκάκι σου και κράτα σημειώσεις όπως λες ότι έκανες και σ’εκείνη τη λεμονιά. Γιατί τώρα επέρχεται μάθημα. Και να σου πω και τι; Θα κοπείς, δε σε παίρνει. Fact, που λες κι εσύ. Τι νομίζεις δηλαδή, κριτσίνια σπάμε;

Καιρός λοιπόν να μάθουν όλοι γιατί ο Αφάνας λέγεται Αφάνας. Και όχι μούφες περί πληθωρικότητας τριχοφυΐας.

Όταν έπεσε η ιδέα να γράφουμε με ψευδώνυμα, κάποιοι επέλεξαν κάτι που (τουλάχιστον πίστευαν ότι) τους εξέφραζε ως χαρακτήρες. Κάποιοι άλλοι όμως, που το παίζουν αλεπούδες, αποφάσισαν να επιβεβαιώσουν την παροιμία για το είδος τους και να κάνουν το ψευδώνυμό τους κρεμαστάρι. Enter Αφάνας…

Σ’αυτόν τον κόσμο υπάρχουν όνειρα τα οποία θα μείνουν ανεκπλήρωτα. Όνειρα μεγαλοπρέπειας κι αναγνωρισιμότητας, όνειρα για Porsche πριν τα 30 σου, όνειρα συμμετοχής σε κύκλους στους οποίους συχνάζει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, και άλλα πολλά που έλεγε η Μιμίκα στη μαμά της και συνέχιζε το κέντημά της.

Η Μιμίκα μας λοιπόν, ο καλός μας ο Αφάνας, είχε ένα όνειρο να είναι άντρας. Να είναι Greek Lover με τρίχα για πουλόβερ. Όταν θα μεγάλωνε και ο κόσμος καταλάβαινε τη μεγαλοφυΐα του (αχ ρε κακομοίρη supervisor του να ήξερες τι έβαλες στο σπίτι σου) να περπατάει στους δρόμους του Εδιμβούργου και να λιώνουν τα λουλούδια από τη βαρβατίλα του που ζέχνει και απλώνεται στην πόλη σα τη μυρωδιά του ζύθου. Η φύση όμως δεν του έκανε το χατήρι. Ω, πώς περίμενε από μικρός την πρώτη του τρίχα. Ω, πώς είχε πάρει ξυράφι από τα 12 και περίμενε να κόψει τις φαβορίτες του τσεκουράτες σα τον Σφακιανάκη. Ω, πώς περιμένει ακόμα εκείνη την εφηβεία να έρθει μπας κι ανέβει καμιά τεστοστερόνη να δει μια μαύρη, τριχωτή μέρα… Μάταια όμως.

Η αλήθεια είναι ότι όσο περνούσε ο καιρός κι έβλεπε τους φίλους του να αφήνουν μαλλιά και μούσια, ζήλευε. Και όχι μόνο ζήλευε, αλλά η διαφορετικότητά του τον έκανε να μελαγχολεί και να απομονώνεται. Όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι (μεταφορικά βέβαια, γιατί η χτένα του Αφάνα είναι, δυστυχώς, παρθένα), πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Και εδώ φτάνουμε στην επιλογή του ονόματος.

Πέρα από τους ευσεβείς πόθους, με τι, άραγε, να ομοιοκαταληκτεί το «Αφάνα»; Για σκεφτείτε λίγο, στα πλαίσια της μικρής μας πόλης. Σκεφτείτε κάτι σε club. Κάτι προς τη Leith Walk. Κάτι με πολλά τρελόπαιδα κάθε βράδυ. Κάτι σαν… Habana. Οπότε μπρος στην αποδοχή, τι είναι ο πόνος; Εκεί τα άτριχα ευαίσθητα αγόρια, ειδικά αν είναι κι έξυπνα, είναι το κυρίαρχο είδος. Ο Αφάνας μας είναι στο στοιχείο του.

Την επόμενη φορά που θα δείτε ένα άτριχο, αμούστακο παιδάκι να λικνίζεται λίγο περίεργα έξω από το Habana ζητώντας φωτιά από τον τριχωτό a la Blue Oyster τύπο πριν μπει μέσα να χορέψει, ξέρετε ποιον βλέπετε.

Κι αν θέλετε και το οπτικό ντοκουμέντο, να το δώσω. Ο Αφάνας, με το αγαπημένο του φαγητό: μπαλάκια. Καμαρώστε τον.

Advertisements

4 Responses to Τραγούδια κωλομεργλυφάτα

  1. Ο/Η paperflowers λέει:

    Δεν πειράζει Αφάνα μου, μη στενοχωριέσαι. Τώρα που οι metrosexuals κ retrosexuals πήραν τα ηνία, η τρίχα πεθαίνει και στου άνδρες. Άσε τους άλλους να κάνουν χαλάουα ενώ οι γυναίκες απολαμβάνουν το βελούδινο δερματάκι σου!!!

  2. Ο/Η daskalos λέει:

    Άκου και την paperflowers Αφάνα, και μην απελπίζεσαι. Δίκιο έχει. Γιατί όπως λέει κι ο ποιητής (όχι ο Πρέκας):

    «Πάνε οι καιροί που οι γκόμενες έψαχναν για λεβέντη. Τώρα όλες ψάχνουν γι’ αδερφή, να τον φωνάζουν trendy.»

    Κι αν δε βρεθεί καμία στα μέτρα σου όσο εμείς οι metrosexuals κάνουμε χαλάουα, όλο και κάποιος homosexual από τα στέκια σου θα βρεθεί να σε παρηγορήσει.

  3. Ο/Η paperflowers λέει:

    Νομίζω δάσκαλε πως αυτή η επιθετικότητα απέναντι στον απαλό Αφάνα, κρύβει έντονο φθόνο… Άλλωστε οι homos όπως είναι γνωστό, έχουν συνήθως υψηλό δείκτη ευφυίας και εκλεπτυσμένο γούστο. Επίσης ξεχωρίζουν τους προικισμένους σωματικά άντρες από χιλιόμετρα μακριά! Αν γουστάρουν τον Αφάνα, κάτι λέει αυτό…
    Αφανούλη, έχω ένα φίλο…λουκούμι…!

  4. Ο/Η Dr. Afanas λέει:

    Ο κόσμος είναι κακός paperflowers και ζηλεύει. Το έχω συνηθίσει όμως. No big deal.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: