Πόσο μου λείπεις Vurdula

Πριν από λίγα χρόνια έμενα κάπου στο Stockbridge. Μία από τις πολλές άϋπνες νύχτες μου εκείνη την εποχή (εκείνη η εποχή συνεχίζεται) αποφασίζω ότι πρέπει να πάω στο 24ωρο Scotmid της γειτονιάς κατά τις 3 τα ξημερώματα για να πάρω ένα πακέτο καπνό. Μερικές φορές όταν θες να καπνίσεις, πρέπει να καπνίσεις.

Φτάνω στο μαγαζί, οι αυτόματες πόρτες ανοίγουν, πάω στον πάγκο, και ο Πακιστανός υπάλληλος που κυριολεκτικά βαράει μύγες με ρωτάει τι θέλω. Ζητάω τον καπνό μου, αλλά έχω μαζί μου 20λιρο και τα ρέστα (όσο ακριβός κι αν είναι ο καπνός στο νησί) είναι αρκετά. Πάω να αφήσω το πορτοφόλι στον πάγκο για να τακτοποιήσω τα ψιλά (ναι, είμαι λίγο σπαστικός σε αυτό το θέμα) και πριν προλάβω να το ακουμπήσω ο υπάλληλος μου πιάνει το χέρι και μου λέει «Δεν πρέπει να το αφήσεις εδώ, δεν ξέρεις ποιος περνάει απ’έξω.»

Σκέφτομαι λίγο ότι ο υπάλληλος του ψιλικατζίδικου της γειτονιάς μου έχει πιάσει το χέρι, το αντιπαρέρχομαι, βάζω με το άλλο χέρι τον καπνό στην τσέπη και κάνω κουβάρι τα ψιλά μαζί με τα χοντρά. «Α,» του λέω. «Ευχαριστώ.»

Μην έχοντας αφήσει το χέρι μου, μου λέει «Έχω να πάω με γυναίκα εδώ και τέσσερις μήνες.»

Στο άκουσμα, ο χρόνος μου σταματά και ξεκινάει το μακρύτερο δευτερόλεπτο στην ιστορία των δευτερολέπτων. Οι υπάλληλοι στα μαγαζιά συνήθως δε μου μιλούν, πέρα από μία Πολωνέζα υπάλληλο στο Sainsbury’s στο Morningside κοντά στο προηγούμενο μου σπίτι πριν μετακομίσω στο Stockbridge, την οποία την έλεγαν Vurdula (respect!) σύμφωνα με το ταμπελάκι που φορούσε και κάθε φορά που ήταν στο ταμείο όταν ψώνιζα γυρνώντας από τη δουλειά με έλεγε «love» και με ρωτούσε αν έχω κανονίσει τίποτα για το βράδυ.

Αλλά αυτός ο τύπος μου έχει πιάσει το χέρι και μου λέει ότι έχει να πάει με γυναίκα τέσσερις μήνες. Η Vurdula, ό,τι κι αν είχε στο μυαλό της, ποτέ δε μοιραζόταν μαζί μου τέτοιες πληροφορίες.

«Α,» απαντώ. «ΟΚ.»

Τραβάω το χέρι μου. Το αφήνει, και κοιτάζοντας ντροπιασμένος κάτω μου λέει «Φοβάμαι τις αρρώστιες.»

Κοιτάζω πίσω του και βλέπω τέσσερα ράφια προφυλακτικά. Ο τύπος έχει τη μεγαλύτερη 24ωρη επιλογή προφυλακτικών της περιοχής και φοβάται τις αρρώστιες. Το ότι μοιάζει με τον Omar Sharif πατημένο από 18τροχη νταλίκα και μετά στρωμμένο με καυτή άσφαλτο και περασμένο τρεις στρώσεις χαλίκι μπορεί να είναι ένας βαθύτερος λόγος, σκέφτομαι, αλλά όλοι έχουμε τις αυταπάτες μας. Εγώ για παράδειγμα, που και που νομίζω ότι είμαι ο βασιλιάς της Αφρικής.

«Ναι,» του λέω, «δίκιο έχεις.»

Με ξανακοιτάζει και με ένα πλατύ χαμόγελο μου λέει «Αύριο όμως έχω ραντεβού, οπότε δεν ξέρεις τι γίνεται.»

«Ναι,» λέω, με το κεφάλι μου να συμφωνεί. «Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται.»

Δεν έχω ξαναστρίψει τσιγάρο πιο γρήγορα στη ζωή μου.

Advertisements

10 απαντήσεις στο Πόσο μου λείπεις Vurdula

  1. Ο/Η aerosol λέει:

    Α, όλα κι όλα, τώρα που μας κέντρισες την περιέργεια πρέπει να ξαναπάς να μας πεις τι έγινε!

  2. Ο/Η daskalos λέει:

    Μιας και ήταν πριν από 4 χρόνια περίπου, δε νομίζω να δουλεύει ακόμα εκεί. Άσε που αν δουλεύει δεν ξέρω τις βάρδιές του. Αλλα να σου πω την αλήθεια δεν καίγομαι και να μάθω… είναι ένα από αυτά τα πράγματα που μπορώ να ζήσω χαρούμενος με την άγνοιά τους :)

  3. Ο/Η RaZzMaTaZz λέει:

    LOL!!!!!!

    καλά με τη Vudrula ΕΛΙΩΣΑ!!!!!

  4. Ο/Η daskalos λέει:

    Χε… η συγκεκριμένη μπορεί και να σε έλιωνε κιόλας if you know what I mean.

  5. Ο/Η RaZzMaTaZz λέει:

    LOL

    ρε ήθελε φωτογραφία η τύπισσα… να φαίνεται και το καρτελάκι! Κι αφού σε συμπαθούσε ο θηλυκός Ζανγκίεφ, δε θα ήταν δύσκολο να την απαθανατίσεις!

    Τα καλύτερα μένουν αφωτογράφητα τελικά :P

  6. Ο/Η daskalos λέει:

    Δύσκολο δε θά’ταν, αλλά φοβόμουν τις παρενέργειες. Αλλά ναι, μια φωτογραφία χρειαζόταν. Ξέρεις, τα δάχτυλα σε V και ένας random μεθυσμένος Σκωτσέζος να μας κάνει κερατάκια πίσω από το ταμείο…

    Καλή φάση.

  7. Ο/Η paperflowers λέει:

    Εγώ θα προτιμούσα να τους κάνεις ένα ωραίο προξενιό πάντως…

  8. Ο/Η daskalos λέει:

    Μπα, δε μου κάθονται αυτά… Δεν το κατέχω το προξενίζειν.

  9. Ο/Η silia λέει:

    Η Vurdula , σου έμαθε το …Krupnik ? ….
    ——————————-
    Πάντως , θλιμμένο το σημερινό ποστ ….
    Πικρό ….αυτή είναι η πιο κατάλληλη λέξη …
    Πικρό ….
    Εγώ , έτσι το έννοιωσα .

  10. Ο/Η daskalos λέει:

    Όχι, το Krupnik το ήξερα από παλιότερα μέσω κάποιου Ρώσσου συναδέλφου.

    Τώρα για την πίκρα, τι να σου πω… μάλλον με έχεις παρεξηγήσει. Σίγουρα πάντως δεν ήταν ο σκοπός μου. Αλλά ο καθένας έχει τα φίλτρα του :)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: