Arsebanging Friday #ατομικός-αριθμός-του-Γερμανίου

Εδώ στα γραφεία του παρά έξι, περνάμε μία κατάσταση «τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου.» Κοινώς, μετά τις βαρύγδουπες δηλώσεις πίστης και αφοσίωσης από τα παλαιά μέλη, αλλά και υποσχέσεις από τα νέα μέλη του blog για δυσθεώρητα νούμερα από ημερήσια posts και ακόμα περισσότερα hits με βάση την αξεπέραστη ποιότητα των γραφομένων, μπορώ μετά βεβαιότητος να πω ότι η αλλαγή συνοψίζεται σε ένα ολοστρόγγυλο κουλούρι, σαν αυτά που έπαιρνα όταν ήμουν μικρός τόσο κυριολεκτικά από την hi-tech καντίνα του δημοτικού μου, όσο και μεταφορικά από εκείνον τον ηλίθιο δάσκαλο που είχα στην τετάρτη δημοτικού και με είχε βάλει στο μάτι γιατί έκανα ό,τι έκανε κάθε λογικό εννιάχρονο παιδάκι: κοιμόμουν.

Τελικά εκεί που είχα πέντε παραχαλβάδες να ζαχαρώνω μπας και γράψουν τίποτα, τώρα έχω οχτώ. Και ακόμα περιμένουν όλοι να βγω από την τρύπα μου και να γράφω. Αλλά έτσι που είστε ρε, θα δείτε τι θα πάθετε. Θα πάρω τη μπάλα μου και θα φύγω. Να δω μετά τι θα κάνετε. Οι μόνοι που δικαιολογώ είναι ο Αφάνας που κάνει φιλότιμες προσπάθειες, και το Λαμόγιο γιατί, ως γαύρος, έχει μεθύσει από το προχτεσινοβραδυνό νέκταρ (με γεύση τσίπουρου) του πρώτου διπλού στο Τζαμπιολή και ακόμα κουνάει τη σαμπάνια — πολύ φοβάμαι όμως ότι δε χρησιμοποιεί σαμπάνια αλλά ενδοπαλαμικά παλινδρομεί κάτι άλλο με τον ίδιο τρόπο το οποίο βέβαια πάνω-κάτω επιφέρει τα ίδια εκρηκτικά αποτελέσματα.

Τι να πω κι εγώ. Πιστός στο καθήκον, καλώ τον κόσμο όλο να βοηθήσει τους υπόλοιπους σε αυτό που έχουν ανάγει σε θρησκεία: arsebanging baby. Τα καλούδια ακολουθούν πάραυτα:

Κι άλλη μία τελευταία μέρα της (εργασιακής) εβδομάδας έφτασε στο τέλος της. Θα τα πούμε την επόμενη. Μέχρι τότε κάντε καμιά δουλειά ρε! Κανά post! Κάτι! Αμάν πια, νησάφι!

Ασταδιάλα…

Advertisements

4 απαντήσεις στο Arsebanging Friday #ατομικός-αριθμός-του-Γερμανίου

  1. Ο/Η elgalla λέει:

    Πω πω…δεν ξέρω τι να πω, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια για το blog μου.
    *Major Blush*

  2. Ο/Η daskalos λέει:

    Ευχαριστούμε που το έχεις :)

  3. Ο/Η paperflowers λέει:

    Δάσκαλε μην αγχώνεσαι… Για να γράψεις, πρέπει κάτι να έχεις να πεις, να υπάρχει λόγος τέλος πάντων.! Αυτό δεν γίνεται κάθε μέρα, ούτε είναι υποχρεωτικό να γίνεται. Μια χαρά ποστάκια ανεβαίνουν, σχόλια παίρνουν κ δίνουν, με λίγα λόγια μια χαρά περνάμε όλοι!

  4. Ο/Η daskalos λέει:

    Δεν αγχώνομαι, απλά διαφωνώ.

    Μιας και κάποιοι από εμάς είχαμε αυτή τη συζήτηση και χτες, η άποψή μου είναι ότι από τη στιγμή που μπαίνεις στο χορό χορεύεις. Δε θεωρώ ότι κάνουμε κάτι ξεχωριστό εδώ, αλλά δε μπορώ και αβίαστα να δεχτώ ότι δεν έχουν τίποτα να πουν — σε μεγάλο βαθμό γιατί αρκετές φορές είμαι κι εγώ μέσα στην καθημερινότητά τους οπότε ξέρω πως κάτι γίνεται. Αν ήμασταν συνέχεια χαχαχα και χουχουχου καλύτερα να πηγαίναμε να πετάξουμε τα μυαλά μας.

    Ένιγουεϊ. «I’m trying real hard to be the shepherd…«. Μπορεί να κάνω λάθος και απλά μπορούμε όλοι να συφωνήσουμε στο να διαφωνούμε. Νόου πρόμπλεμ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: