Crashing weddings

Abstract: Μια καλή σου φίλη είναι καλεσμένη σε ένα γάμο οπού δεν ξέρει κανέναν απολύτως εκτός από την κουμπάρα, η οποία και την κάλεσε. Σου ζητάει λοιπόν να τη συνοδέψεις και αφού βάζεις κάτω πως έχουν τα πράγματα (φαγητό, πολλά ποτά, χορός κλπ κλπ), αποφασίζεις να γίνεις θυσία και να τη συνοδέψεις. ΟΚ, δεν είναι μόνο αυτό. Η αλήθεια είναι ότι πάντα διασκεδάζεις όταν βγαίνεις με την εν λόγω «Κυρία». Έχεις να τη δεις και καιρό (μόλις επέστρεψες στην Ελλάδα για διακοπές), είναι μια καλή ευκαιρία για catch up. Εντάξει, εντάξει. Γουστάρεις να φορέσεις και το καινούργιο σου κουστούμι που είχες αγοράσει πρόσφατα για έναν άλλο γάμο. Κακό είναι;

Αφού γίνονται οι απαραίτητες συνεννοήσεις δια τηλεφώνου, το σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή. Θα οδηγήσεις μέχρι το σπίτι της και από κει θα πάρετε μαζί ταξί για την εκκλησία. Μετά το μυστήριο, όλο και κάποιος θα βρεθεί να σας πάρει στο κέντρο και στην επιστροφή θα πάρετε ταξί για το σπίτι της. Εκεί θα αποφασίσεις εάν είσαι σε κατάσταση να οδηγήσεις ή όχι. Το ζητούμενο είναι να μπορείτε να πιείτε δίχως φόβο και πάθος στο γλέντι του γάμου. Το σχέδιο ήταν απλά τέλειο.

Φτάνεις λοιπόν στο σπίτι της και περιμένεις λίγο για τις «τελευταίες πινελιές». Πρόκειται για ένα αριστούργημα του πιο τάλαντουχου καλλιτέχνη που έχει υπάρξει ποτέ. Αφού ανταλλάσσονται τα απαραίτητα κοπλιμέντα εκατέρωθεν, σειρά παίρνουν οι αναμνηστικές φωτογραφίες. Έχετε αργήσει όμως, time to hit the road, sugar…

Ταλαιπωρία αυτά τα ταξί Σάββατο βράδυ. Περνούν πολλά αλλά και τι μ’ αυτό; Όλο και κάποιες φιγούρες διακρίνεις στο πίσω κάθισμα και αμέσως κατεβάζεις το χέρι σου. Μετά από ώρα θα φανεί και ένα με φωτεινή επιγραφή. «Επιτέλους», σκέφτεσαι. Αλλά και πάλι γιατί αγχώνεσαι; Μήπως και σε πειράζει που θα καθυστερήσεις στο γάμο των αγνώστων; Ή μήπως θα πειραχτεί κανείς από τους συγγενείς; Σήμερα είστε χαλαροί…

Στο ταξί λοιπόν εξελίσσεται ο εξής διάλογος:

  • Κυρία: Για πες, για πες; Πως είναι τα πράγματα στο Εδιμβούργο;
  • Εγώ: Τα ίδια όπως ακριβώς τα άφησες. Άστα, φέτος έχει ξεχάσει να κάνει καλοκαίρι.
  • Κ: Εδώ πάλι, έχει ξεχάσει τις υπόλοιπες εποχές. Να’ ξερες πόσο πολύ μου έχει λείψει το Εδιμβούργο! Αλήθεια, μένεις ακόμα στο Morningside;
  • Ε: Όχι, έχω μετακομίσει. Κοντεύω χρόνο στο καινούργιο σπίτι.
  • Κ: Και που είναι;
  • Ε: Θυμάσαι το Tollcross; Στο δρόμο που είναι το Cameo Cinema, κάνεις δεξιά στο πρώτο στενό και μετά αμέσως αριστερά. Είμαι ακριβώς απέναντι από ένα news agency.
  • Κ: Χμ… Δε θυμάμαι.

Εκείνη τη στιγμή ακριβώς παίρνει το λόγο ο ταξιτζής και προς μεγάλη έκπληξη όλων, σε ρωτάει: «Πού; Απέναντι από ένα κινέζικο εστιατόριο»; «Εεεεε ναι», απαντάς έκπληκτος. Μα είναι ποτέ δυνατόν; Πόσο μικρός είναι πια αυτός ο πλανήτης; Πως είναι δυνατόν να γνωρίζει ο Αθηναίος ταξιτζής που σε πηγαίνει στο γάμο δυο ανθρώπων που δεν έχεις δει ποτέ σου, πως λέγεται το κινέζικο εστιατόριο που είναι απέναντι από το σπίτι σου στο Εδιμβούργο; Μιλάμε για το σουρεαλισμό σε όλο του το μεγαλείο και έχεις και την άλλη η οποία έχει απλά σκάσει στα γέλια στο άκουσμα της ερώτησης του ταξιτζή. Αρχίζει λοιπόν να εξηγεί πως πριν γίνει ταξιτζής, ήταν πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας! Μια από τις πτήσεις του λίγο πριν αποστρατευτεί και αφού είχε σταματήσει να πετάει πολεμικά σκάφη, ήταν στο Εδιμβούργο οπού έμεινε για μερικές μέρες και ένα από τα εστιατόρια που επισκεύτηκε ήταν (ναι, σωστά μαντεύετε) το κινέζικο απέναντι από το σπίτι σου.

Όμως γίνεται και καλύτερο. Αυτός ο άνθρωπος είναι γεμάτος ιστορίες. Αναμφίβολα θα γίνει ένας καταπληκτικός παππούς, από αυτούς που μαζεύονται γύρω του τα παιδάκια από όλη τη γειτονία και τους διηγείται ιστορίες. Άρχισε λοιπόν να διηγείται ότι το πάθος του ήταν πάντα η γεωπονία και πως όταν αποστρατεύτηκε, σπούδασε στη Γεωπονική Αθηνών! Έλεγε λοιπόν ότι προσπαθεί να μπολιάσει ένα δέντρο ώστε να έχει τρεις διαφορετικούς καρπούς. Για παράδειγμα, μια νερατζιά που έχει στο κτήμα του στην Εύβοια, έχει και πορτοκάλια και λεμόνια (εκτός από νεράτζια). Έχει καταφέρει διάφορους συνδυασμούς δέντρων – καρπών και τώρα δοκιμάζει ένα άλλον, δύσκολο συνδυασμό που αν τον πετύχει θα γραφτεί στο βιβλίο Guinness (όχι δε λέω τη μπύρα, Μπυρατή!). Τι καλύτερο μπορεί να σου τύχει απόγευμα Σαββάτου για να σου φτιάξει τη διάθεση; Άσε το ότι ρίχνει και αρκετές κλεφτές ματιές από τον κεντρικό καθρέφτη στην όμορφη παρουσία που κάθεται δίπλα σου, την οποία αποκαλεί πάντα «Κυρία μου» (εξ ου και ο τίτλος). Φοβερός τύπος.

Και επιτέλους φτάνεις στην εκκλησία. Ο γάμος έχει ήδη ξεκινήσει αλλά δε θα μπορούσε να σε ενδιαφέρει λιγότερο. Άλλωστε την περισσότερη ώρα την περνάς έξω, στο προαύλιο, συζητώντας. Εκεί η «Κυρία» αναγνωρίζει και δυο άλλους φίλους της κουμπάρας και γνωστούς της, οι οποίοι όπως και σεις, γνωρίζουν μόνο την κουμπάρα και (σχεδόν) κανέναν άλλο. Με τα πολλά, φτάνει και η ώρα του «Ησαΐα χόρευε» και αποφασίζετε να μπείτε για λίγο στην Εκκλησία. Ρύζι ανά χείρας, λάβετε θέσεις βολής και πυρ κατά βούληση… «Πολύ γνώριμο το σκηνικό», σκέφτεσαι… Και πως να μην είναι όταν όλοι οι (συνομήλικοι) φίλοι και συγγενείς σου, έχουν αρχίσει να παντρεύονται ο ένας μετά τον άλλον; Ευτυχώς πρέπει να διακόψεις το συνειρμό (αφενός γιατί είναι αντικείμενο άλλου ποστ και αφετέρου) γιατί έχεις να χαιρετήσεις ένα σκασμό από αγνώστους με στόχο να ευχηθείς με τη σειρά σου στους νεόνυμφους. (Παρά-)Έξι πεντανόστιμα κουφέτα σε περιμένουν στο τέλος της διαδρομής ως επιβράβευση της υπομονής σου. Ουφ.. Επιτέλους! Ώρα για το γλέντι…

Η γαμήλια δεξίωση, όπως συνηθίζεται να λέγεται το γαμήλιο γλέντι στις μέρες μας, λαμβάνει χώρα σε ένα από τα γνωστά «κτήματα» της Βαρυμπόπης, Αττικής. Ο χώρος είναι πολύ όμορφος αν και προτιμάς κάτι περισσότερο παραδοσιακό και λιγότερο glamorous. Ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι λείπεις και αρκετά πλέον χρόνια από την Ελλάδα. Περί ορέξεως βέβαια…ουδέν λόγος. Φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν και τα ευτράπελα, όπως πχ ότι τα ονόματα σας δεν υπάρχουν στη λίστα των καλεσμένων με αποτέλεσμα να σας «βολέψουν» σε ένα εφεδρικό τραπέζι, μαζί με τους άλλους δύο καλεσμένους της κουμπάρας που είχαν την ίδια τύχη με σας. Τελικά το μπέρδεμα σας βγαίνει σε καλό καθώς αποφεύγεις με κομψό τρόπο τους γονείς της κουμπάρας και γενικότερα είστε πιο χαλαροί. Η βραδιά εξελίσσεται πολύ όμορφα. Καλό φαγητό, άφθονο κρασί, τραγούδια και χοροί μέχρι τις πρωινές ώρες της επόμενης μέρας. Περνάς καταπληκτικά και ας μη ξέρεις και πολύ κόσμο. Άσε που δεν έχεις και ολόκληρο το σόι πάνω από το κεφάλι σου να σου «τονίζει» πως πλέον έφτασε η σειρά σου και πως θα πρέπει να είσαι ο επόμενος που θα σύρει το χορό (του Ησαΐα).

Το κέντρο κλείνει σιγά σιγά και έρχεται η δύσκολη εκείνη ώρα που εύχεσαι να είχε ανακαλυφθεί ο διακτινισμός. Αμ δε. Ψάξε τώρα να βρεις ταξί στη μέση του πουθενά. Ευτυχώς ο αδερφός του γαμπρού έχει δυο θέσεις κενές στο αυτοκίνητό του και προθυμοποιείται να σας αφήσει σε κάποια πιο κεντρική τοποθεσία. Πάλι καλά. Ευχαριστείς θερμώς την «Κυρία» για την πολύ όμορφη βραδιά που σου πρόσφερε. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία την οποία και προτείνεις ανεπιφύλαχτα σε όλους. Καλό crashing weddings…

Πι.Εσ: Νομίζω έφτασε η ώρα για το top-5 taxi stories. Ενδιαφέρεται κανείς;

Advertisements

7 απαντήσεις στο Crashing weddings

  1. Ο/Η paperflowers λέει:

    Πρέπει να είσαι πολύ θετικός άνθρωπος που το είδες έτσι κ πέρασες κ καλά! Στη θέση σου θα ξενέρωνα στην ιδέα να πάω στο γάμο κάποιων αγνώστων κ μετά στη δεξίωση σε κτήμα, χωρίς να έχω κάποιο υποχθόνιο στόχο (πχ τον κουμπάρο).. Θα προτιμούσα να πάω κάπου αλλού για φαγητό/ποτό με τη φίλη που έχω να δω καιρό. Αλλά έτσι όπως το περιγράφεις, καλά θα ήταν…
    Άντε κ στα δικά σου! :-)

  2. Ο/Η beeratis λέει:

    Συνήθως, όμως, αγαπητή paperflowers, τέτοιες περιπτώσεις αποκτούν υποχθόνιο στόχο (π.χ. τον κουμπάρο) και μην ακούτε τις ιστορίες που επιβεβαιώνουν το «ο κουμπάρος την κουμπάρα μια φορά την εβδομάδα»…Δεν ισχύουν πάντα…:-)

  3. Ο/Η daskalos λέει:

    Μπυρατή μιλάς ως στερημένη κουμπάρα ή ως ο κουμπάρος-στόχος του Τσολιά;

    Και στα δικά σου ρε Τσολιά, όλο το παρά-σόϊ στο ευχόμαστε!

    (Ναι ήταν πολύ καλή η σέντρα. Και η άλλη σέντρα για τους ταξιτζήδες είναι καλή, αλλά θα κρατηθώ.)

  4. Ο/Η Dr. Afanas λέει:

    Φίλτατε Ντάσκαλος,
    και μόνο οι ευχές σας προς τον Τσολιά αποτελούν σέντρα. Θα ακολουθήσω το παράδειγμά σας όμως και θα κρατηθώ…

  5. Ο/Η daskalos λέει:

    Άστο να βγει Αφάνα και όποιον πάρει ο Χάρος. I’ll back you.

  6. Ο/Η tsolias λέει:

    @paperflowers
    Μα τελικά αυτό ακριβώς έγινε. Βγήκαμε, τα είπαμε, διασκεδάσαμε και τα περάσαμε πολύ ωραία. Για ποιό λόγο να ξενερώσουμε; ;) cheers

    @beeratis
    Ο κιμπάρης δεν είχε έρθει :)

    @daskalos
    Περιμένουμε τις τοπ-5 taxi stories. Άνοιξε την κρύπτη Ντάσκαλος…

    @Afanas
    Εσύ πρόσεχε γιατί ξέρεις τι λένε. Στο τέλος ξυρίζουν… την αφάνα.

    @όλοι
    Thanks για τις ευχές αλλά απ’ όσο ξέρω, προηγούνται άλλοι.

  7. Ο/Η daskalos λέει:

    Επειδή η πλάκα με το daskalos και το Ντάσκαλος παρατράβηξε, καλό είναι να την κόψετε γιατί αλλιώς…

    (Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως — κι αν δεν είστε μόνοι καλό είναι να μην κάνετε click γιατί πάνε σε Encyclopedia Dramatica.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: