Λάθος χρονισμός

Δε στο έχω πει, αλλά τα πράγματα όπως τα ήξερες δεν έχουν αλλάξει και πολύ. Οι σκέψεις μου δηλαδή είναι πάνω-κάτω ίδιες. Πώς ήταν αυτό που σου έλεγα, ότι αν δεν αλλάξεις την κατάσταση τότε η κατάσταση θα μείνει ίδια; Κάπως έτσι. Ακόμα ξυπνάω στο ίδιο μέρος, ακόμα με τις ίδιες σκέψεις. Δεν είναι ότι θα ήθελα κάτι διαφορετικό. Ίσως λιγότερες σκέψεις, αλλά το μυαλό μου ξέρεις ότι δουλεύει από μόνο του και μερικές φορές δεν το ελέγχω και πολύ. «Ένα ακόμα πράγμα που δεν έχει αλλάξει,» θα μου πεις. Και θά’χεις δίκιο. Ακόμα είσαι εκεί. Συνέχεια.

Είναι σαν ένα B-side του αγαπημένου σου συγκροτήματος από ένα single που δεν ήξερες ότι έχεις και που είναι καλύτερο από το A-side. Και παίζει σε repeat.

Πώς το είχε πει ο Wonka; «We are the music makers, we are the dreamers of our dreams.» «Dreamers of our dreams» είχε πει στο δεύτερο, όχι «makers.» Δε στο είπα ακόμα κι αν το πρόσεξα από την πρώτη στιγμή σε εκείνο το ροζ χαρτί στον τοίχο σου, γιατί μου άρεσε η παραλλαγή. Φαντάσου τώρα να γυρίζω πίσω μετά από το μεγάλο ταξίδι, να ανοίγω το σπίτι, να πηγαίνω στο δωμάτιο που είχες αφήσει τα πράγματά σου και να βλέπω ότι από όλα όσα θα μπορούσαν να έχουν φύγει χωρίς να ξαναδώ, έχει μείνει πίσω η λάμπα που είχες δίπλα στο κρεβάτι.

Είναι σαν την ευτυχία της άγνοιας και την πρώτη βροχή που λιώνει τα πεσμένα φύλλα στο δρόμο.

Θα με ρωτήσεις γιατί ανακατεύω πάλι την τράπουλα αφού δε θα παίξεις. Γιατί δεν δίνω μια ευκαιρία στον εαυτό μου να κάνει κάτι περισσότερο που δε θα έχει συνδυασμούς, χρώματα και νούμερα. Δε θα έχει κανόνες, ημερομηνία λήξης, στοιχήματα κι ένθερμους ή μη υποστηρικτές. Που θα έχει δύο συμπαίκτες κι αντιπάλους συνάμμα, όπως πρέπει να έχουν όλα όσα παίζονται μ’αυτή την τράπουλα. Μα, έχει. Μου το είχες πει σ’ένα τραπέζι ότι δεν είμαστε πρόβλημα ο ένας του άλλου. Ποιος μίλησε για πρόβλημα; Και ποιος μίλησε για παιχνίδι;

Είναι σαν την πρώτη γουλιά από ένα μπουκάλι από το αγαπημένο σου λευκό κρασί. «Υγεία.»

Ξέρω ότι θα το διαβάσεις αυτό. Ή μάλλον, ξέρεις πως το αγύριστο κεφάλι μου πιστεύει ότι ξέρω περισσότερα από όσα θέλεις να παραδεχτείς. Κι είναι μικρή η πιθανότητα, δε λέω (0.0001%; κάπου εκεί — τα μαθηματικά μου μέσα και της γης τον άξονα), αλλά ακόμα δε φαντάζει μηδενική. Κι αυτό είναι που παλεύω. Τα πάντα είναι τόσο γνώριμα και τόσο ανούσια την ίδια ώρα. Μερικές φορές νομίζω ή ότι τα μάτια μου είναι τώρα δανεικά, ή ότι μου τα είχαν δανείσει τόσο καιρό και τώρα τα ζήτησαν πίσω. Δεν έχει διαφορά, δότης ή δέκτης είναι το ίδιο πρόσωπο. Κι αυτή η ταύτιση στη δυϊκότητα είναι ο λόγος που δε θα μηδενίσει ποτέ την πιθανότητα.

Είναι σαν τη μόνη σωστή χρήση του «ποτέ.» Και σαν το λάθος του μονόπλευρου ορισμού του.

Advertisements

8 Responses to Λάθος χρονισμός

  1. Ο/Η paperflowers λέει:

    Αυτά που θέλεις να παραδεχτείς σε συνθήκες ειλικρίνειας, είναι αυτά που γνωρίζεις.
    Η χειρότερη μορφή καταπίεσης (το κάνουν οι άντρες/εραστές και οι μητέρες) είναι να προσπαθούν να σου δώσουν αυτά που ξέρουν πως θέλεις, χωρίς να σ’αφήσουν να τα θελήσεις πρώτα…

  2. Ο/Η tsolias λέει:

    Εμένα μου λες; Άφήστε, δε θέλετε να ξεκινήσω για το γ*$#%νο timing!

  3. Ο/Η BioLogos λέει:

    please do so αγαπητέ τσολιά.
    Πρέπει να υπάρχει και σχετικό correlation με τη στιγμή που εγκαταλείπεις
    τα πάτρια.Στη δική μου περίπτωση κάπως έτσι δούλεψε.

    ΥΓ. Γαμημένο timing

  4. Ο/Η tsolias λέει:

    Δυστυχώς BioLoge, πάντα κάπως έτσι δουλεύει. Έχεις αποφασίσει σε ποιο μέρος θέλεις να πας, τι πρόγραμμα μεταπτυχιακού θέλεις να κάνεις, σε έχει δεχτεί το Πανεπιστήμιο και πάνω που δεν το πιστεύεις πόσο καλά σου πάνε όλα και πόσο τυχερός είσαι, γνωρίζεις Εκείνη και στα ανατρέπει όλα. Αρχίζεις και σκέφτεσαι μήπως τελικά ΔΕΝ πρέπει να φύγεις και μήπως τελικά Δε σε ενδιαφέρει και τόσο η προοπτική ενός μεταπτυχιακού (λες και οι άλλοι που το έχουν, πρόκοψαν). Τελικά θα πάρεις εκείνη την απόφαση για την οποία νομίζεις ότι είναι η πιο σωστή και λογική και ότι θα έχεις μικρότερες πιθανότητες να μετανιώσεις κάτι που έκανες από κάτι που δεν έκανες. χα! Κάποιος εκεί ψηλά, τα ακούει αυτά και γελάει.

    Αυτό είναι μόνο το 5% της ιστορίας αλλά τελικά δεν έχει και νόημα να μπω σε λεπτομέρειες (αν και ήμουν έτοιμος να το κάνω). Έχει περάσει καιρός άλλωστε και καλό είναι να κοιτάς μπροστά και να μη σκαλίζεις το παρελθόν. Είναι ύπουλο. Ελπίζω μόνο να σταθώ τυχερός και να μου ξανατύχει, σε σωστό χρονισμό αυτή τη φορά. Το ίδιο εύχομαι και για σας.

  5. Ο/Η Γκρινιάρα λέει:

    Βαλτοί είστε όλοι;;; Αι σιχτίρ για timing!

  6. Ο/Η Thirio λέει:

    Gamimeno timing gia tis «atomikes» mas istories…Apisteuto timing pou OLOI eimaste se skepseis gia kapoia palia mas gamimena timing…To sumpan mou mesa…

  7. Ο/Η BioLogos λέει:

    telika eimaste polloi.
    tsolia se noiotho.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: