Arsebanging Friday #η-τελευταία-συμφωνία-του-Μότσαρτ

Η αλήθεια είναι ότι τώρα τελευταία έχουμε βάλει μία νότα άκρατου σουρεαλισμού στις εισαγωγές των εβδομαδιαίων γλουτιαιοραπιστικών προτάσεών μας. Πολλές φορές λαμβάνουμε emails που μας ρωτούν πώς το καταφέρνουμε κάθε εβδομάδα να είμαστε σε τέτοια ντουζένια. Η απάντηση βρίσκεται κρυμμένη στις μυστι(κιστι)κές μας παραδόσεις και πρακτικές τις οποίες ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να αποκαλύπτουμε σιγά-σιγά.

Ναι λοιπόν, είναι αλήθεια. Έχουμε ιδρύσει τον κύκλο των χ(κ)αμένων ερευνητών.

Μαζευόμαστε σε μία σπηλιά κάτω από το Calton Hill μετά τα μεσάνυχτα, όταν όλοι έχουμε τελειώσει με τις καθημερινές υποχρεώσεις μας, και αρχίζουμε να απαγγέλουμε βαριά επιστημονική και σε δυσθεώρητα επίπεδα ερευνητική ποίηση. Οι συνεδρίες μας περιλαμβάνουν ένα σταθερό τελετουργικό. Στην αρχή, ο Χουζούρης με ένα ξυπνητήρι από τον 15ο αιώνα δίνει το έναυσμα για την αφή της επιστημονικής φλόγας. Ο Μπυρατής έχει μαζέψει διάφορα χόρτα και κλαδιά από το γύρω πάρκο στο δρόμο του προς τα εκεί, τα οποία τα ανάβουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο: Ο Αφάνας βγάζει τον τελετουργικό αναπτήρα από το 24ωρο Scotmid της Bruntsfield μέσα από το ιερό sporran, και τον παραδίδει στο Λαμόγιο. O Μαρανέλλο φοράει το κράνος της γνώσης και μας οδηγεί όλους έξω από τη σπηλιά εκτός από το Λαμόγιο, ο οποίος μένει μόνος μέσα. Κρατώντας τον αναπτήρα στη σωστή θέση και στη σωστή απόσταση, πατάει το τσακμάκι κι αερίζεται παταγωδώς (τώρα καταλαβαίνετε γιατί πρέπει και να είμαστε έξω από τη σπηλιά) προκειμένου να ανάψει η φλόγα. Κατά τη διάρκεια της αφής (μπορεί το Λαμόγιο να αργήσει — συνήθως όμως όχι πολύ μιας και είναι πάντα fart-ready), κι όσω είμαστε έξω, ο Κιμπάρης χορεύει foxtrot με την Κιμπάρα, στους ρυθμούς που προστάζω με τη φυσαρμόνικά μου, ενώ, όταν μπούμε πάλι όλοι μέσα, η Σαλώμη βγάζει το σουτιέν του Τσολιά και το πετάει στη φλόγα. Με τις αναθυμιάσεις του μπαίνουμε στην απαραίτητη έκσταση και να αρχίσουμε τις απαγγελίες.

Μπορεί στον κύκλο των χαμένων ποιητών να περνούσαν χέρι-χέρι ένα φακό για να διαβάζουν, αλλά ο κύκλος των χ(κ)αμένων ερευνητών είναι πολύ μπροστά. Δε διαβάζουμε ποτέ από τα έτοιμα, παρά αυτοσχεδιάζουμε. Η σκυτάλη μας είναι ένα μπουκάλι ρούμι κι ο κανόνας είναι ότι πίνεις μία γουλιά όταν αρχίζεις την απαγγελία, και μετά μία έξτρα γουλιά για κάθε στροφή του ποιήματος. Μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε ότι το μήκος των πονημάτων μας είναι, το λιγότερο, επιπέδου Ιλιάδας.

Μερικές φορές βέβαια δε μας βγαίνει, οπότε έρχεται ο καθένας με το αγαπημένο του δηλητήριο (γιατί το ρούμι δεν είναι για πέταμα) και το μόνο που κάνουμε είναι ένα μεγάλο arsebanging session:

Τώρα θα σας ζητήσω να με συγχωρήσετε γιατί πρέπει να προετοιμαστώ για το βράδυ. Πιστεύω ότι είναι η ώρα να απαγγείλω Πρέκα.

Advertisements

7 απαντήσεις στο Arsebanging Friday #η-τελευταία-συμφωνία-του-Μότσαρτ

  1. Ο/Η Γκρινιάρα λέει:

    ‘Οχι πάλι το κουνέλι με τα καμπανάκια..τώρα καλούμαι να σπάσω το τελευταίο μου ρεκόρ (1140200)..γιατί ρε Δάσκαλε?

  2. Ο/Η daskalos λέει:

    Because you deserve it! [link]

    Έλα βρε Γκρινιάρα, μέρες που έρχονται και αφού θα χτυπάνε τα καμπανάκια που θα χτυπάνε, δε θες κι εσύ να μαζέψεις μερικά;

  3. Ο/Η tissot* λέει:

    Kala re daskale, poses fores prepei na pethanw gia na kerdisw kai 1000000..fores!!!!!!!!!!Kapsimo.

  4. Ο/Η BioLogos λέει:

    Kαταρχάς σας μισώ λόγω Στάλινγκραντ…μην το ανοίξετε οι υπόλοιποι που διαβάζουν είναι άσχημο κόλλημα.

    Κατά δεύτερον ο Πάμπλο τα σπάει από όλας τας πλευράς…όλα τα βιντεοζ είναι διαμάντια.

    και φυσικά ευχαριστώ για το προβάϊντινγκζ του δικού μου χε τε τε πε

  5. Ο/Η daskalos λέει:

    Νσ’σαι καλά Βιολόγε, άουρ πλέζουρινγκζ.

  6. Ο/Η λολιτα λέει:

    τι ειναι αυτο?και εδω χωμενος ο βιολογος?

  7. Ο/Η Sofia λέει:

    Όχι όχι, δεν χρωστούν μόνο οι Σκωτσέζοι άπειρες ώρες γέλιου στον Billy Connolly. Χρωστούν άπειρες ώρες γέλιου και οι Έλληνες φοιτητές που κάναν στη Σκωτία. Και οι γκόμενες τους (που δεν κάναν στη Σκωτία).

    Δηλαδή: Καθόμαστε εγώ κι ο Καβαλιώτης στον καναπέ και παρακολουθούμε Connolly. Πιάνει όλα τα αστεία και μου μεταφράζει (πάλι στα αγγλικά) αυτά που δεν πιάνω εγώ. Και τις δύσκολες ώρες μου πετάει κάτι σε σκωτσέζικη προφορά να ‘χω να πορεύομαι.

    Κοινωνικό έργο επιτελεί ο παλαβός!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: