Arsebanging Friday # Τα ανθρώπινα χρωμοσώματα

11 Ιανουαρίου, 2008

Καλωσήρθες φίλε αναγνώστη για ένα ακόμη Παρασκευιάτικο απαύτωμα. Όπως μπορείς φανταστείς έχουμε επανέλθει όλοι στη αλλοδαπή και κοιτάμε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας μετά τις διακοπές και να στρώσουμε και κάνα κώλο, γιατί η δουλειά μόνη της δε γίνεται. Όπως πάντα, οι διακοπές πέρασαν γρηγορότερα απ’ ότι περιμέναμε, ενώ η δουλειά που μας περίμενε όταν γυρίσαμε ήταν περισσότερη απ’ όσο νομίζαμε ότι την είχαμε αφήσει. Το πολύ φαγητό και ποτό των ημερών μας έχει κοιμήσει λίγο το πνεύμα και το συγγραφικό μας δαιμόνιο έχει ατονίσει λίγο. Μην ανησυχείτε όμως. Λίγες μέρες στο Edinburgh και θα βρούμε και πάλι τη φόρμα μας. Και επειδή το γοργόν και χάριν έχει, ας μπούμε στο ψητό:

  • Ναι, 46 είναι ο αριθμός των ανθρώπινων χρωμοσωμάτων, όσα ακριβώς έχει και ο λαγός. Είναι πλέον εμφανής η σημασία που δίνουμε εδώ στο Παρά Έξι όχι μόνο στην ψυχαγωγία σας, αλλά και στη μόρφωσή σας. Για περισσότερες λεπτομέρειες απευθυνθείτε στο Λαμόγιο (γιατί εκτός από λαγός είναι και βιολόγος).
  • Ορίστε τι πάει να πει να έχεις πραγματικά πολύ ελεύθερο χρόνο. Αν επιπλέον ζεις και στη Ρωσία, ο συνδασμός ενδείκνυται για πολύ κάψιμο. Κάτι μου λέει ότι ο επόμενος τέτοιος διαγωνισμός θα λάβει χώρα στο Εδιμβούργο. Φυσικά, θα είναι διοργανωμένος από το Παρά Έξι.
  • Στο επιμορφωτικό πνεύμα του σημερινού πυγοβαρέματος, σας παρουσιάζουμε ένα site που θα σας βοηθήσει να μάθετε να πληκτρολογείτε γρηγορότερα. Την επόμενη βδομάδα έρχονται και συνταγές μαγειρικής.
  • Άλλη μια απόδειξη για τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη του γυναικείου φύλλου καταφέρνουν να κυβερνούν τον κόσμο από τι στιγμή που έρχονται σε αυτόν.
  • Και για να μην ξεχνάμε και την ψυχαγωγική πλευρά του πράγματος, ορίστε και ένα mortal-combat-like παιχνιδάκι με πρωταγωνιστές τους υποψήφιους για το χρίσμα για τις εκλογές των ΗΠΑ. Σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι κάθε υποψήφιος έχει διαφορετικές ικανότητες, τις οποίες μπορείτε να δείτε μόνο αν παίξετε με όλους.
  • Μια κατσίκα και ένα τηλεκατευθυνόμενο εναντίον ενός κοπαδιού από αγελάδες. Ακούω προγνωστικά…
  • Είμαι σίγουρος ότι όλοι σας έχετε κάποτε αναρωτηθεί τι $#%@* ονόματα είναι αυτά που βάζει το ΙΚΕΑ στα επιπλά του. Ερευνήσαμε για σας και σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα των ερευνών μας.
  • Πάντα υποψιαζόμουν ότι η πεμτουσία του κόσμου αυτού είναι το πνεύμα της Πάπιας. Τώρα πλέον έχω και αποδείξεις.
  • Ακολουθεί παιχνιδάκι για τους σινεφίλ αναγνώστες μας. Βρείτε τις ταινίες που είναι κρυμμένες στην εικόνα σε λιγότερο από 10 λεπτά και κερδίστε μισό κιλό καραμέλες M&M’, τις οποίες θα σας ταϊσει με φροντίδα ο Τσολιάς.
  • Ο Μπυρατής αποφάσισε να γίνει emo όπως λέει και έχει αρχίσει να κάνει σημαντικές αλλαγές στη ζωή του (με την αμφισεξουαλικότητα να είναι η πρώτη από αυτές). Δε μπορώ παρά να του προσφέρω κάποιες συμβουλές για το πως πρέπει να ντύνεται και να περιποιείται τον εαυτό του.
  • Έχετε χάσει το νόημα στη ζωή σας; Όλα σας φαίνονται βαρετά και κενά; Αργήσατε αλλά το καταλάβατε. Ορίστε κάτι που θα σας φτιάξει τη διάθεση. Α, και αυτό.
  • Να και ένας αρκετά καλός λόγος για να μην αγοράζετε τούρτες από το Walmarts, όσοι από εσάς βρίσκεστε στην Αμερική τουλάχιστον.
  • Πέθανε το αγαπημένο σας έντομο; Αξίζει και αυτό μια αξιοπρεπή κηδεία, σε κάθε περίπτωση. Εδώ οι λεπτομέρειες.
  • Επειδή όμως μερικά έντομα είναι ενοχλητικά πρέπει να τα στέλνετε μια ώρα αρχίτερα. Με λίγη προπόνηση θα τα καταφέρετε, είμαι σίγουρος.
  • Τη σήμερον ημέρα τα ζευγάρια χωρίζουν για ψύλλου πήδημα. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις.

Till next time, καλά μαστορέματα και προσοχή μην περισσεύει το κορδόνι έξω απ’ το μαγιώ. Θα σας δούν!


Mother manual

8 Ιανουαρίου, 2008

Ξεκινάς για αυτές τις πολυπόθητες διακοπές, γιατί και οι οικογένεια σου έλειψε και οι φίλοι σου πίσω στην Ελλαδίτσα μας, αλλά και το φαγάκι μας με λάδι της προκοπής (όχι άλλο tesco!). Περιχαρής, λοιπόν, πέρνεις τη βαλιτσούλα σου με ρούχα για ένα χρόνο (είναι που θέλεις να έχεις την επιλογή τρομάρα σου) και ξεκινάς το ταξίδι σου με αεροπλάνα και βαπόρια.

Φτάνεις επιτέλους στον προορισμό σου (τι να μας πει και αυτός ο Οδυσσέας) και μετά απο λίγο και στο σπιτάκι σου. Φυσικά εκεί σε περιμένουν μανά, πατεράς, γιαγιάδες, παππούδες, θείες, θείοι….και πάει λέγοντας, μες την τρελή xαρά. Πολλή ωραία υποδοχή, δε λέω, αλλά εσενα αυτό που σε ενδιαφέρει είναι να κάνεις ένα μπάνιο και να βγάλεις αυτά τα ρούχα γιατί σε λίγο θα χρειαστεί εγχείρηση.

Αμ δε! Και κάνε μια στροφή να σε δούμε, και πές μας πως τα περνάς, και κούρεψες το μαλλί (εδώ υπάρχει ενα debate ήταν καλύτερο πριν ή όχι) και ούτε νερό δε προλαβαίνεις να πιείς. Και δε φτάνει αυτό, μετά τις ερωτήσεις πέτρες πετώ του φεγγαριού και αυτό τις στέλνει πίσω, η μάνα σου πετάει την ατάκα «Αδυνάτισες παιδί μου. Μισή/ός έμεινες». «Ώχ αρχίσαμε», σκέφτεσαι, και πριν το καταλάβεις μπροστά σου εχει βρεθεί ένα πιάτο με φαγήτο για 10 λόχους και η μάνα σου με το πιρούνι να σε ταίζει. Άντε να το φάς αφού τόσο δημοκρατικά σου δόθηκε («Αν δε το φάς θα με στενοχωρήσεις», «θέλεις να πεθάνει απο στενοχώρια η μανούλα;», «Αχ, τι πέρασα για να σε μεγαλώσω και τώρα με στενοχωρείς» κ.τ.λ) και αντε πρώτη μερα είναι.

Αμ δε (ξανά!). Οι επόμενες μέρες είναι στο ίδιο μοτίβο. Αυτό που αλλάζει είναι το μενού και κάτι κλάματα που προστέθηκαν για να σε ρίξει στο φιλότιμο. Και αν δε φάς, ακούς και το καλό «Αχ, ανορεξία εχει το παιδάκι μου» (;;;;). Περνάνε οι μέρες προσπαθώντας να την πείσεις οτι είσαι άνθρωπος και όχι αγελάδα να έχεις εφτά στομάχια και το μόνο που σε κρατάει στη ζωή είναι τα γλέντια με τους φίλούς σου. Αλλά σιγά που δε θα σου βγούν ξινά. «Πάλι θα βγείς;», «Που θα πάς;», «Τι ώρα θα γυρίσεις;», «Κοίτα μην πιείς πολύ». Η πυθία είναι ρε παιδάκι μου. Γυρνάς το πρωί στο σπίτι κομμάτια, στα μαύρα σου τα χάλια και ενώ αφήνεις τα ποτά που έπινες όλο το βράδι, η μάνα σου πάνω απο το κεφάλι σου φωνάζει «Στα έλεγα εγώ να μην πιείς».

Τελείωνουν οι μέρες και πρέπει να γυρίσεις πίσω. Δυστυχώς οι διακοπές περνάνε γρήγορα. Ευτυχώς όμως γυρνάς στην ησύχια σου με μόνη σκέψη και ευχή
«Θεέ μου, σε παρακαλώ κάνε να μη μοιάσω στη μάνα μου».

Υ.Γ: Ναι ρε μάνα και εγώ σε αγαπάω, αλλά ίσως αν με αγαπούσες λιγότερο; ε;


Arsebanging Friday #στροφές-το-λεπτό

4 Ιανουαρίου, 2008

Καλημέρα σας, και καλή σας χρονιά. Ό,τι επιθυμείτε, όπως θέλετε να σας δείτε, καλά κρασιά τον Αύγουστο, και φιλιά στους δικούς μας. Τι έγινε, πώς περάσατε; Καλά ελπίζω. Με καλούς φίλους, θαλπωρή, πολύ φαγητό, αλκοόλ, κλπ, κλπ, κλπ.

Εντάξει; Τελειώσαμε με τα τυπικά; Ωραία. Χαίρομαι. Άντε λοιπόν τώρα, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.

Όλοι πίσω στο Εδιμβούργο μιας και οι supervisors μας έψαχναν από πέρυσι (ναι, κάποια στιγμή θα τους μιλήσουμε — όχι ακόμα όμως γιατί πρέπει να σουλουπωθούμε πρώτα) ενώ οι προ-μετα-πτυχιακοί είναι έτοιμοι από καιρό πια και θαρραλέοι για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις και προσκλήσεις του νέου εξαμήνου (Hint: ξεκινάει ακριβώς από εκεί που τελείωσε το προηγούμενο, δηλαδή από το τρέξιμο). Ο Αφάνας έχει κάτι λογαριασμούς απλήρωτους και τον κυνηγάει η Scottish Power για να τον κουρέψει, αλλά το Λαμόγιο κανόνισε την αλλαγή ταυτότητάς του (με συμφέροντες όρους) και από εδώ και πέρα θα κινείται σα Μπυρατής. Ο οποίος όμως ακόμα χρωστάει κάτι τσίπουρα και τον κυνηγούν κι αυτόν, οπότε έχει κανονίσει με το Μαρανέλλο να τον φυγαδεύσει με τσίτα τα γκάζια και τον Κιμπάρη μαζί με την Κιμπάρα στο πίσω κάθισμα γιατί κάθε παράνομη δραστηριότητα που θέλει να έχει στυλ χρειάζεται την Bonnie και τον Clyde της. Την ίδια ώρα, η Σαλώμη μαζί με τον Τσολιά έχουν πάει στις εκπτώσεις γιατί το Ann Summers έχει προσφορά στηθοδέσμους, και ο Τσολιάς θέλει κι ένα γυναικείο μάτι να του πει τη γνώμη του. (Μην ανησυχείτε, κάτι θα ψωνίσει κι η Σαλώμη, που θαυμάζει τόσο πολύ τη Madonna.) Έχουμε χάσει λίγο το Χουζούρη, αλλά κάπου θα κοιμάται αυτός. Δεν αγχωνόμαστε προς το παρόν.

Παρ’όλα αυτά, όσο κι αν έξω είναι λίγο κρύα και χιονισμένα τα πάντα, μία ακτίνα αισιοδοξίας ξεπροβάλλει και μας κάνει να πιστεύουμε ότι όλα θα είναι ζάχαρη με extra μέλι.

Γελιέστε. Ο καιρός εδώ αλλάζει γρήγορα και πριν καταλάβετε τι γίνεται ο ήλιος θά’χει κρυφτεί, τα σύννεφα θα είναι μαύρα, και το σκοτάδι θα μας χτυπάει την πόρτα. Αλλά δε θα πω περισσότερα, γιατί χρονιάρες μέρες που είναι θα με βγάλουν οι άλλοι κακό.

Οπότε, την πρώτη Παρασκευή του χρόνου, ακόμα με τη γεύση της ραστώνης των διακοπών στο στόμα, καθώς και με λίγα extra μελομακάρονα καβάντζα για να έχουμε να πορευόμαστε, μαζί με ξηροκάρπι made in Greece και λουκάνικα χωριάτικα και λίγο τσίπουρο που πέρασε χημικό έλεγχο στη Φρανκφούρτη, είμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε να πάει καλά και πυγοραπιστικά ο χρόνος. Αβάντι μανέστρο:

Αυτά και για αυτή την εβδομάδα. Καλή Χρονιά και πάλι, το 2008 είναι δίσεκτο, αλλά μη μασάτε. Και μη μασάτε και από τις βλακείες που γράφω κατά καιρούς.

Ο ήλιος είναι εκεί, είτε τον βλέπουμε, είτε όχι.