Περί ανέμων και…ανέμων

Καλημέρα σας, πώς είστε; Θυμηθήκατε πριν βγείτε από το σπίτι σας να βάλετε το κράνος σας; Μα τί λέω;;;;; Α, δεν καταλάβατε, έτσι; Ωραία, εξηγούμαι λοιπόν. Οι πιο παλιοί στην αγαπημένη μας πόλη (βλέπε Εδιμβούργο) τα ξέρουν και μπορεί και να έχουν καταλάβει πού το πάω. Η πόλη μας, λοιπόν, κατά τη διάρκεια του χειμώνα είναι γνωστό ότι μαστίζεται από ένα επικίνδυνο καιρικό φαινόμενο: τους ανέμους. Δεν πάω να το παίξω ειδήμων, αλλά για όσους έχουν ζήσει εδώ, η μοναδική δουλειά που δεν θα ήθελαν να κάνουν είναι αυτή του ναυτικού. Αφουγκραστείτε τον προβληματισμό μου. Τελειώνεις τη δουλειά γύρω στις επτάμιση το βράδυ και πριν φύγεις από το γραφείο (ή το μπουντρούμι σου) ρίχνεις μία ματιά στην πρόγνωση καιρού του BBC. Τα γνωστά ισχύουν, δηλαδή συννεφιά και κρύο. «Πάλι τα ίδια…» σκέφτεσαι. Δεν έχεις παρατηρήσει, όμως, μία σημαντική λεπτομέρεια. Την ταχύτητα του ανέμου. Έχουνε που έχουνε κουλά σύμβολα, σου πετάνε και την ταχύτητα του ανέμου σε μίλια και το γλυκό έδεσε (συγνώμη, εγώ με Νίκο Καντερέ μεγάλωσα και η μόνη μονάδα μέτρησης που καταλαβαίνω είναι το μποφόρ). «Ok», σκέφτεσαι, σιγά τα ωά.

Πας σπιτάκι σου ήσυχος, ήσυχος, κοιμάσαι και ξυπνάς μες στη χαρά πουρνό-πουρνό (;;;;;) έτοιμος να πάς στο γραφείο. Κατεβαίνεις τη σκάλα και ανοίγεις την εξώπορτα. Πριν προλάβει καν να κλείσει, έχεις καταλάβει το τεράστιο λάθος σου. Ο αέρας δεν μετράται με την κλίμακα μποφόρ, έχει ξεφύγει τελείως. Πριν να τελειώσει η σκέψη σου, ο ύψιστος φροντίσει να σε καλημερίσει ευχάριστα. Μια αδέσποτη πλαστική σακούλα (προελέυσεως SCOTMID κιόλας) σου δίνει το πρωινό φιλάκι-καλημέρα (κοινώς, την τρως στη μάπα). Αφού έχεις κατεβάσει ότι καντήλι μπορείς να θυμηθείς, παίρνεις το δρόμο για τη στάση του λεωφορείου. Υπομονετικά περιμένεις το λεωφορείο, αλλά αυτό δε φαίνεται να συμμερίζεται την κατάστασή σου και κλασικά αργεί. Τότε είναι που σου έρχονται μύριες ιδέες για νέες εφευρέσεις που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την αιολική ενέργεια (αλήθεια, που το βρίσκω το κουράγιο Ρούλα;;;), από πατίνι με προσαρμοσμένο πανί, μέχρι αυτοκίνητο που δεν κυκλοφορεί όταν έχει μπουνάτσα. Λίγες βρισιές και ανακατεμένα μαλλιά μετά, έχεις φτάσει στην είσοδο του κτιρίου όπου βρίσκεται το γραφείο σου. Εκεί μαθαίνεις έκπληκτος ότι νωρίς το πρωί, ο αγαπημένος μας ζέφυρος (ή ο βαρδάρης, ή ο απηλιώτης, τέλοσπάντων ένας από τους διαβολεμένους ανέμους), έχει απογειώσει έναν ολόκληρο κάδο απορριμάτων (!!!) και τον έχει στείλει 20 μέτρα μακριά, αφήνοντας χαραγμένα τα σημάδια του πάνω στην κεντρική είσοδο. Και μετά μου λέτε τί να το κάνετε το κράνος;

Περιμένετε, δεν τελείωσα…Η μέρα κυλάει ήσυχα και αποφεύγεις όσο είναι δυνατόν την έξοδο από το κτίριο. Το βράδυ φτάνει και δυστυχώς πρέπει να φροντίσεις για τον εφοδιασμό του σπιτιού με προμήθειες. Ο αναθεματισμένος δεν έχει σταματήσει ακόμα να φυσάει (αλήθεια, με τόσο αέρα δε θα μπορόυσαμε άνετα να πετάμε χαρταετό κάθε μέρα;;;) και συ παίρνεις το δρόμο για το supermarket. Βρίσκεις καταφύγιο για λίγη ώρα μέχρι να πληρώσεις και όταν βγεις έξω, καταλαβαίνεις το ολέθριο λάθος σου. Οι σακούλες με τα ψώνια έχουν μετατραπεί σε αερόστατα στα χέρια σου και το περπάτημα έχει γίνει πιο δύσκολο και από την ανάβαση στη θανατηφόρα πλαγιά του Έβερεστ. Είπατε τίποτα;Α, νόμιζα…

Advertisements

10 Responses to Περί ανέμων και…ανέμων

  1. Ο/Η BioLogos λέει:

    Tι fear factor kai παπαριές…μια ωραία μέρα στο Εδιμβούργο και υπογράφεις 100 ασφάλειες ζωής…are you afraid?

    Εναλλακτικός τρόπος να φτάνετε στο γραφείο είναι το glider.

  2. Ο/Η beeratis λέει:

    Τα εύσημά μου στον biologo…Βρίσκεσαι στο σωστό δρόμο και το πρώτο glider που θα βγάλω στην αγορά, θα το πάρεις δώρο…

  3. Ο/Η michalis λέει:

    Σπαστικότερο των σπαστικοτέρων ειναι αυτός ο αέρας μαζί με ψιλόβροχο. Δεν ξέρεις που να κοιτάς όταν βρίζεις,σε ποιόν απευθυνεσαι, έρχεται απο παντού η μλκια. Και εδώ αθήνα αυτές τις μέρες, ίδιο σκηνικό με τον αέρα. Μόνο που η σακούλα λέει βερόπουλος.

  4. Ο/Η paperflowers λέει:

    Έχω μια φίλη που φοβόταν τον αέρα. Κανονικά όμως.
    Έκανε θεραπεία βέβαια και το ξεπέρασε. Τώρα φοβάται κάποιους συγκεκριμένους θορύβους.

    Σας αφιερώνω το «φυσάει» του Παπακωνσταντίνου…

  5. Ο/Η BioLogos λέει:

    xexexe…beerati συνεπιστήμονα προνόησε να βάλεις και αποθηκευτικό χώρο, γιατί χωρίς
    τις τσέχικες μπύρες μου εγώ δεν πετάω.

    Α και για να ζηλέψετε λιγάκι στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (κοινώς το νιοστό Ράϊχ) έχει 3 μέρες που γ@μήθηκε στον ήλιο.

  6. Ο/Η beeratis λέει:

    BioLogos, μη νομίζεις, και εδώ ο καιρός δεν πάει καλά. Επίσης 3 μέρες ήλιο και σχετική ζέστη. Νομίζω ήρθε η ώρα να καβαλήσουμε ένα σιδερένιο πουλί (ή εσύ ή εμείς) και να ψοφήσουμε στις μπύρες κάτω από κανένα δέντρο…Paperflowers, ευχαριστούμε για την αφιέρωση και αν θες, έλα και εσύ για καμια μπύρα…Η πρόσκληση είναι ανοιχτή.

  7. Ο/Η paperflowers λέει:

    Το σιδερένιο πουλί θα είναι κάτω από το δέντρο όση ώρα το καβαλάμε?
    Μου αρέσει ως εικόνα!
    ;-)

  8. Ο/Η beeratis λέει:

    @Paperflowers: Αν και πολύ προχώ η εικονα με το σιδερένιο πουλί κάτω από το δέντρο, έχεις τα δίκια σου να σου αρέσει…Αν και ξέρεις ότι δεν το εννοούσα έτσι ακριβώς όπως το θέτεις…

  9. Ο/Η michalis λέει:

    Αυτό με τον σιδηρόπουλο το ξέρετε;

  10. Ο/Η paperflowers λέει:

    Γιατί, εγώ το εννοούσα έτσι όπως νόμιζες πως το εννοούσα νομίζεις???
    ;-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: