Το κορίτσι στο μπαρ

Γνωριστήκαμε στο αεροδρόμιο την προηγούμενη εβδομάδα.  

Έχεις μακρυά μαύρα μαλλιά και φορούσες μία μπλε μπλούζα, μαύρο τζην, και μπότες.  Περίμενες την αδερφή σου που ερχόταν να σε επισκεφθεί από το Cardiff που ξεκίνησε το μεταπτυχιακό της πριν δύο μήνες ενώ εγώ περίμενα να έρθει η βαλίτσα μου από το Λονδίνο. Αν κι εγώ κατάφερα να προλάβω την ανταπόκρισή μου η βαλίτσα δεν πρόλαβε κι ερχόταν με την επόμενη πτήση.  Ήταν νωρίς το βράδυ και οι πτήσεις, τι σπάνιο, είχαν καθυστέρηση.

Με είδες να κάθομαι στις καρέκλες απέναντι από τον ιμάντα στις αφίξεις εσωτερικού και μου μίλησες όταν πήρε το μάτι σου το διαβατήριό μου και κατάλαβες ότι είμαι Έλληνας. Να σου πω την αλήθεια, σε είχα προσέξει από πιο πριν. Ήμουν σίγουρος ότι κάπου σε είχα ξαναδεί, αλλά δε μπορούσα να θυμηθώ πού. Μιλήσαμε για λίγο, κι όταν είδαμε ότι έχουμε γύρω στη μια ώρα μπροστά μας είπαμε να ανεβούμε στον πάνω όροφο για ένα ποτό. Πήρα μία Stella κι εσύ μία vodka με λεμόνι.

Καθήσαμε και μιλήσαμε για τη ζωή μας εδώ στο Εδιμβούργο, τις δουλειές μας, το πώς κι αν είμαστε κι οι δύο τόσα χρόνια εδώ δεν είχαμε γνωριστεί ποτέ, το κρύο που φέτος ήρθε νωρίς και τους φίλους μας στην Ελλάδα που μας έκαναν πλάκα τηλεφωνώντας από τις παραλίες. Κάθε φορά που έλεγα κάτι που σου φαινόταν αστείο γελούσες με όλο σου το σώμα, γέρνωντας προς το μέρος μου και βάζοντας το χέρι σου στο μπράτσο μου, σπρώχνοντάς με ελαφρά σα να μου λες «σταμάτα.» Όταν σταμάτησες ένα από αυτά τα γέλια σου έβγαλες έναν αναστεναγμό. Χαμογέλασες, με κοίταξες, και με ρώτησες «και τώρα;» Πριν προλάβω να σου απαντήσω φώναξαν το όνομά μου από τα μεγάφωνα κι έπρεπε να κατέβω πάλι στις αφίξεις. Σε ρώτησα αν θα περιμένεις και μου είπες ότι θα περιμένεις αν θα περιμένω κι εγώ μέχρι να έρθει η αδερφή σου από το Cardiff. Συμφώνησα και προσφέρθηκες να προσέχεις το παλτό μου και την τσάντα με το laptop μέχρι να επιστρέψω.  

Τα πράσινα μάτια σου ήταν έντονα και κάθε φορά που με κοιτούσες και χαμογελούσες ένιωθα σα να με τρυπάνε χίλια βέλη.  Δε μπορώ να βγάλω την εικόνα σου από το μυαλό μου και από εκείνο το βράδυ είσαι συνέχεια στη σκέψη μου.  Πες με υπερβολικό, αλλά πιστεύω ότι αυτό που ζήσαμε δε θα συμβεί ποτέ ξανά.

Ξέρω ότι οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος μου, αλλά, αν το διαβάζεις, μήπως μπορείς να μου επιστρέψεις το laptop μου;

Advertisements

2 απαντήσεις στο Το κορίτσι στο μπαρ

  1. Ο/Η BioLogos λέει:

    Καριόλα τη λες πάντως…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: