Ιστορία δίχως αρχή #9

9 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 3 December 2008 13:21 GMT+8
From: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
To: Μάριος Ασημένιος <zmeagain@pandemonicum.com>
Subject: Καλημέρα

Δε θέλω να σου πω κάτι σημαντικό, απλά να έχεις κάτι να σε περιμένει το πρωί.

Κατάφερα να κοιμηθώ λίγο παραπάνω χτες.  Ίσως αρχίζω και προσαρμόζομαι σιγά-σιγά, αν και είμαι ακόμα κουρασμένη…. Έστειλα και στη Ράνια ένα mail, αλλά δεν έχει απαντήσει ακόμα. Όλα καλά έτσι;

Καλημέρα :) 

Κλαίρη


Ιστορία δίχως αρχή #8

8 Δεκεμβρίου, 2008

partalius maximus: τι κάνεις ρε;
marios: τούμπες 
partalius maximus: κοντεύει 2 εκεί, δε δουλεύεις αύριο;
marios: ε και;
partalius maximus: μάλιστα
marios: ντάξει μωρέ, δεν τρέχει τίποτα
partalius maximus: αϋπνίες;
marios: τι άλλο
partalius maximus: καλά είναι, έστειλε mail στη ράνια
marios: το ξέρω, μιλήσαμε… μου’πε ότι θα στείλει
partalius maximus: για πε
marios: τι να πω;
partalius maximus: τι τρέχει ρε
marios: τι να τρέχει ρε; εντάξει, δεν είναι και η καλύτερη φάση δω πέρα… πήγαιναν ok τα πράγματα κιόλας… *πολύ* ok
partalius maximus: ναι…
marios: εντάξει, θα περάσει κι αυτό… no worries
partalius maximus: ναι αλλά πώς περνάει;
marios: τα’παμε αυτά, λίγη δουλίτσα παραπάνω και υπομονή
partalius maximus: και αλκοόλ
marios: χε
partalius maximus: παίζει;
marios: χαλαρά… αλλιώς δε με βλέπω να κοιμάμαι απόψε
partalius maximus: ουισκάκι;
marios: yup… χρειάζεται
partalius maximus: θα βάλω κι εγώ ένα να σου κάνω παρέα… πέρασε κι εδώ η ώρα
marios: θα σε πρήξει η αδερφή μου ρε
partalius maximus: έχει πάει γυμναστήριο… χα!
marios: άντε ρε αλάνι
partalius maximus: ναι ρε σου λέω
partalius maximus: μετά θα πάει και σε μια φίλη της
partalius maximus: το’χω κι άλλο ένα
marios: αυτά είναι
partalius maximus: μουσικούλα, ουισκάκι… μια χαρά
marios: εσύ είσαι εντάξει;
partalius maximus: ναι ρε, όλα cool
marios: βαριέμαι ρε, κόβω βόλτες στο σπίτι από τότε που γύρισα
partalius maximus: τι να σου πω ρε συ
marios: γεια μας να πεις
partalius maximus: άει γεια μας


Ιστορία δίχως αρχή #7

7 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 2 December 2008 19:24 GMT+8
From: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
To: Ράνια Ασημένιου <ainar@pandemonicum.com>
Subject:  Σιγκαπούρη!!!!

Γεια σου Ράνια! Τι κάνεις;;

Ήρθα εδώ και ακόμα είμαι λίγο χαμένη στο διάστημα. Μας μάντρωσαν σήμερα όλους τους trainees σε ένα κτήριο, μας πήγαν στον 57ο όροφο, μπλα μπλα μπλα μπλα μέχρι το βράδυ… Αν πάει έτσι συνέχεια με βλέπω να παραιτούμαι!!!! Τι ήθελα κι άλλαξα δουλειά;;;

Οι ντόπιοι μου φαίνονται λίγο χαζούληδες. Δε γίνεται να είναι χαζούληδες με τόσα που έχουν κάνει βέβαια, αλλά έτσι φαίνονται… Το μέρος είναι χάσιμο, περπατάς και κοιτάς ψηλά συνέχεια… Γεμάτο δυτικούς κιόλας… Όλες οι φυλές εδώ είναι πλάκα-πλάκα. Δεν ξέρω, δε μ’έχει ενθουσιάσει… εντυπωσιακά είναι, αλλά βγαίνει μια μιζέρια μαζί με τη γκλαμουριά…

Είμαι κουρασμένη, δεν ξέρω τι να σου γράψω…. Δεύτερη μέρα σήμερα και ακόμα αλλού πατάω κι αλλού βρίσκομαι…. τώρα είμαι πτώμα, μόλις πάω στο σπίτι και ξαπλώσω, σε μισή ώρα θα σηκωθώ και το μάτι γαρίδα!! Και χτες αυτό έγινε :(

Μόλις μίλησα και με τον Μάριο, τα είπαμε :) Είχε πρόβλημα το κωλοκινητό και το έφτιαξε. Με προσέχει ο αδερφούλης σου, είδες;;; Δε μπορούμε να μιλάμε πολύ μόνο γιατί θα ξεφραγκιαστώ :( Και δε λέει, αν δεις την αγορά εδώ (δύο μέρες εδώ αλλά την έκανα τη βολτίτσα μου!!!) καλύτερα να τα χάσω όλα εκεί παρά στα τηλέφωνα, κι ας είναι στον αδερφό σου!!! Μην του το πεις!

Τι να κάνουμε, θα είμαστε λίγο με mail και internet cafes μέχρι να δω αν θα μου βάλουν τίποτα στο σπίτι αλλά έτσι όπως είναι η κατάσταση σιγά μην πληρώσουν…. και κάτι άλλα παιδιά που είχαν έρθει πέρυσι εδώ μου έλεγαν ότι δε γινόταν τίποτα…. θα δω μήπως πάρω κανένα καρτονικητό από δω… 

Βρε συ ανησυχώ λίγο, αλλά μην του πεις τίποτα. Όχι τόσο πολύ για μένα, αυτός είναι που τα σκέφτεται και τα παίρνει όλα σοβαρά. Για μένα εντάξει, απλά διακοπές είναι, μας έστειλαν εδώ, εντάξει…. τι να κάνουμε θα περάσει ο καιρός. Καλά….. και για μένα ανυσηχώ…. δεν ξέρω, τέσσερις μήνες…. την άλλη φορά πήγαμε να χωρίσουμε. Τι σου γράφω κι εσένα τώρα….

Ο Νίκος εντάξει;;;;; Άντε, κανονίστε να έρθετε όλοι μαζί για να ξαναβρεθούμε!!! Χριστούγεννα δε θα βρεθούμε φέτος, αλλά πότε θα ξανάρθουμε εδώ; Άντε, κανονίστε!! Μου’χετε λείψει ρε σεις!!!

Φιλιά μωράκι :)


Arsebanging Friday # technically-it’s-still-Friday

5 Δεκεμβρίου, 2008

«The brut A. Carpentier Champagne is well-balanced and elegant. Persistent trail of fine bubbles; a pale golden colour with fresh floral notes; refined with good intensity.»  Η ετικέτα στο μπουκάλι ήταν σαφής. Δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες. Και πώς αλλιώς να ξεκινήσει αυτή η πνευματική τιτανομαχία μεταξύ των συγγραφέων του παρόντος postός, πέρα από την κατανάλωση του ποτού των υψηλών πνευμάτων, νοημάτων, και εντυπωσιακά υψηλής έκπτωσης στο Tesco.

Όπως σας είχαμε υποσχεθεί την προηγούμενη εβδομάδα, αγαπητοί αναγνώστες, ήγγικεν η ώρα της συγγραφικής συνουσίας μεταξύ Αφάνα και daskalos.  Μη φοβείσθε για την ακεραιότητα της υψηλής ποιότητάς μας: η τέχνη κυλά στο αίμα μας.  Η αλήθεια είναι ότι μας χτύπησε λίγο η σαμπάνια, είναι αργά, και ψιλοβαριόμαστε.  Οπότε απλά, μιας κι αυτή είναι η αλήθεια, θα πούμε την αλήθεια. Τι κάνει λοιπόν ο καθείς από τα μέλη της συγγραφικής ομάδος του blogός (διανθισμένο με την ποιητική μας ματιά).

  • Ο Μπυρατής έχει βγει ραντεβουδάκι. Το κορίτσι δε βγαίνει πολλές μέρες την εβδομάδα. Δε μπορεί. Το κυνηγάνε οι μπάτσοι. Γιατί το αγαπάνε. Σαν αδερφή τους τό’χουν. Το προσέχουν. Κι ο Μπυρατής το προσέχει. Με τον τρόπο του.
  • Ο Τσολιάς βάζει τις τελευταίες πινελιές στο αριστούργημά του. Το πόνημά του. Ο χυμός της νιότης του ξεχειλίζει από τις σελίδες και παίρνει τη μορφή εξισώσεων, διαγραμμάτων, χαοτικών περιπλανήσεων σε απάτητα, δύσβατα μονοπάτια. 
  • Ο Χουζούρης κρυώνει και νυστάζει. Νυστάζει κρυώνοντας και κρυώνει νυστάζοντας. Γιατί όταν δεν τα κάνει αυτά, κάνει μαλακίες. Χειρότερες κι από το να πιάσει γκόμενα την πρώην καλύτερη φίλη και νυν χειρότερο εχθρό της πρώην γκόμενάς του.
  • Ο Κιμπάρης έχει χωρίσει με την Κιμπάρα. Αυτό όμως δε σημαίνει και πολλά. The hunt is on. Έχει και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν καρμπονάρες. Περιμένουμε να μας τη γνωρίσει κιόλας κάποια στιγμή. Γιατί νομίζει ότι δεν την ξέρουμε. Μουχαχαχαχαχα…
  • Η Σαλώμη, από την άλλη, έκοψε τα δεσμά και από υπάκουη νοικοκυρά έχει μεταμορφοθεί σε ελεύθερη υπάκουη νοικοκυρά. Δούλα και κυρά, that is…
  • Το Λαμόγιο, άρτι στεφανωθείς Δόκτωρ, απλά πίνει. Τέλος.
  • Ο Μαρανέλλο έχει βάλει τα καλά του και έχει βγει με την κυρά του. Βλέπει τα σχιστά της μάτια και του δείχνουνε παλάτια. Κάτω από ένα βασανισμένο σεληνόφως, περπατούν χέρι-χέρι, ανταλλάσουν γλυκόλογα, δίνουν ονόματα στα αστέρια και ανταλλάσσουν όρκους αιώνιας αγάπης. Είναι ο μόνος από όλους που θα κάνει αγάπη σήμερα.
  • Εμείς (Dr Afanas & Daskalos) μόλις αδειάσαμε το μπουκάλι Andre Carpentier παρακολουθώντας ντοκιμαντέρ για μια καραντίνα στο αεροδρόμιο του Σίδνεϋ. Καμμένο, ε;

Τα μικρά, σιχαμένα πράσινα ανθρωπάκια που μας φέρνουν συνήθως τα links από τη μακρινή Νότια Αφρική δεν κατάφεραν να φτάσουν εγκαίρως γι’ αυτή την εβδομάδα. Είχαν κλείσει το δρόμο οι αγρότες. Την επόμενη, όμως, εβδομάδα θα σας αποζημιώσουμε. Και αυτό δεν είναι υπόσχεση, είναι απειλή. Thank you. Goodnight. Much love.


Ιστορία δίχως αρχή #6

4 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 2 December 11:37 GMT
From: Μάριος Ασημένιος <zmeagain@pandemonicum.com>
To: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
Subject: O(mygod)2

Έλα παιδί,

Πήγα από την O2 και μου σπάσανε τα νεύρα. Για την ακρίβεια πρώτα πήρα τηλέφωνο, με συνέδεσαν (κλασσικά) με μία Ινδή ή Πακιστανή ή ό,τι διάολο η οποία με έλεγε για 5′ Dr Maria, και μέχρι να καταλάβει τι τρέχει μου έκανε τα νεύρα τσετάλια. Μη στα πολυλογώ, η απάντηση ήταν «όχι δε μπορούμε να ξεκλειδώσουμε τη γραμμή γιατί δεν είναι στο όνομά σου το συμβόλαιο.» Έπαιξα το χαρτί να μιλήσω με τον υπεύθυνο, αλλά κι αυτός Ινδός ήταν και γενικώς η φάση ήταν εντελώς γεια σας.

Οπότε στο δρόμο για γραφείο ξεροστάλιασα λίγο έξω από το μαγαζί της O2, και με το που άνοιξαν την πόρτα όρμηξα. Προφανώς έπεσα πάλι σε Ινδό υπάλληλο και με άρχισε πάλι τα ίδια. Ήθελε να τους πάρεις εσύ τηλέφωνο για να ζητήσεις να βγει η φραγή. Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, πώς νας σας πάρει τηλέφωνο αφού της έχετε φράξει το τηλέφωνο; Θεϊκή απάντηση: «να σου δώσουμε το σταθερό νούμερο να την πάρεις τηλέφωνο να της το πεις, για να μας πάρει.» Του εξήγησα ότι σου έχουν φράξει και τις εισερχόμενες και μετά άρχισε η ανάκριση «και τότε πώς ξέρεις ότι δε μπορεί να πάρει τηλέφωνα;» 

Πρωϊνιάτικα θα γίνω ινδοκτόνος, είναι η μοίρα μου. Το νιώθω.

Τέλος πάντων, το έπαιξα λίγο Μάρθα Βούρτση, του είπα του τύπου ότι είσαι Σιγκαπούρη και ξέρω να του δώσω όλα τα στοιχεία σου (αλήθεια, το ότι ξέρω το πατρικό της μάνας σου είναι καλό ή κακό;) και τελικά λογικά τώρα όλα πρέπει να δουλεύουν.

Και τώρα θα ρωτήσεις γιατί δε σε παίρνω τηλέφωνο αφού και καλά δουλεύει. Χα! Νομίζεις. Σε πήρα και είναι κλειστό. Γιατί είναι κλειστό; Πού γυρνάς άτιμη κι εγώ τσακώνομαι με όλη την Ινδία;

Μάριος


Ιστορία δίχως αρχή #5

3 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 2 December 2008 13:56 GMT+8
From: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
To: Μάριος Ασημένιος <zmeagain@pandemonicum.com>
Subject: κινητό καπούτ!

Έλα μικρούλη,

Τώρα σίγουρα κοιμάσαι. Το κινητό δεν παίζει. Δεν ξέρω τι τρέχει…. Δεν είχα μπαταρία όταν κατέβηκα από το αεροπλάνο, το φόρτισα, αλλά δε γίνεται τίποτα…. Όταν πάω να σε πάρω τηλέφωνο κάνει ένα «μπιιιιιπ» και μετά με κόβει. Δεν παίρνω μηνύματα, τίποτα.  Δε μπορούσα να πάρω και τη μαμά μου και αγχώθηκα.  Με έπαιρνε κι αυτή και δε μπορούσε να με βρει. Την πήρα όμως από εκεί που μένουμε και την ξύπνησα! Μην τσαντίζεσαι, θα σε πάρω κι εσένα.

Μίλησα με έναν άλλο εδώ και μου είπε ότι μάλλον έχει φραγή στις κλήσεις. Το κοιτάζεις pleeeeease???? Θα στο ξεπληρώσω, μην ανησυχείς ;)

Η χλίδα είναι παντού εδώ, δίκιο έχεις.  Τώρα και καλά έχουμε training, αλλά βγήκα σκαστή στο μεσημεριανό για να σου στείλω mail. Τι μεσημεριανό, για μένα είναι kebab στον τούρκο τέτοια ώρα. Δεν έχω ιδέα που βρίσκομαι, τι κάνω, τι ώρα είναι…….

Κι αυτοί τι είναι; Κινέζοι; Ινδοί; Φιλιππινέζοι; Κάτι στη μέση. Εκεί που είμαι οι πιο πολλοί είναι λευκοί πάντως!!!

Α! Εκεί κοντά που πηγαίνω περνάει η πίστα που μου έλεγες!!! Έχουν ακόμα τα φωτάκια!!! Βγάλε εισιτήριο σου λέω!!!!!

Θα σου γράψω περισσότερα όταν βρω χρόνο.

Να προσέχεις και να μην ανησυχείς. Βλάκα :)

Κλαίρη


Ιστορία δίχως αρχή #4

3 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 2 December 2008 01:08 GMT
From: Μάριος Ασημένιος <zmeagain@pandemonicum.com>
To: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
Subject: μπαρδόν; 

Σε πήρα τηλέφωνο 2-3 φορές και είναι κλειστό.  Σου άφησα μήνυμα. Θα σε ξαναπάρω.

Σε ξαναπήρα, τα ίδια.

Τρέχει τίποτα; Πρόβλημα με το κινητό; Να κάνω τίποτα από εδώ; Να πάρω την O2; Τους έχω μαζέψει αρκετά, δε θέλω και πολύ. Άντε ζωντόβολο, πες μου τι γίνεται γιατί θα αρχίσω να ανησυχώ και δε λέει. Έχω αρκετά στο μυαλό έτσι κι αλλιώς και το να μη σε βρίσκω δε βοηθάει.

Τα νεύρα μου. Κι ένα αεροπλάνο για Σιγκαπούρη στα γρήγορα.

Μάριος