Search engine terms: Best of

24 Φεβρουαρίου, 2007

Κοιτώντας τα στατιστικά του ιστολογίου μας, παρατήρησα μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία: Search engine terms. Αναφέρεται λοιπόν σε λέξεις/φράσεις που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς σε διάφορες μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου και είχαν ως αποτέλεσμα τον εντοπισμό του εν λόγω ιστολογίου μας.

Πέρα λοιπόν από τους τετριμμένους όρους λ.χ. εδιμβούργο, δάσκαλος, τσολιάς, λαμόγιο, xouzouris, paraeksi, παρα εξι κτλ, εντοπίσαμε και κάποιους άλλους που χρίζουν περαιτέρω σχολιασμού. Ξεκινάμε λοιπόν:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Βαλεντίνος – Βαρθολομαίος: 0 – 1

15 Φεβρουαρίου, 2007

Τι, περιμένατε ότι δε θα γράφαμε κάτι για τον Άγιο; Σας παρακαλούμε…

Χτες ήταν του Αγίου Βαλεντίνου λοιπόν. Και δε γίνεται να μην το ξέρατε, μιας και, ακόμα και μπάκουροι/ες να είστε, όλα τα μαγαζιά της πόλης είχαν βαλθεί να μας το θυμίζουν από πριν τα Χριστούγεννα: «Book a table for Valentine’s day!» έλεγε το Bella Italia στην γωνία του Μιλιού με τη North Bridge, ενώ το John Lewis είχε κοκκινήσει τις βιτρίνες του από τότε που κατέβηκε το ferris wheel στην Princes.

Σήμερα λοιπόν θα πούμε και για έναν άλλον Άγιο από Βα, το Βαρθολομαίο, και τη δικιά του νύχτα. Η οποία νύχτα μπορεί να είναι τον Απρίλιο, αλλά μερικές φορές εμφανίζεται και στις 14 του Φλεβάρη. Και όχι Μαρανέλλο, η συγκεκριμένη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου δεν αναφέρεται στην ΑΕΚάρα (αλήθεια, από τις μεγάλες ομάδες ποια υποστηρίζεις;). Επίσης όχι, δεν αναφερόμαστε στον άτυχο – και συγχωρεμένο – πρώην διοικητή του Ι.Κ.Α..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Είναι βαριά η βούρτσα του Τσολιά

13 Φεβρουαρίου, 2007

Καλός ο τουριστικός οδηγός, δε λέω, ωστόσο πρέπει πάντα να απονείμουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, να εξυμνούμε τα ηρωικά κατορθώματα των μελών της παρέας. Το τελευταίο ανδραγάθημα έχει να κάνει με τον λεβέντη μας τον Τσολιά, που μας έκανε όλους για μια ακόμα φορά υπερήφανους.

Ο φίλος μας, που λέτε, μπορεί να έχει κάτι το βουκολικό πάνω του, αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να αναπτύσσει διπλωματικές σχέσεις με δεσποινιδούλες βάρβαρες (i.e. που δεν ομιλούν την ελληνικήν). Την τελευταία Κυριακή, μάλιστα, είχε μια λαχτάρα για ανατολίτικη κουζίνα, οπότε επιδόθηκε σε έναν αμαρτωλό μαραθώνιο, που ξεκίνησε νωρίς το απόγευμα και τελείωσε (πολλάκις…) κατά τις 12 το βράδυ.

Μέχρι εδώ τίποτα το περίεργο, μια κλασική Κυριακή όπως για όλα τα μέλη της παρέας. Έλα όμως που οι υπόλοιποι είχαν συγκεντρωθεί σε οινοποτείον και επιδίδονταν στο αγαπημένο τους άθλημα (κομμάτιασμα). Δύσκολα τα πράγματα, ξυπνά ο Έλληνας μέσα του. Δεν μπορεί να αφήσει τους φίλους του να υφίστανται τέτοια ταλαιπωρία χωρίς να μετέχει και ο ίδιος. Αποφασίζει να δει μήπως έχει περιθώρια για μια βολτούλα, έτσι, για μια μπυρίτσα. Ο διάλογος που εξελίχτηκε έχει ως εξής:

– Αγαπούλα μου, θα σε πείραζε αν πεταγόμουνα να βρω τα υπόλοιπα ρεμάλια και να γίνουμε κουνουπίδια?

– Ε, όσο να ‘ναι, θα με πείραζε λίγο…

– Ε, εντάξει, αφού είναι λίγο πέσε κοιμήσου (τώρα που σε ισοπέδωσα) κι εγώ θα γυρίσω σε 2-3-4-5 ώρες.

Όπως καταλαβαίνετε, ο Τσολιάς υπήρξε παράδειγμα προς μίμηση για άλλη μια φορά. Αφού επιτέλεσε το καθήκον του με ευσυνειδησία παράτησε το μωρό στα κρύα του λουτρού, προτιμώντας να πάει να αλητεύσει με τα φιλαράκια του. Είναι αυθεντικός ελληνάρας, στάζει βαρβατίλα, και πάνω από όλα βάζει την παρέα.

Εύγε τέκνον μου.

P.S. Και για να δείξει τι πάει να πει greek lover, το πρωί έδωσε μια γερή δόση σεξ στο κοριτσάκι του, παρά τα 3 διπλά smoked και τα 2 υποβρύχια που είχε κατεβάσει πριν από 4 ώρες. Τον συγχωρεί μετά ή δεν τον συγχωρεί;