Arsebanging Friday # technically-it’s-still-Friday

5 Δεκεμβρίου, 2008

«The brut A. Carpentier Champagne is well-balanced and elegant. Persistent trail of fine bubbles; a pale golden colour with fresh floral notes; refined with good intensity.»  Η ετικέτα στο μπουκάλι ήταν σαφής. Δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες. Και πώς αλλιώς να ξεκινήσει αυτή η πνευματική τιτανομαχία μεταξύ των συγγραφέων του παρόντος postός, πέρα από την κατανάλωση του ποτού των υψηλών πνευμάτων, νοημάτων, και εντυπωσιακά υψηλής έκπτωσης στο Tesco.

Όπως σας είχαμε υποσχεθεί την προηγούμενη εβδομάδα, αγαπητοί αναγνώστες, ήγγικεν η ώρα της συγγραφικής συνουσίας μεταξύ Αφάνα και daskalos.  Μη φοβείσθε για την ακεραιότητα της υψηλής ποιότητάς μας: η τέχνη κυλά στο αίμα μας.  Η αλήθεια είναι ότι μας χτύπησε λίγο η σαμπάνια, είναι αργά, και ψιλοβαριόμαστε.  Οπότε απλά, μιας κι αυτή είναι η αλήθεια, θα πούμε την αλήθεια. Τι κάνει λοιπόν ο καθείς από τα μέλη της συγγραφικής ομάδος του blogός (διανθισμένο με την ποιητική μας ματιά).

  • Ο Μπυρατής έχει βγει ραντεβουδάκι. Το κορίτσι δε βγαίνει πολλές μέρες την εβδομάδα. Δε μπορεί. Το κυνηγάνε οι μπάτσοι. Γιατί το αγαπάνε. Σαν αδερφή τους τό’χουν. Το προσέχουν. Κι ο Μπυρατής το προσέχει. Με τον τρόπο του.
  • Ο Τσολιάς βάζει τις τελευταίες πινελιές στο αριστούργημά του. Το πόνημά του. Ο χυμός της νιότης του ξεχειλίζει από τις σελίδες και παίρνει τη μορφή εξισώσεων, διαγραμμάτων, χαοτικών περιπλανήσεων σε απάτητα, δύσβατα μονοπάτια. 
  • Ο Χουζούρης κρυώνει και νυστάζει. Νυστάζει κρυώνοντας και κρυώνει νυστάζοντας. Γιατί όταν δεν τα κάνει αυτά, κάνει μαλακίες. Χειρότερες κι από το να πιάσει γκόμενα την πρώην καλύτερη φίλη και νυν χειρότερο εχθρό της πρώην γκόμενάς του.
  • Ο Κιμπάρης έχει χωρίσει με την Κιμπάρα. Αυτό όμως δε σημαίνει και πολλά. The hunt is on. Έχει και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν καρμπονάρες. Περιμένουμε να μας τη γνωρίσει κιόλας κάποια στιγμή. Γιατί νομίζει ότι δεν την ξέρουμε. Μουχαχαχαχαχα…
  • Η Σαλώμη, από την άλλη, έκοψε τα δεσμά και από υπάκουη νοικοκυρά έχει μεταμορφοθεί σε ελεύθερη υπάκουη νοικοκυρά. Δούλα και κυρά, that is…
  • Το Λαμόγιο, άρτι στεφανωθείς Δόκτωρ, απλά πίνει. Τέλος.
  • Ο Μαρανέλλο έχει βάλει τα καλά του και έχει βγει με την κυρά του. Βλέπει τα σχιστά της μάτια και του δείχνουνε παλάτια. Κάτω από ένα βασανισμένο σεληνόφως, περπατούν χέρι-χέρι, ανταλλάσουν γλυκόλογα, δίνουν ονόματα στα αστέρια και ανταλλάσσουν όρκους αιώνιας αγάπης. Είναι ο μόνος από όλους που θα κάνει αγάπη σήμερα.
  • Εμείς (Dr Afanas & Daskalos) μόλις αδειάσαμε το μπουκάλι Andre Carpentier παρακολουθώντας ντοκιμαντέρ για μια καραντίνα στο αεροδρόμιο του Σίδνεϋ. Καμμένο, ε;

Τα μικρά, σιχαμένα πράσινα ανθρωπάκια που μας φέρνουν συνήθως τα links από τη μακρινή Νότια Αφρική δεν κατάφεραν να φτάσουν εγκαίρως γι’ αυτή την εβδομάδα. Είχαν κλείσει το δρόμο οι αγρότες. Την επόμενη, όμως, εβδομάδα θα σας αποζημιώσουμε. Και αυτό δεν είναι υπόσχεση, είναι απειλή. Thank you. Goodnight. Much love.


Μουσικές και ιστορίες

30 Αυγούστου, 2007

Στο γενικότερο σελέμπριτι στάτους που μας διακρίνει όποτε περπατάμε στο Εδιμβούργο, πιστεύω ότι η πιο συχνή ερώτηση που μου απευθύνεται όποτε ξεμυτίσω είναι: «Δάσκαλε, μπορεί μια γυναίκα να μείνει έγγυος χωρίς συνουσία;»

Όχι, λάθος. Αυτή είναι μια ιστορία που έχει πει ο Tom Waits. Πάμε πάλι λοιπόν.

Συνήθως πρέπει να βλέπεις τη ζωή ως ένα σύνολο από διαδρομές από το σημείο Α στο σημείο Β και τίποτα παραπάνω. Αν ξέρεις και τα σημεία όταν ξεκινάς τόσο το καλύτερο, αλλά μεγάλο κομμάτι είναι και η ανακάλυψή τους.

Καλά, δε βγάζει νόημα αυτό κι ούτε έχει σχέση με τον τίτλο του post. Όχι, το έχω, μην ανησυχείτε. Νάτο:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το καλοκαίρι είναι εδώ

30 Απριλίου, 2007

Σήμερα (όπως και κάθε νύχτα της 30στης του Απρίλη) καλωσορίζουμε στο Εδιμβούργο την αρχή του καλοκαιριού (αμήν). Κάθε χρόνο λοιπόν το Beltane Fire Society, μια ομάδα εθελοντών, διοργανώνει το φεστιβάλ Beltane Fire που λαμβάνει χώρα στο Calton Hill. Το φεστιβάλ αυτό είναι πολύ διαδεδομένο και λέγεται ότι κάθε χρονιά προσελκύει πάνω από 10.000 θεατές που (προμηθευμένοι με γενναίες ποσότητες ζύθου) επισκέπτονται την πρωτεύουσα στης Σκωτίας για να απολαύσουν τις διάφορες «ιεροτελεστίες» (χορικά) από εθελοντές ηθοποιούς – καλλιτέχνες. Περισσότερα για το φεστιβάλ θα βρείτε εδώ.

Τώρα βέβαια είναι λίγο ειρωνεία να υποδέχεσαι το καλοκαίρι φορώντας 18 μπουφάν και 3 κασκόλ και να μη μπορείς να απολαύσεις και το τσιγαράκι σου επειδή τα χέρια σου έχουν ξυλιάσει, αλλά για το Εδιμβούργο μιλάμε. Παρόλα αυτά είναι αρκετά εντυπωσιακό και αξίζει τον κόπο να το παρακολουθήσει κανείς. Δυστυχώς λόγω ανελλιπών υποχρεώσεων δεν κατάφερα να παρευρεθώ στο συμβάν αυτή τη χρονιά. Ξέρω όμως ότι εσείς το παρακολουθήσατε και περιμένω τα σχόλιά σας. Τι σας άρεσε; Τι δε σας άρεσε; Σας έκοψε το αγιάζι; Γεννήθηκε η May Queen; Τι είναι όλα αυτά τα πολύχρωμα ανθρωπάκια; Μην είστε όμως πολύ αυστηροί μαζί τους, μη ξεχνάτε ότι είναι όλοι τους εθελοντές και ότι χρειάζεται πολύ δουλειά και μεράκι από όλους για να στηθεί όλη αυτή την παράσταση.

Περιμένουμε σχόλια!


Ζωγράφισέ το

16 Απριλίου, 2007

Έχετε ακούσει την έκφραση: «δουλειές του ποδαριού»;
Έ, πάρτε και μερικές του χεριού! :)

Σαν βγω απ’ αυτή τη φυλακή…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »