Arsebanging Friday #oingo-boingo-zdup

16 Ιανουαρίου, 2009

Λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος, αποφασίσαμε όπως ακυρώσουμε το σήμερα.  Ο τρόπος με τον οποίο το καταφέραμε είναι να μεταφεθούμε στα νησιά Kermadec και ως εκ τούτου να είμαστε (ακόμα πιο) μπροστά από τον υπόλοιπο κόσμο.  Όταν αλλάξει η μέρα για δεύτερη φορά εκεί, τότε θα επιστρέψουμε στη βάση μας και πίσω στο κοντινό παρελθόν (από το εγγύς μέλλον) χωρίς κανένα μα κανένα πρόβλημα δια ημάς.  Μόνο δια υμάς θα είναι το πρόβλημα, αγαπητοί αναγνώστες, μιας και ένα ακόμη πυγοραπιστικό ξύπνημα έγινε πισινοκρουστικός ύπνος καθώς… ε… κωλοβαράγαμε και δε βρήκαμε links.

Δηλαδή, να λέμε και του στραβού το δίκιο, βρήκε ο Αφάνας ο μεγαλοπρεπής links, αλλά ο Δάσκαλος ο εξω-απο-δώ δε βρήκε χρόνο για τον απαραίτητο σχολιασμό του περιεχομένου τους.  Ως συνήθως λοιπόν, κατηγορήστε με.  Μου αρέσει.  Με κάνει καλύτερο.

Πάρτε όμως ένα τραγουδάκι.

Αυτά.  Καληνύχτα σας.  Καλημέρα σας.  Τι ώρα είναι;


Arsebanging Friday # Business As Usual

9 Ιανουαρίου, 2009

Γκούχου-γκούχου. Γκούχου-γκούχου. Έχει κλείσει πολύτιμε αναγνώστη μου ο λαιμός μου από τις αλλεπάλληλες κραιπάλες των εορτών και μετά δυσκολίας απαγγέλω το παρόν post στο μπάτλερ του Paraeksi για να τη δακτυλογραφήσει. Όπως και πέρυσι, οι γιορτές και οι άδειες πέρασαν πολύ γρήγορα, μαζί και η παραμονή στα πάτρια εδάφη και να ‘μαστε πάλι στο πολυτραγουδισμένο μας Εδιμβούργο. Αναρωτιέμαι πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν ακόμα για να καταλάβουμε ότι οι διακοπές και οι άδειες πάντα θα περνούν γρηγορότερα απ’ ότι περιμέναμε πριν αρχίσουν. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στο τέλος των διακοπών πάντα τα ίδια λέω και ακούω. Ρε μπας και πρόκειται για συνομωσία; Anyway, θα το ψάξω καλύτερα στις διακοπές του Πάσχα. 

Συνεχίζοντας το μεθεορταστικό κλαψομούνιασμα, must χαρακτηριστικό των απανταχού — ξενιτεμένων κυρίως — φοιτητοεπιστημόνων, ήμουν έτοιμος να παραπονεθώ για τον όγκο και το βαθμό δυσκολίας της δουλειάς που βρήκα να με περιμένει με το που προσγειώθηκα στο αεροδρόμιο, με 3 ώρες καθυστέρηση και μια χαμένη βαλίτσα — ας είναι καλά το Terminal 5. Μετά από λίγο βέβαια σκέφτηκα το πολιτικοκοινωνικό σκηνικό στην Ελλάδα και δεν έβγαλα τσιμουδιά. Από την άλλη βέβαια, από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου και μέχρι τώρα δεν έχω δουλέψει σχεδόν καθόλου, μεταθέτοντας τα πάντα για την επόμενη εβδομάδα. Ακόμα και το παρόν post ήταν αρκετά χλωμό να γραφτεί, ελλείψει links. Αυτό που με έσωσε ήταν ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα με το που μπήκα σπίτι ήταν να ξεκρεμάσω το ημερολόγιο του 2008 από τον τοίχο, να το σκίσω σε μικρά κομματάκια και να το πετάξω στα σκουπίδια. Μην πάει το μυαλό σας μακριά, ο μόνος λόγος που με έσωσε είναι ότι πίσω από το ημερολόγιο υπήρχε στον τοίχο μια ολόκληρη αποικία από μυρμίγκια. Με το που με είδαν, άρχισαν να σκορπάνε σχηματίζοντας περίεργα σχήματα στον τοίχο. Γρήγορα κατάλαβα ότι πρόκειται για links. Τα σημείωσα πρόχειρα σε ένα χαρτί και σας τα παρουσιάζω με την αυτοπεποίθηση του μυρμιγκιού που κουβαλάει ένα σπόρο στη φωλιά του και πιστεύει ότι όλα θα πάνε καλά το χειμώνα. Βγάλτε το μπουρνούζι σας και βουτήξτε στη λινκομπανιέρα:

  • Στις έγνοιες της νέας χρονίας σε ότι αφορά την ερωτική σας ζωή (για την οποία όπως γνωρίζετε είμαστε πολύ ευαίσθητοι) προστίθεται άλλη μία: το internet.
  • Κατ΄άλλους βέβαια, δε χρειάζεται να αγχώνεστε ιδιαίτερα. Το κρέας θα νικήσει όλες τις αντιστάσεις. Το laptop σας, από την άλλη, όχι.
  • Εν όψει της επανόδου από τα πάτρια εδάφη, λάβαμε πολλές ερωτήσεις σχετικά με το πως μπορεί να εισάγει κανείς απαγορευμένες απολαύσεις. Ξέρετε, σπανακόπιτες, κρέατα, φέτα, λάδι, παστίτσιο κτλ κτλ. Να μερικές ιδέες.
  • Δεν το πιστεύω ότι έχω φτάσει στο 4ο link και ακόμα δεν έχει πέσει τίποτα γιαπωνέζικο. Πάρτε λίγο για να έχετε.
  • Ξέρω ότι δε δουλεύεις ποτέ πριν τις 10 Ιανουαρίου, αλλά παρ’ όλα αυτά, θα σου χαρίσω ένα παιχνιδάκι για να περνάς τις ώρες που θα έπρεπε να δουλεύεις. Γιατί, ξέρω από πρώτο χέρι, αυτές οι ώρες είναι γεμάτες βασανιστικές τύψεις και και πολλές κούπες/ποτήρια για πλύσιμο στο νεροχύτη.
  • Για όσους από εσάς δεν εκτιμάτε το διάβασμα, ιδού ένα review στο Amazon που θα σας κάνει να αλλάξετε γνώμη.
  • Ιδού το νέο μου hobby. Τουλάχιστον όταν βρω ένα ζευγάρι πέδιλα του ski να μου περισσεύει.
  • Το κάπνισμα βλάπτει, αυτό είναι γνωστό. Αυτό που δεν είναι γνωστό, είναι ότι υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος για να καπνίζετε λιγότερα τσιγάρα.
  • Η αστυνομία μάλλον έχει πολύ μικρή εμπειρία σε κάποια θέματα.
  • Καμιά δουλεία δεν είναι ντροπή, απλά μερικές είναι λίγο πιο εύκολα παρεξηγήσιμες από άλλες.
  • Παίξε, παιδί μου, παίξε.
  • Οι σημερινές σχέσεις κρύβουν πολλές παγίδες, ακόμα και στα πιο απλά και καθημερινά πράγματα. Πολλές φορές, θανάσιμες παγίδες.
  • Μέρες γιορτινές, μέρες κατάνυξης, πρέπει να βλέπουμε και τα καλά που γίνονται στον τόπο μας. Όπως αυτό. Πρέπει να γίνει θέμα στην ποίηση του Πρέκα πάραυτα.
  • Σας έχει απασχολήσει ποτέ τι είδους είναι τα περισσότερα videos που υπάρχουν στο Youtube; Σε κάθε περίπτωση, η κατηγοριοποίηση αυτή, θα σας θυμίσει πολλά.
  • Όσο και αν τα γιαπωνέζικα τηλεπαιχνίδια είναι τα αγαπημένα μου ever, οφείλω να παραδεχτώ ότι και οι Γάλλοι έχουν πράγματα να αντιπροτείνουν.
  • Πάντως σε αυτό, δε νομίζω ότι έχει κανείς να αντιπροτείνει κάτι.
  • Με το νέο έτος παίζουμε dEUS και βάζουμε την ένταση στο τέρμα: instant street.

Α, ναι. Και πάνω που θα το ξεχνούσα. Καλή Χρονιά μαδαφάκααααζ!!!


Arsebanging Friday #δεν-προλαβαίνω-σου-λέω!

19 Δεκεμβρίου, 2008

Φτάσαμε λοιπόν αγαπητέ αναγνώστη στο τελευταίο arsebanging session πριν από τις πολυπόθητες Χριστουγεννιάτικες διακοπές. Να σου πω την αμαρτία μου, και φέρνοντας στο μυαλό μου τα λόγια του μεγάλου Rob Gordon: «I feel kinda basic today.» Οπότε μην περιμένεις μεγάλες εισαγωγές και βαθυστόχαστες σκέψεις.

Το εξάμηνο τελείωσε αλλά και για όσους δεν ασχολούνται πια με εξάμηνα η κατάσταση είναι η ίδια: όλοι φεύγουν και κάθε βράδυ αποχαιρετούμε κι από έναν. Κι από δύο. Κι από τρεις. Κι έχουμε μείνει εμείς εδώ να φυλάμε την πόλη, να σκεφτόμαστε το παρελθόν κι όσους το μέλλον δε θα ξαναφέρει και να πίνουμε ένα ποτήρι στην υγειά τους. Γιατί, όσο κι αν δεν το πίστευαν, ήταν πάντα ψηλά. Και ακριβώς επειδή ήταν ψηλά έχουν την ικανότητα να κάνουν το μέλλον να φαντάζει όχι απλά διαφορετικό, αλλά χειρότερο.

Και σα να μην έφταναν όλα, οι μέρες είναι λίγο δύσκολες γιατί δεν προλαβαίνουμε ούτε να κοιτάξουμε από πού μπορεί να μας έρθει η επόμενη σφαλιάρα — πόσο μάλλον να προλάβουμε να καταλάβουμε από πού μας ήρθε η προηγούμενη. Κι ο αέρας κι η βροχή μας έχουν τρελάνει κάθε φορά που κάνουμε το θανάσιμο λάθος να βγούμε έξω. Έτσι λοιπόν κλεινόμαστε μέσα στο μικρό μας δωματιάκι στο studio των Paraeksi Productions και βρίσκουμε λίνκια για να πνίξουμε τη στενοχώρια μας.

Τώρα για το επόμενο arsebanging session, τι να πω; Παίζεται. Είναι λίγο δύσκολο. Χλωμό. Λεμόνι. Εξαρτάται. Από το πόσο πολύ θα έχουμε πιει ανήμερα τα Χριστούγεννα, πού θα βρισκόμαστε, πώς θα είμαστε. Τα γνωστά. Μέχρι τότε όμως αναγνώστη μου, ήρωά μου αξεπέραστε εσύ: Καλά Χριστούγεννα. Και να θυμάσαι: το ταμείο γίνεται πάντα στο τέλος.


Arsebanging Friday # Epic Fail

12 Δεκεμβρίου, 2008

Τελείωσε και αυτή η – μακρά – εβδομάς καλέ μου αναγνώστη, αποκαλύπτοντας πόσο σκατά τα έχουμε κάνει γενικώς και πόσο πιο σκατά μπορούμε να τα κάνουμε μέρα με τη μέρα. Δε θέλω να σε κουράσω σήμερα με πολιτικές αναλύσεις όμως, δια τούτο και θα σου δώσω μια και μόνο συμβουλή: έχε ήθος και όλα θα βρουν τον δρόμο τους. Θα ξεφύγω λοιπόν από την κλασσική εισαγωγή του παρασκευϊάτικου postός — λίγα λόγια και πολλά links λοιπόν για σήμερα. Οπλίσου με καφέ και ανάλογη διάθεση λοιπόν καλέ μου συνδεσμοεισπράκτορα, φόρα τη μαύρη σου κουκούλα και χτύπα με εφηβικό πάθος, μανία και αγανάκτηση καθένα από τα links που ακολουθούν:

  • Στη διαδικασία αναζήτησης του ετέρου ημίσεως είναι γενικά καλό κανείς να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του και τις επιδιώξεις του. Μερικά sites για online dating βέβαια, δε συμμερίζονται την άποψη αυτή.
  • Τη συμπάθειά μου για το γιαπωνέζικο πολιτισμό τη γνωρίζετε από προηγούμενα posts. Ιδού το αποκορύφωμα. User generated content προς απόλαυση με όλες τις αισθήσεις…
  • Για κάθε κυκλοφοριακή παράβαση υπάρχουν τα χρηματικά πρόστιμα, η αφαίρεση διπλώματος ή ακόμα και το σήκωμα του αυτοκινήτου με γερανό. Από την άλλη, βέβαια, υπάρχει και αυτό.
  • To Pong φαντάζομαι το γνωρίζετε ως παιχνίδι. Με παράθυρα όμως το έχετε παίξει? Όχι? Έ λοιπόν τώρα το έχετε.
  • Αν περιμένετε από τη σύντροφό σας (όχι απαραίτητα θηλυκού γένους εδώ που τα λέμε) να σας πει τη γνώμη της για τα φυσικά σας προσόντα, θα σας πρότεινα να μην εφησυχάσετε με την απάντηση που θα πάρετε. Ένας τρόπος υπάρχει μόνο να μάθετε την αντικειμενική αλήθεια.
  • Απόψεις περί αρχιτεκτονικής.
  • Πετάξτε τα αφρόλουτρα και τα αποσμητικά! Η φύση έχει προνοήσει για όλα. Αφήστε τη να μεγαλουργήσει στην επόμενή σας έξοδο.
  • Κάτι τέτοιο να κάνω και εγώ στους επόμενους μήνες και ίσως δω και εγώ διδακτορικό κάποια μέρα.
  • Η πάντα έγκυρη, επίκαιρη και αξιοπρεπής Sun μας δίνει για άλλη μια φορά τα φώτα της και μας κάνει να νιώθουμε λιγότερο ένοχοι για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι σχέσεις των δύο φύλων. Εσείς φταίτε κυρίες μου.
  • Και επειδή, γιατί να το κρύβουμε άλλωστε, το αντρικό φύλο μπορεί να χτυπάει 100% (σε σχέση με το 92% του άνωθεν link), θα δώσω και ένα link αντρικού ενδιαφέροντος. Ο γιαπωνέζικος πολιτισμός έκανε και πάλι το θαύμα του και εκτός από τα hands-free για τα κινητά μας παρέχει πλέον και hands-free για διάφορες άλλες χρήσεις.
  • Tetris κανείς? Jenga? Combo?
  • Τα λόγια είναι περιττά. Μιλούν οι ειδήμονες.
  • Επειδή εδώ έχουν πλακώσει τα κρύα για τα καλά, και το παρόν post παίρνει τουλάχιστον κανένα 2ωρο για να γραφτεί χρειάζομαι κάτι να με κρατάει ζεστό, ειδικά στα χέρια. Το βρήκα!
  • Γνωρίζω τις καλλιτεχνικές σας ανησυχίες και είμαι σίγουρος ότι πολλές φορές έχετε αναρωτηθεί πως θα ήταν η Mona Lisa αν την είχε δημιουργήσει άλλος καλλιτέχνης. Έ λοιπόν δε χρειάζεται να βασανίζεστε άλλο. Ιδού.
  • Κάντε και ένα μικρό quiz για να μάθετε τις οδηγικές σας ικανότητες.
  • Δεν ευθύνεται η οικονομική κρίση για όλες τις απολύσεις. Υπάρχουν και πιο πικάντικες περιπτώσεις.
  • Η Paraeksi Productions σκέφτεται να ανοίξει παράρτημα και στο Λονδίνο. Έχουμε βρει ήδη που θα στεγαστούμε. Απομένουν μόνο κάποιες λεπτομέρεις.
  • Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τσεκάρει κανείς κατά πόσο είναι αδιάβροχο το πληκτρολόγιο του laptop που μόλις αγόρασε. Αυτός δεν είναι ένας από αυτούς.
  • Το τραγουδάκι της εβδομάδας δε μπορεί παρά να προέρχεται από τους Clash. Έχει τίτλο «Clampdown«…

Αυτά λίγο πολύ. Εσύ απλά να θυμάσαι ότι η τρύπα έχει φίδι μέσα, το οποίο δεν προτίθεται να βγει μόνο του. Γκεγκε?


Arsebanging Friday # technically-it’s-still-Friday

5 Δεκεμβρίου, 2008

«The brut A. Carpentier Champagne is well-balanced and elegant. Persistent trail of fine bubbles; a pale golden colour with fresh floral notes; refined with good intensity.»  Η ετικέτα στο μπουκάλι ήταν σαφής. Δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες. Και πώς αλλιώς να ξεκινήσει αυτή η πνευματική τιτανομαχία μεταξύ των συγγραφέων του παρόντος postός, πέρα από την κατανάλωση του ποτού των υψηλών πνευμάτων, νοημάτων, και εντυπωσιακά υψηλής έκπτωσης στο Tesco.

Όπως σας είχαμε υποσχεθεί την προηγούμενη εβδομάδα, αγαπητοί αναγνώστες, ήγγικεν η ώρα της συγγραφικής συνουσίας μεταξύ Αφάνα και daskalos.  Μη φοβείσθε για την ακεραιότητα της υψηλής ποιότητάς μας: η τέχνη κυλά στο αίμα μας.  Η αλήθεια είναι ότι μας χτύπησε λίγο η σαμπάνια, είναι αργά, και ψιλοβαριόμαστε.  Οπότε απλά, μιας κι αυτή είναι η αλήθεια, θα πούμε την αλήθεια. Τι κάνει λοιπόν ο καθείς από τα μέλη της συγγραφικής ομάδος του blogός (διανθισμένο με την ποιητική μας ματιά).

  • Ο Μπυρατής έχει βγει ραντεβουδάκι. Το κορίτσι δε βγαίνει πολλές μέρες την εβδομάδα. Δε μπορεί. Το κυνηγάνε οι μπάτσοι. Γιατί το αγαπάνε. Σαν αδερφή τους τό’χουν. Το προσέχουν. Κι ο Μπυρατής το προσέχει. Με τον τρόπο του.
  • Ο Τσολιάς βάζει τις τελευταίες πινελιές στο αριστούργημά του. Το πόνημά του. Ο χυμός της νιότης του ξεχειλίζει από τις σελίδες και παίρνει τη μορφή εξισώσεων, διαγραμμάτων, χαοτικών περιπλανήσεων σε απάτητα, δύσβατα μονοπάτια. 
  • Ο Χουζούρης κρυώνει και νυστάζει. Νυστάζει κρυώνοντας και κρυώνει νυστάζοντας. Γιατί όταν δεν τα κάνει αυτά, κάνει μαλακίες. Χειρότερες κι από το να πιάσει γκόμενα την πρώην καλύτερη φίλη και νυν χειρότερο εχθρό της πρώην γκόμενάς του.
  • Ο Κιμπάρης έχει χωρίσει με την Κιμπάρα. Αυτό όμως δε σημαίνει και πολλά. The hunt is on. Έχει και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν καρμπονάρες. Περιμένουμε να μας τη γνωρίσει κιόλας κάποια στιγμή. Γιατί νομίζει ότι δεν την ξέρουμε. Μουχαχαχαχαχα…
  • Η Σαλώμη, από την άλλη, έκοψε τα δεσμά και από υπάκουη νοικοκυρά έχει μεταμορφοθεί σε ελεύθερη υπάκουη νοικοκυρά. Δούλα και κυρά, that is…
  • Το Λαμόγιο, άρτι στεφανωθείς Δόκτωρ, απλά πίνει. Τέλος.
  • Ο Μαρανέλλο έχει βάλει τα καλά του και έχει βγει με την κυρά του. Βλέπει τα σχιστά της μάτια και του δείχνουνε παλάτια. Κάτω από ένα βασανισμένο σεληνόφως, περπατούν χέρι-χέρι, ανταλλάσουν γλυκόλογα, δίνουν ονόματα στα αστέρια και ανταλλάσσουν όρκους αιώνιας αγάπης. Είναι ο μόνος από όλους που θα κάνει αγάπη σήμερα.
  • Εμείς (Dr Afanas & Daskalos) μόλις αδειάσαμε το μπουκάλι Andre Carpentier παρακολουθώντας ντοκιμαντέρ για μια καραντίνα στο αεροδρόμιο του Σίδνεϋ. Καμμένο, ε;

Τα μικρά, σιχαμένα πράσινα ανθρωπάκια που μας φέρνουν συνήθως τα links από τη μακρινή Νότια Αφρική δεν κατάφεραν να φτάσουν εγκαίρως γι’ αυτή την εβδομάδα. Είχαν κλείσει το δρόμο οι αγρότες. Την επόμενη, όμως, εβδομάδα θα σας αποζημιώσουμε. Και αυτό δεν είναι υπόσχεση, είναι απειλή. Thank you. Goodnight. Much love.


Ιστορία δίχως αρχή #6

4 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 2 December 11:37 GMT
From: Μάριος Ασημένιος <zmeagain@pandemonicum.com>
To: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
Subject: O(mygod)2

Έλα παιδί,

Πήγα από την O2 και μου σπάσανε τα νεύρα. Για την ακρίβεια πρώτα πήρα τηλέφωνο, με συνέδεσαν (κλασσικά) με μία Ινδή ή Πακιστανή ή ό,τι διάολο η οποία με έλεγε για 5′ Dr Maria, και μέχρι να καταλάβει τι τρέχει μου έκανε τα νεύρα τσετάλια. Μη στα πολυλογώ, η απάντηση ήταν «όχι δε μπορούμε να ξεκλειδώσουμε τη γραμμή γιατί δεν είναι στο όνομά σου το συμβόλαιο.» Έπαιξα το χαρτί να μιλήσω με τον υπεύθυνο, αλλά κι αυτός Ινδός ήταν και γενικώς η φάση ήταν εντελώς γεια σας.

Οπότε στο δρόμο για γραφείο ξεροστάλιασα λίγο έξω από το μαγαζί της O2, και με το που άνοιξαν την πόρτα όρμηξα. Προφανώς έπεσα πάλι σε Ινδό υπάλληλο και με άρχισε πάλι τα ίδια. Ήθελε να τους πάρεις εσύ τηλέφωνο για να ζητήσεις να βγει η φραγή. Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, πώς νας σας πάρει τηλέφωνο αφού της έχετε φράξει το τηλέφωνο; Θεϊκή απάντηση: «να σου δώσουμε το σταθερό νούμερο να την πάρεις τηλέφωνο να της το πεις, για να μας πάρει.» Του εξήγησα ότι σου έχουν φράξει και τις εισερχόμενες και μετά άρχισε η ανάκριση «και τότε πώς ξέρεις ότι δε μπορεί να πάρει τηλέφωνα;» 

Πρωϊνιάτικα θα γίνω ινδοκτόνος, είναι η μοίρα μου. Το νιώθω.

Τέλος πάντων, το έπαιξα λίγο Μάρθα Βούρτση, του είπα του τύπου ότι είσαι Σιγκαπούρη και ξέρω να του δώσω όλα τα στοιχεία σου (αλήθεια, το ότι ξέρω το πατρικό της μάνας σου είναι καλό ή κακό;) και τελικά λογικά τώρα όλα πρέπει να δουλεύουν.

Και τώρα θα ρωτήσεις γιατί δε σε παίρνω τηλέφωνο αφού και καλά δουλεύει. Χα! Νομίζεις. Σε πήρα και είναι κλειστό. Γιατί είναι κλειστό; Πού γυρνάς άτιμη κι εγώ τσακώνομαι με όλη την Ινδία;

Μάριος


Ιστορία δίχως αρχή #5

3 Δεκεμβρίου, 2008

Date: 2 December 2008 13:56 GMT+8
From: Κλαίρη Καίσαρη <clairek@gbtfree.com>
To: Μάριος Ασημένιος <zmeagain@pandemonicum.com>
Subject: κινητό καπούτ!

Έλα μικρούλη,

Τώρα σίγουρα κοιμάσαι. Το κινητό δεν παίζει. Δεν ξέρω τι τρέχει…. Δεν είχα μπαταρία όταν κατέβηκα από το αεροπλάνο, το φόρτισα, αλλά δε γίνεται τίποτα…. Όταν πάω να σε πάρω τηλέφωνο κάνει ένα «μπιιιιιπ» και μετά με κόβει. Δεν παίρνω μηνύματα, τίποτα.  Δε μπορούσα να πάρω και τη μαμά μου και αγχώθηκα.  Με έπαιρνε κι αυτή και δε μπορούσε να με βρει. Την πήρα όμως από εκεί που μένουμε και την ξύπνησα! Μην τσαντίζεσαι, θα σε πάρω κι εσένα.

Μίλησα με έναν άλλο εδώ και μου είπε ότι μάλλον έχει φραγή στις κλήσεις. Το κοιτάζεις pleeeeease???? Θα στο ξεπληρώσω, μην ανησυχείς ;)

Η χλίδα είναι παντού εδώ, δίκιο έχεις.  Τώρα και καλά έχουμε training, αλλά βγήκα σκαστή στο μεσημεριανό για να σου στείλω mail. Τι μεσημεριανό, για μένα είναι kebab στον τούρκο τέτοια ώρα. Δεν έχω ιδέα που βρίσκομαι, τι κάνω, τι ώρα είναι…….

Κι αυτοί τι είναι; Κινέζοι; Ινδοί; Φιλιππινέζοι; Κάτι στη μέση. Εκεί που είμαι οι πιο πολλοί είναι λευκοί πάντως!!!

Α! Εκεί κοντά που πηγαίνω περνάει η πίστα που μου έλεγες!!! Έχουν ακόμα τα φωτάκια!!! Βγάλε εισιτήριο σου λέω!!!!!

Θα σου γράψω περισσότερα όταν βρω χρόνο.

Να προσέχεις και να μην ανησυχείς. Βλάκα :)

Κλαίρη