Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη…

11 Οκτωβρίου, 2007

Ας παίξουμε ένα παιχνιδάκι. Εγώ θα προχωράω από το σπίτι μου προς το πανεπιστήμιο και εσείς θα μετράτε πόσους Έλληνες θα συναντήσω. Ναι; Πάμε…

Δεν προλαβαίνεις να βγεις από το στενό του σπιτιού σου και τσουπ, νάτη η πρώτη γνωστή φυσιογνωμία. Εντάξει, μένει στο διπλανό στενό, δεν είναι και η πρώτη φορά που τον βλέπεις. Λίγο πιο κάτω, σε γνωστό κεντρικό δρόμο της πόλης, διακρίνεις από μακρυά τη δεύτερη γνωστή φυσιογνωμία. Δύο το κρατούμενο λοιπόν. Περπατάς άλλο λίγο και κάποιος άγνωστος με το χάρτη της κεντρικής περιοχής του πανεπιστημίου στα χέρια σου ζητάει (εις την αγγλικήν) κατευθύνσεις για τα Kings Buildings. Του εξηγείς στα Ελληνικά μια και τον «κατάλαβες απ’ τη φωνή». Και αφού τον καλωσορίζεις στο Εδιμβούργο και του εύχεσαι καλές σπουδές, φτάνεις επιτέλους στο κτήριο που στεγάζεται το ινστιτούτο και παίρνεις τον ανελκυστήρα. Και τι βλέπεις; Take a wild guess! Τρεις Έλληνες φοιτητές να κατευθύνονται προς τα εργαστήρια.

Εάν έχετε μετρήσει (παρά-)έξι μέχρι τώρα, κερδίζετε ένα σε-κατάλαβα-απ-τη-φωνή-γκρίκ-ντιτέκτορ που σκέφτομαι σύντομα να πατεντάρω και στη συνέχεια να διαθέσω στην ΑΜΑΝ teleshopping για προώθηση…


Κυκλοφορούν κάτι φήμες

4 Σεπτεμβρίου, 2007

Αν κάνεις μία βόλτα στην πόλη ακούς Ελληνικά. Περισσότερα από το κανονικό. Ελληνικά όχι ψαγμένα, αλλά Ελληνικά Ελλήνων που ψάχνονται.

Ψάχνουν γνωστούς, ψάχνουν συγκατοίκους, ψάχνουν σπίτια, ψάχνουν να βρουν, ψάχνουν να χαθούν, ψάχνουν το καλύτερο burger της πόλης…

Τι έγινε παιδάκια, ήρθατε και για φέτος; Μην ανησυχείτε, όλα καλά θα πάνε. Άλλωστε θα το καταλάβετε λίαν συντόμως: δικό μας είναι το μέρος.

edinbraaaa.jpg

 

Κοπιάστε. Αν θέλετε κάτι, σφυρίξτε κλέφτικα και θα βγούμε.


Ανάσταση στο Εδιμβούργο

9 Απριλίου, 2007

Είναι το τρίτο Πάσχα που περνάω στο Εδιμβούργο, οπότε είπα να γράψω κάτι για τούτη τη πρωτόγνωρη για πολλούς εμπειρία. Εντάξει, δεν ήταν το καλύτερο Πάσχα της ζωής μου αλλά σίγουρα ούτε και το χειρότερο. Γιατί μπορεί να μας λείπουν η οικογένειά μας και οι κολλητοί μας από Ελλάδα, όπως επίσης και τα εκλεκτά εδέσματα που κατασπαράζουμε εκείνες τις Άγιες μέρες μετά την εξοντωτική νηστεία (λέμε τώρα), αλλά τελικά αυτό που έχω καταλάβει είναι πως αρκούν 3-4 καλοί φίλοι και λίγη όρεξη και μεράκι για να περάσεις πραγματικά καλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Οι παρα-εξι σας εύχονται…

3 Απριλίου, 2007

διαλ�χτε...


Φωτιά στα Σαββατόβραδα

12 Μαρτίου, 2007

Είναι Μάρτης (γδάρτης), τα deadlines πλησιάζουν το ένα μετά το άλλο και έχεις αρχίσει να πελαγώνεις. Την ίδια περίοδο που δουλεύεις 24seven (σου απάντησα;) κάποιοι άλλοι ποστ-άρουν μανιωδώς, προφανώς μην έχοντας τον ίδιο φόρτο εργασίας με σένα. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, τα ακούς και απο πάνω ότι δεν κάνεις καλά τη δουλεία σου. Μη με προκαλείτε παιδιά γιατί θα ξεθάψω την κατίνα που κρύβω καλά μέσα μου και όποιον πάρει ο Χάρος. Ωχ… Τι ήθελα και το’ πα; Μη… Ξανακοιμήσου… Όχιιιιιι… Δεν το ελέγχω…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο καλλιτέχνης

25 Φεβρουαρίου, 2007

The Forest cafe. Μία κοπέλλα πίνει τον καφέ της ανάμεσα σε δύο ανοιχτά βιβλία. Όταν θέλει να ξεκουράσει το βλέμμα της κοιτάζει από το παράθυρο προς τη Bristo Place. Το προφίλ της είναι ονειρικό και το μακρύ της μαλλί χαϊδεύει τους ώμους της. Ο ήλιος δύοντας βάφει ένα περιέργο πορτοκαλί τα τζάμια του Napier’s απέναντι και η αντανάκλαση φωτίζει πανέμορφα το λευκό της δέρμα δίνοντάς του την ένταση που του λείπει και κάνοντας συνάμμα τα σμαραγδένια πράσινα μάτια της να λάμπουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Exit Polls No2

21 Φεβρουαρίου, 2007

Μετά την τεράστια απήχηση του προηγούμενου ποστ, είμαι σε θέση να σας παρουσιάσω τα αντίστοιχα ανδρικά exit polls, όπως τα προτείνει η πιστή φίλη μας Ποπίτα . Η απάντησή της μεταφέρεται με τις ελάχιστες δυνατές αλλαγές:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »