Εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα’ρθεις

14 Μαρτίου, 2007

Το παρόν το έγραψα για τους άλλους πέντε κυρίως, αλλά σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι που τραβούν τα ζόρια που τραβάμε κι εμείς, οπότε αν θέλετε κοπιάστε. Όλοι μπορεί να δείτε τον εαυτό σας κάπου παρακάτω. Ακούστε λοιπόν κάτι από τον παλιό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Have you been drinking son?

11 Μαρτίου, 2007

– You don’t look old enough to me.
– I’m sorry officer, is there a certain age you’re supposed to be?

Εντάξει, σταματάω να μιλάω με στίχους των Arctic Monkeys. Λίγο υπερτιμημένοι έτσι κι αλλιώς.

Ένα κομμάτι της βαριάς επιστήμης μας εδώ στο Εδιμβούργο, πέρα από την ολοένα συχνότερα εμφανιζόμενη ανάγκη να πιούμε το Βόσπορο για να τα καταφέρουμε να τη βγάλουμε καθαρή (μπερδεγουέϊ, παλικάρια το Ardbeg ποιος το φέρνει απόψε; Είμαι ήδη στη γνωστή γιάφκα και πετάγομαι αν είναι. Δε λέει να μείνουμε στεγνοί πάλι) είναι ότι μερικές ημέρες σαν τη χτεσινή σκας μύτη στο γραφείο κατά τις 10 το πρωΐ (κι ας είναι Σάββατο) και πριν καταλάβεις τι γίνεται έχει φτάσει 3 το πρωΐ (και είναι πια Κυριακή). Οπότε τότε καταλαβαίνεις ότι ήρθε η ώρα να πάρεις το μακρύ. Δρόμο. Για το σπίτι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Διάλειμμα για διαφημίσεις

10 Μαρτίου, 2007

Kάθεσαι λοιπόν μέχρι αργά στο γραφείο για το paper.

Το φέρνεις από εδώ, το τραβάς από εκεί, τραβάς τα μαλλιά σου, τραβάς ό,τι βρεις μπροστά σου, παθαίνεις τέσσερα καρδιακά γιατί νομίζεις ότι βρήκες λάθος, παίρνεις τέσσερα υπογλώσσια και στανιάρεις, αλλάζεις το μοντέλο, κάνεις ταρζανιά και μετά μια ζεϊμπεκιά, αλλάζεις θέση στο φούκιν section γιατί δε σου καθόταν καλά εκεί που ήταν, βάζεις για τέταρτη φορά σε repeat το soundtrack του Singles γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να καταφέρεις να ξαναδείς την ταινία για την κι-εσύ-δεν-ξέρεις-ποια φορά εδώ κοντά μιας κι έχεις ξεχάσει πώς μοιάζει το σπίτι σου, σκέφτεσαι για 1′ την ατάκα που είπε ο Scott: «I just happened to be nowhere near your neighborhood» και ξεφεύγεις λίγο, κι όταν πέσει για τέταρτη φορά ο Westerberg λέγοντάς σου για τη δυσλεκτική καρδιά του, η δικιά σου ξαναματαπηγαίνει στη θέση της και παίρνεις βαθιά αναπνοή γιατί είσαι έτοιμος, πατάς τα κουμπιά, βλέπεις τις σελίδες να δημιουργούνται, και το αποτέλεσμα είναι κοντά σε αυτό που νομίζεις τη μαγκιά του αιώνα.

Η ώρα είναι σχεδόν 22:00 και βγαίνω για τσιγάρο γιατί ο έρωτας ήταν άγριος.


Ίσως φταίνε τα φεγγάρια…

5 Μαρτίου, 2007

Το Σάββατο που πέρασε ήταν μια περίεργη μέρα… Πολύ περίεργη. Προς μεγάλη σου έκπληξη, διαβάζεις το μελαγχολικό πόστ του δάσκαλου, με τον οποίο φαίνεται πως μοιράζεσαι τις ίδιες σκέψεις. Πραγματικά, νιώθεις ότι όλα συνωμοτούν εναντίον σου. Πως να μη μελαγχολήσεις; Πως να μη σε πάρει από κάτω;

Έχεις ήδη αποφασίσει να περάσεις ένα μεγάλο μέρος της ημέρας στο εργαστήριο, μιας και αυτή την περίοδο έχει πλακώσει πολύ δουλειά. Αυτό από μόνο του σε προδιαθέτει κάπως… Τουλάχιστον όμως, έχεις και κάτι να περιμένεις: το βράδυ, που μπορείς να το περάσεις είτε με τους φίλους σου τα ρεμάλια (π.χ. οι λοιποί παπάρο-πέντε), είτε συντροφιά με κάποια άλλη ευχάριστη παρουσία…

Που να’ ξερες δύσμοιρε…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


The keyboard has been drinking

17 Φεβρουαρίου, 2007

The keyboard has been drinking, my hard disk doesn’t spin
And the screen just went to sleep mode, my backup just gave up on me
And the whiteboard needs a sponge-bath, and the desk-light looks of an alien shape
My coffee cup is out of cigarettes and the window’s eating chocolate cake
And the keyboard has been drinking, the keyboard has been drinking…

My experiments are freezing, my brain has turned into soft puree
And the security guard’s got a Scottish accent, and he’s yelling something I can’t say
As the secretary is a Sumo wrestler, haggis beer black pudding
And the lecturer is a mental midget with the I.Q. of a slice of bacon
‘Cause the keyboard has been drinking, the keyboard has been drinking…

And you can’t find your supervisor, no matter what you send him
And he hates you and your friends, but you can’t graduate without him
And my simulations are drooling, while the building is on fire
And the lab-rats were all fooling, all my papers have retired
‘Cause the keyboard has been drinking, yes the keyboard has been drinking
Yes, the keyboard has been drinking… not me.

(Στο ρυθμό του The piano has been drinking, του υπερμέγιστου Tom Waits.)

Υ.Γ. Τώρα, ετοιμαζόμαστε και σε λίγο θα είμαστε μαζί σας για τα χτεσινά.


Ελληνική βραδιά, Παρασκευή 16/2/2007

15 Φεβρουαρίου, 2007

Όπως σίγουρα ξέρετε οι πιο πολλοί, αύριο Παρασκευή, 16/2/2007, κι ένεκα της Αποκριάς, έχει Ελληνική βραδιά στο Teviot Place, που ξεκινά στις 10:00 (ανάλογα με τα βαρβαρικά έθιμα ώρας).

Θα είμαστε εκεί για να καλύψουμε το γεγονός. Υπάρχει μία σκέψη για ζωντανή κάλυψη, αλλά δε νομίζουμε ότι θα ευδοκιμήσει. Στη χειρότερη περίπτωση όμως με καθυστέρηση λίγων ωρών (όσο χρειάζεται για να ξεσκαρτάρουμε και να φουσκώσουμε λίγο τις καταστάσεις που θα έχουμε καταγράψει) θα έχουμε μια ομοβροντία από posts στα οποία σας υποσχόμαστε να αναγνωρίσετε τους εαυτούς σας.

Μην ψάξετε να μας βρείτε αύριο βράδυ, θα σας βρούμε εμείς.

Το νου σας.


Γαμώ τα Υπουργεία μου….

12 Φεβρουαρίου, 2007

Ναι πολύ καλά καταλάβατε ειμαι τσαντισμένος και έτοιμος να κράξω γι’ αυτό όποιος δεν αντέχει το μπινελίκι ας κάνει κάτι άλλο απ’ το να διαβάσει αυτό το post.

Ήρθε επιτέλους η ώρα να γράψω για το πρώτο και μεγαλύτερο λαμόγιο του 2007, το οποίο έχει ονοματεπώνημο και λέγεται Chris Jeffree. Ο καραγκιοζάκος επειδή έχει ενα οργάνο νομίζει οτι έχει πιάσει το παπά απο τ΄αρχίδια και μπορεί να έρχεται όποτε γουστάρει. Που πας ρε καραμήτρο, τσοπανόβλαχε, δίνεις ραντεβου με το κόσμο πρωινίατικα και δεν εμφανίζεσαι, μη σου βάλω το SEM στο κώλο και κάνω imaging το παχύ σου έντερο. Ξέρεις εσύ τι κάνει ο καθένας το προηγούμενο βράδυ και αν έχει όρεξη να δεί τα μούτρα σου. Εδώ καλά καλά δεν εχει απορροφηθεί το αλκοόλ που ήπιαμε χτες βράδυ και παρόλα αυτά είμασταν απίκο (δεν ξέρω πως γράφεται) 9.20 το πρωί στο ραντεβού μας. Ο άντρας, ο παντελονάτος, ο αρχιδάτος, αυτός που του κρέμονται τα παπάρια στο πάτωμα (αυτός ειμαι εγώ και δεν θέλω σχόλια) έσειρε το κουφάρι του και τήρησε τα λεγόμενα του παρόλο που ήταν ακόμα μεθυσμένος, εσύ????? Τι πάει να πεί είμαι άρρωστος. Πότε το κατάλαβες ρε κοπρίτη 9 η ώρα το πρωί που έστειλες mail . Ρε παλιοφλορούμπα, κότα λυράτη, τρύπιε πες οτι ήθελες να κοιμηθείς και άσε τις πίπες. Σε ποιόν τα πουλάς αυτά δε μασάμε ρεεεεεεε… Σε γράφουμε και στ΄αρχιδια μας αμα λάχει και άντε γεια. Την επόμενη φορά θα τα πούμε ….

Αυτά, αντε να κάνουμε και καμιά δουλεία μιας και σηκωθήκαμε απ’ τα χαράματα.

Το πρόβλημα με το να είσαι συνεπής στα ραντεβού σου είναι ότι κανένας δε βρίσκεται εκεί να το εκτιμήσει…

Υ.Γ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων το λαμόγιο που αναφέρω παραπάνω δεν είναι supervisor μου. Απλά είναι ο υπεύθυνος για την ομαλή λειτουργία του μηχανήματος και άκουσων άκουσων αυτός που υποτίθεται βοηθάει τους χρήστες όταν αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Ποιός αυτός ο φλώρος!!!  Άντε μη φουντώσω πάλι και αρχίσω τίποτα πιο βαριές «ευχές».