Dayfreakin’

31 Οκτώβριος, 2007

Ξεκίνησε ως πρόταση εν μέσω πυρετού. Η RaZz έβαλε την ανταπόκριση, τον τίτλο, το χώρο, και, το πιο σημαντικό: 42 τόνους έμπνευσης από τον πλανήτη Jelo. Και οι δύο μαζί εδώ και λίγες μέρες συνεχίζουμε (και θα συνεχίσουμε) να βάζουμε τα περιεχόμενα.

Τα υπόλοιπα είναι απλά λεπτομέρειες, που πάντα όμως είναι τόσο σημαντικές για να αλλάζουν την ιστορία:

Dayfreakin’.

Advertisements

τοπ-5 φώτος από Εδιμβούργο

29 Οκτώβριος, 2007

Και εκεί κάπου μεταξύ της εβδομαδιαίας κωλοβάρας και των σουρεάλ αναζητήσεων του Δασκάλου, είπα να προσθέσω και γω το λιθαράκι μου στο to-know-us-better. Και τι καλύτερο ξεκίνημα από την αγαπημένη μας πόλη που ζούμε και εργαζόμαστε τα τελευταία χρόνια. Είναι ευρύτερα γνωστό ότι το Εδιμβούργο αποτελεί μια από τις ομορφότερες και γραφικότερες πόλεις της Μ. Βρετανίας. Ο Δάσκαλος έχει εδώ και καιρό φροντίσει να ταξιδέψει πολύ κόσμο (παλιούς γνώριμους και όχι μόνο) στους δρόμους της πόλης μας, αλλά και να δώσει διάφορα χρήσιμα χιντς στους νέους και συνήθως πελαγωμένους φοιτητές. Αυτό που λείπει όμως είναι ένα καλό δείγμα οπτικού υλικού που θα επιβεβαιώσει τη φήμη της πόλης και θα δώσει την ευκαιρία σε όλους να πάρουν μια καλή πρώτη γεύση από αυτή και- γιατί όχι- το κίνητρο να μας επισκεφτούν κάποια στιγμή. Επιδόθηκα λοιπόν στο κυνήγι των πέντε καλύτερων φωτογραφιών από διάφορα γνωστά σημεία της πόλης και σας πληροφορώ πως η επιλογή δεν ήταν καθόλου μα καθόλου εύκολη. Πάμε λοιπόν για το τοπ-5(x2) (είπαμε, η επιλογή ήταν πολύ δύσκολη και ο ανταγωνισμός μεγάλος):

  1. Victoria terrace – Victoria street, στην παλιά πόλη
  2. Το κάστρο του Εδιμβούργου
  3. Όψη του ξενοδοχείου Balmoral στην Princess street
  4. Salisbury Crags, στο holyrood park
  5. Μέρος της Royal mile
  6. Meadows park
  7. Έντινμπρα μπάι νάιτ, από Calton hill
  8. The mound
  9. Πανοραμική όψη της Royal mile (σε περίοδο φεστιβάλ)
  10. Princess street Gardens

Σίγουρα υπάρχουν και πολλές άλλες φωτογραφίες που αξίζουν να είναι στην παραπάνω λίστα αλλά πόσο να το τραβήξω το τοπ-5 ο άνθρωπος; Νομίζω όμως ότι αρκούν για να σας ανοίξουν την όρεξη και να αρχίσετε να ψάχνετε για εισιτήρια. Σας περιμένουμε…Πι.Ες.: Αν προσέξετε καλά τη φωτό 9, θα μπορέσετε να διακρίνετε το Λαμόγιο που φυσικά κρύβεται. Τι; Δεν τον βλέπετε; No worries, θα τον απολαύσετε σύντομα στο youtube. He has been warned!


Εισαγωγές χωρίς συνέχεια #2

28 Οκτώβριος, 2007

Δεν ήταν τόσο η σταύρωση, όσο το κρέμασμα.

Όσο μας κάρφωναν στο ξύλο, ο πόνος δεν ήταν μεγάλος. Όταν όμως έβαλαν το σταυρό στην τρύπα του και μας σήκωσαν, έπρεπε να είμαστε πραγματικά κρεμασμένοι από τα καρφωμένα χέρια μας. Τότε ο πόνος έγινε αφόρητος. Ήμουν κουρασμένος από το κουβάλημα και την αιμορραγία. Ανεβαίνοντας το λόφο ο σταυρός ήταν από το μέρος μου και αυτό έκανε τους βλάχους πιο επιθετικούς με τα δικά μου πλευρά, ακόμα κι αν το ακάνθινο στεφάνι το φορούσε Εκείνος.

Ένιωσα το κεφάλι Του να γέρνει στα αριστερά αλλά μόλις κατάλαβε το βλέμμα μου πάνω Του πήρε πάλι την πόζα του κινηματογραφικού αστέρα που σίγουρα θα γινόταν κάποια στιγμή, και μου έκλεισε το μάτι. «Εντάξει, το ξέραμε ότι θα γινόταν αυτό.» Δε μπορούσα να διαφωνήσω. Όλα είχαν πάει σύμφωνα με το σχέδιο και με εξαίρεση την τελευταία εβδομάδα περάσαμε καλά.

Γύρισε το βλέμμα του στον ουρανό και ρίχνοντας μια κλεφτή ματιά στο πλήθος φώναξε «Hλί, ηλί, λαμά σαβαχθανί… E ρε φίλε, γιατί;» Ο σιαμαίος αδερφός μου, ο γιός του Θεού. Εξυπνάκιας μέχρι το τέλος.

[Ναι, ΟΚ, και η αϋπνία συνεχίζεται. Αλλά κάτι μου λέει ότι ίσως και να το παρατραβάω με το περιεχόμενο, οπότε μάλλον θα βάλω ένα φίλτρο στο τι ανεβαίνει.]


Arsebanging Friday #Μινεσότα-Τέξας

26 Οκτώβριος, 2007

Κατ’αρχάς χρόνια πολλά στις Δήμητρες, στους Δημήτρηδες, και τη Σαλονίκη όλη καρντάσια.

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Αφάνας προσπάθησε να κρατήσει χαρούμενους τους πολλούς Κινέζους αναγνώστες μας, με τους οποίους είχαμε και θα έχουμε στενούς δεσμούς από τότε που ο Τσολιάς αποφάσισε να δώσει ένα δείγμα ελληνικής γραφής στον συμπαθή Κινέζικο πολιτισμό. Τώρα, αν ο Αφάνας, μιας και είναι ακόμα σε πρώϊμο στάδιο εκμάθησης της Κινεζικής, προσέβαλε κάποιον με τα γραφόμενά του, ειλικρινά ζητούμε ταπεινά συγγνώμη. Όλοι κάνουμε λάθη στις αρχές.

Σήμερα αφήνουμε πίσω τα Κινέζικα και μεταφερόμαστε, τόσο ηλεκτρονικά όσο και φυσικά, κι ένεκα του Σαββατοκύριακου που έρχεται, στο αποστακτήριό μας στις Εβρίδες (και ουχί Σαβρίδες) για να σακκουλέψουμε και, γιατί όχι, να καταναλώσουμε κιόλας ολίγα μπουκαλάκια καθαρό malt που έχουμε φυλάξει εκεί για το βαρύ χειμώνα που σιγά-σιγά μας χτυπάει την πόρτα. Μία μικρή παρένθεση ξεκούρασης και σταχοφιλοσοφίας είναι πάντα απαραίτητη.

Μετακινούμαστε με το οικογενειακό βανάκι μας, το οποίο ο Μαρανέλλο κρατάει πάντα σε καλή κατάσταση με τις αξεπέραστες μηχανικές του γνώσεις. Οι θέσεις μας είναι πάντα σταθερές. Λαμόγιο στο τιμόνι για να καθαρίζει με τα μπατσικά, Σαλώμη στη θέση του συνοδηγού τόσο για να κάνει τα γλυκά μάτια αν πέσουμε σε στραβόξυλο που δεν καταλαβαίνει από μπούρου-μπούρου, όσο και για να προκαλεί ατυχήματα στους ανυποψίαστους οδηγούς και να γελάμε οι υπόλοιποι. Και αν η Σαλώμη δεν είναι του σωστού φύλου, δε μασάμε. Υπάρχει και ο Τσολιάς από πίσω (το πιάσαμε το υποννοούμενο ε;) να flashάρει όσους ξεφεύγουν, οποιεσδήποτε προτιμήσεις κι αν έχουν. Ο Κιμπάρης δεν πάει πουθενά χωρίς την Κιμπάρα οπότε τους έχουμε φτιάξει ένα μικρό ιδιωτικό jacuzzi για να περνούν την ώρα τους, ενώ Μπυρατής και Αφάνας ανταλάσσουν ανέκδοτα και συμβουλές γκαϊντοπαιξίας (και, γιατί να το κρύψουμε, οργανοπαιξίας γενικότερα) στα πίσω καθίσματα. Εγώ κάνω την κεραία στην οροφή του αμαξιού για να πιάνουμε καλύτερα wireless σήματα και να μη χάνουμε links για τα arsebanging sessions, ενώ ο Χουζούρης, ως συνήθως, αργεί να ξυπνήσει και δεν ξεκινάει ποτέ μαζί μας, αλλά μας προλαβαίνει κάθιδρος κάπου στο δρόμο (το βανάκι μας δεν αναπτύσσει και πολλή ταχύτητα).

Μες στα πολλά λοιπόν, και κάπου στο δρόμο για το Islay πριν καβατζώσουμε δυο-τρία βαρελάκια Ardbeg, καταφέρνουμε να στέλνουμε και την καταστροφή της Παρασκευής που ακούει στο όνομα arsebanging. Βοήθειά μας (και σας). Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, και για όσα links είναι από Αφάνα, το γεγονός θα αναγράφεται ρητώς και κατηγορηματικώς μιας κι αυτός παίζει με τις τάπες των βαρελιών και δε μπορεί να γράψει.

Και κάπου εδώ τελειώσαμε και για σήμερα. Επιτέλους ο Αφάνας κατάφερε να βάλει μία τάπα στο βαρέλι και ο Μπυρατής σταμάτησε να κοιτάζει απέναντι από το νησί μας, προς τη χώρα των πόθων του. Όπου νά’ναι θα κρυφτούμε πίσω από το Ben Nevis οπότε δε θα έχουμε και σήμα για περισσότερα links.

Δις ιζ Δάσκαλος, σάϊνινγκ οφ.


Γραμματείς και φαρισαίες….

25 Οκτώβριος, 2007

Κάθεσαι στο γραφείο σου προσπαθώντας να ξεχάσεις τις ευθύνες που σου έχουν φορτώσει με ευχαρίστηση (και χαιρεκακία θα έλεγα) οι supervisors. Ξαφνικά, ακούς το χαρακτηριστικό ήχο που υποδηλώνει ότι έχεις ένα νέο email. Με την όρεξη που σε διακρίνει, μετακινείς αργά αργά το ποντίκι για να διαβάσεις το email. Το ανοίγεις και τί βλέπεις; Εδώ σας θέλω. Είναι λες και αυτός ο ύψιστος θεούλης έφτιαξε αυτή τη φυλή για να μας τα κάνει τσουρέκια. «Ποια φυλή» είπατε; Μα φυσικά τη φυλή των γραμματέων. Μη μου πείτε ότι δε σας έχει τύχει. Όχι; Πλάκα μου κάνετε… Είναι μέρος της εξέλιξης του ανθρώπινου έιδους. Είναι μαζί μας σε κάθε βήμα μας. Αλλά η πλάκα είναι ότι δεν βλέπω το λόγο ύπαρξής τους. Ειλικρινά. Κακό είναι;

Ποιά είναι η δουλειά τους, είπατε; Ποικίλλει, ανάλογα με την περίπτωση. Οι δικές μας φαρισαίες πάντως δεν έχουν να κάνουν και τόσα πολλά. Αλλά και πάλι δεν τα καταφέρνουν. Πώς έιναι δυνατόν να ξεχνάς να παραγγέλνεις καφέ, όταν και εσύ πίνεις; Πώς είναι δυνατόν να παραπονιέσαι για όλα, ενώ και εσύ δεν είσαι καλύτερη από κανένα άλλο; Πώς είναι δυνατόν ΚΑΘΕ email που στέλνεις να είναι σκέτο παράπονο και γκρίνια; Παρακαλώ όποιον έχει την απάντηση να με ενημερώσει το συντομότερο δυνατό… Νομίζω ότι πρέπει να βρουν ένα καινούριο νόημα στη ζωή τους. Αλλιώς, θα πρέπει να δούμε και εμείς τί θα κάνουμε με τη δική μας. Στο τέλος θα γκρινιάζουν ότι πάμε συχνά στην τουαλέτα… Να το δω και αυτό και τί στον κόσμο. Οβερ εντ άουτ από τα κεντρικά γραφεία-μπουντρούμια του παραέξι… Άι συχτίρ…


Arsebanging Friday # 34 (你好)

19 Οκτώβριος, 2007

(Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώτητο. Καθημερινά μας κατακλύζουν τα μηνύματα απλών ανθρώπων διαφόρων εθνικοτήτων που μας ζητούν να μη γράφουμε μόνο στην ελληνική, αλλά και σε άλλες γλώσσες. Και για να δείξουμε και έμπρακτα λοιπόν ότι δεν κάνουμε διακρίσεις στους αναγνώστες μας με βάση την καταγωγή, τα φυλετικά τους χαρακτηριστικά, τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, την κόμη της μασχάλης τους, τη συχνότητα αυτοϊκανοποίησης κτλ, το σημερινό post δε θα είναι στην ελληνική, αλλά εις την κινεζική. Τούτο διότι τα κινέζικα είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα στον πλανήτη (μετά τη γλώσσα του Τσολιά βέβαια) αφενός, και αφ’ ετέρου μήπως και ξυπνήσουν και καταλάβουν τι γίνεται οι Λαμόγιος – Μαρανέλλος – Χουζούρης, που εδώ και 6 τουλάχιστον μήνες κάνουν τον Κινέζο. Για όσους από εσάς τυγχάνει να μην ομιλείτε απταίστως την κινεζική, just follow the links.)

喜得狼运动鞋的好喜得狼运动鞋得狼运动鞋的好 tsolias 喜得狼运动鞋的好這是測試鞋的好 gay party 鞋的好喜得狼运喜得狼运 daskalos , 喜得喜得狼运 katina, 如果您不要詞被翻譯增加如果您 kimparis 如果您kimpara好喜得狼运 4 times a day 好喜得狼运好喜您不要詞被翻譯 beeratis 您不要詞您不要詞被beer您不要詞被您狼运动 xouzouris, maranello, lamogios 得狼运动鞋 my balls are swinging to the left and to the right 动鞋的好這是測試鞋 salome 你好那裡怎麼 beware or kefal’ kaputt 你好那裡怎麼是您今晚做. 你好那裡怎麼是您今晚做喜得狼运好那裡怎. 好那裡怎好那裡怎:

麼是您今晚做喜得狼运好麼是您今晚做喜得狼运好麼是您今晚做喜得狼运好麼是您今晚做喜得狼运麼是您今晚做喜得狼运麼是您今晚做喜得狼运麼是您今晚做喜得狼运麼是您今晚做喜得狼运. Βίβα λα μαστουρμπασιόν!


Half Naked

17 Οκτώβριος, 2007

Είσαι καλεσμένη σε πάρτι ανθρώπων τους οποίους φίλους δε θα τους πεις, αλλά αποφασίζεις να πας γιατί, βρέ αδερφέ, τουλάχιστον θα έχει ποτό.

Ισιώνεις το μαλλί, βάζεις το ωραίο σου τζίν (ξέρεις, αυτό που για να το ανεβάσεις χοροπηδάς σα το κατσίκι και για να το κουμπώσεις πέφτεις τα ανάσκελα) και τις καινούργιες γόβες (με το τακούνι ειδίκα για το Εδιμβούργο) και τραβάς για το πάρτι.

Μπαίνεις στο σπίτι και μετά απο λίγη ώρα συνηδειτοποιείς οτι καλύτερα να είχες κάτσει σπίτι σου. Από που να αρχίσω. Μεθυσμένοι γέροι (άγγλοι κιόλας) να σου προσφέρουν ποτο κοιτώντας σε επίμονα στο στήθος (που πας ρε παππού), χοντρές ανέραστες να σου λένε οτι δε σε αναγνώρισαν έτσι half naked, σπόντα για το μπλουζάκι σου που αφήνει ακάλυπτους τους ώμους («Αν μπορείς βάλτο και εσύ» έπρεπε να της πεις, αλλά πάλι είναι δύσκολο να βρείς ωραία κουρτίνα) και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Τι να κάνεις, όμως, γελάς απο ευγένεια (;) με τα ηλίθια αστεία και πνίγεις το πόνο και τη βαρεμάρα σου (γιατί, ε δε γίνεται και να φύγεις πάνω στο τέταρτο) στο κρασί ποιότητα tesco (και όχι finest) γιατί όυτε απο κρασί δε ξέρουν τα ξεπλύματα.

Και η κατάληξη; Ξυπνάς το επόμενο πρωϊ με τη μάσκαρα στο μάγουλο (γιατί δεν είχες τη κορασόν να σε ξεβάψει το προηγούμενο βράδι) και με μια ζάλη σα σε 9 μποφώρ ταξίδι σε πλοίο της ΑΝΕΚ πάνω στη φαλκονέρα. Το κεφάλι σου, δε, δεν ανήκει πια σε εσένα, αλλά σε παίκτη του ράγκμπι μετά απο αγώνα χωρίς κράνος.

Τώρα θα μου πεις, εντάξει το hangover είναι πια ρουτίνα του σαββατοκύριακου. Αλλά αυτό που έχασες τις ώρες απο τη ζωή σου τρώγωντας στη μάπα ανθρώπους που δε γουστάρεις και πίνωντας νερό με χρώμα για κρασί, τι να σου πω. Δεν ήξερες, δε ρώταγες;